Cultuur- en bierfeestje

Met een hele tafel vol op het terras van 't IJ vierde Ka zaterdag haar verjaardag. Heel warm was het nog niet, maar met zoveel gezelligheid ging het prima buiten (en de groep was toch veel te groot om in het kleine proeflokaaltje van Kaco's favoriete brouwerij te passen).

Uiteraard gingen we niet alleen naar Amsterdam om te slempen. 's Ochtends zijn we eerst naar de mooie tentoonstelling Dreams of nature in het Van Gogh Museum geweest. Het was jaren geleden dat Kaco daar voor het laatst was geweest.

Een mooie gelegenheid om ook oude favorieten weer eens te bekijken, zoals de Zaaier (die in werkelijkheid veeeel mooier is volgens Ka, maar die ze op één of andere manier nooit goed kunnen kopiëren). Terwijl dit enerverende werkje van Van Gogh vooral bij Miech een gevoelige snaar raakte:

Net als vorig jaar had ook deze verjaardag van Ka een politiek tintje: het toch nog onverwachte einde van het kabinet verhoogde de feestvreugde rond de biertafel. Het einde van de onzalige gedoogconstructie zal waarschijnlijk niet door veel mensen worden betreurd (door Kaco zeker niet), maar het is te hopen dat we snel weer een werkbare coalitie krijgen in deze woelige tijden.

Cheese tasting

Co had bij terugkomst uit Oxford Engelse kaasjes, chutney en bieren meegenomen voor de familie. Op het moment dat Kaco naar de sterren keek, maakte Co's familie aan de andere kant van het land de sterk geurende lekkernijen soldaat tijdens een Engelse bier- en kaasavond bij Co's ouder thuis.

De avond eindige in opperbeste stemming en Kaco kreeg de volgende ochtend een bedankmailtje in stijl:

hello dears!!

We had a wonderful time last evening with your cheese and beer from Oxford
with aunt Nelly, cousins Adrian and Bob and jour brother Bill and your Mom and Dad. The cheese was smelly but verry nice and the beers were verry tasty.
So you see we had a nice evening in S-village. Here some photos and many thanks for your presents.

Have a nice day and cheers:Mom,Dad en Bill.

Afscheids ale met een knipoog

Co had gisteren een erg goede één na laatste dag in Oxford. Zeer goed en lovend gesprek met een professor over mijn artikel, fiets verkocht en 's avonds een afscheidsborrel in één van de karakteristieke pubs hier in Oxford, de Royal Oak. En terwijl ik daar aan tafel zat te bieren (sorry, alen) en filosoferen, viel het me opeens op dat iemand naar me zat te knipogen:

Als de tulpen al naar je gaan knipogen, dan wordt het toch tijd om terug te gaan naar Nederland?

De wijnman

Vanmorgen kwam Co deze man tegen bij de ingang van Brasenose. Bij navraag bleek het te gaan om een speciale levering wijn in verband met Valentijnsdag morgen. Normaal komt hij 'slechts' drie keer per week met zijn steekkarretje bij het college... Als u bedenkt dat dit alleen wijn is en dat er ook nog (veel) bier en andere dranken weg wordt gewerkt tijdens Formal dinners, in de collegebar en bij het natafelen van de professoren en fellows, dan heeft u een beetje een beeld wat er aan alcohol gedronken wordt in het gemiddelde Oxfordse college. Zoals uit bovenstaande foto blijkt, weten de locale winkeliers dat ook. Het is misschien niet te veel gezegd dat een succesvolle wetenschappelijke carrière in Oxford gebouwd is op vier A's: Aanleg, Ambitie, Arrogantie en Alcohol.

Da's misschien wel erg negatief. Laten we er vijf A's van maken, want de meeste Oxfordse academici die ik ken zijn beslist Aangenaam gezelschap. Ook zonder alcohol.

Amsterdamse school

Het is niet Kaco's hobby om op zaterdag een school te bezoeken, maar voor de Amsterdamse school maken ze graag een uitzondering. Simpele materialen als baksteen en hout, veel oog voor detail en mooie symboliek rond alledaagse dingen, het zijn kenmerken van deze school; een bouwstijl die rond 1915 populair werd in Amsterdam en tot in de jaren dertig grote invloed had in Nederland. Een bouwstijl die bewust tot doel had om de stad te verbeteren door met rationele en tegelijkertijd expressieve ontwerpen schoonheid te brengen, niet alleen in rijke maar vooral ook in armere buurten.Icoon van de Amsterdamse school is Het Schip, een complex arbeiderswoningen in de Spaarndammerbuurt. Het was het vlaggenschip van de socialistische woningbouwvereniging Eigen Haard, die met dit gebouw de arbeiders probeerde te verheffen. De meer gefortuneerde arbeiders overigens, want het complex pakte zó duur uit dat alleen arbeiders met vaste banen (voornamelijk ambtenaren) zich een woning in Het Schip konden veroorloven. In het meesterwerk van architect Michel de Klerk is tegenwoordig een museum voor de Amsterdamse School gevestigd. Kaco was al eens eerder bij Het Schip geweest, maar toen was dit museum gesloten. Op uitnodiging van DePim kregen Kaco daarom zaterdag een rondleiding. Het museum bestaat uit een zeer mooi in stijl uitgevoerd postkantoortje, een modelwoning en een expositieruimte annex theesalon. Details van het postkantoortje staan in de bovenste foto. In de museumwoning viel vooral op hoeveel de socialistische visie op arbeiders overeenkwam met de katholieke en protestante visies: weliswaar geen kruizen en godsverwijzingen, maar net als in christelijke interieurs werden ook de woningen der socialisten volgepropt met vermaningen en oproepen die de arbeiders tot betere mensen moest maken.

Eén van de leuke kanten van de Amsterdamse School is dat het door de gemeente Amsterdam werd geadopteerd als de officiële stijl van de overheid. Nog steeds zijn in de stad overal bruggen te zien in deze expressieve stijl. Ook straatmeubilair werd door de Amsterdamse school architecten ontworpen. Zoals deze openbare politie- en brandmelder, in een tijd voordat iedereen telefoon had de manier om snel hulp in te schakelen.

Op straat is dit straatmeubilair helaas amper meer te zien, maar Het Schip heeft een mooie collectie lantaarnpalen, brieven- en girobussen en hekjes in de museumtuin. En een echte Amsterdamse school afvalbak natuurlijk! De opvallende verschijningen op straat kregen al snel bijnamen. Zo kreeg de lantaarnpaal rechtsonder met zijn helmpje en twee lampen oogjes in de jaren vlak na de Eerste Wereldoorlog de bijnaam 'de onbekende frontsoldaat'.

Wat is een bezoek aan een school zonder vrije tijd na? Uiteraard zochten we na afloop het zonovergoten terrasje van 's lands leukste brouwerij op, om daarna af te sluiten met een gezellig diner bij DePim thuis.

Bierige zaterdag

De neven, Ruud, Marike, Harmjob en Depim, ze maakten zaterdag allen deel uit van het bonte gezelschap waarmee Kaco zaterdag naar de Grachtengordel trok. Voorgekomen uit een (door Co) diepgevoeld gemis tijdens drie maanden Rome, waren we vooral op zoek naar één ding: bier.

Daarom brachten we eerst een homage aan de Bierkoning, de best voorziene bierwinkel van Nederland. Daarna gingen het gezelschap een IJ-tje tikken in Co's favoriete brouwerij. Alwaar de stemming (en het bier) weer opperbest was.

Proost!

(laatste foto met dank aan HJ's getwitter)

The beerhunters

Co is een liefhebber van een goed glas schuimend bier. Qua consumptie redelijk gematigd, maar altijd in voor een smakelijk en met liefde gebrouwen biertje. Al eerder ontdekte Co een Italiaans biercafé in het centrum. Maar dankzij de komst van Depim is de jacht op Italiaanse biertempels nu echt geopend.

Vrijdagavond hadden we een dubbele voltreffer. Na voorbereidend werk door Depim, ontdekten Depim, Puck en Co niet minder dan twee goede biercafés in de Via Benedetta in de wijk Trastevere: eerste een kroeg met de ononthoudbare naam Ma che siete venuti a fà en daarna het tegenovergelegen Bir e fud. Allebei pijpenlaadjes, waarbij de eerste een bijzondere collecties Europese speciaalbieren biedt en de tweede trots is op zijn uitgebreide assortiment Italiaanse ambachtelijke bieren. Cafés om vaker van te genieten. Tevreden proostend sloten we de avond af.

De tweede avond gingen Depim en Co voor iets exclusievers... Uit betrouwbare bron wisten we dat ergens aan de rand van Rome een brouwerij met biercafé moest zijn. Het werd een tocht door een vervallen industrielandschap langs unheimische wegen. Pas toen we bijna om wilden keren zagen we in de verte een poort in een oude fabrieksmuur met daarboven in geruststellende groene cijfers 4:20, de brasserie van brouwerij Revelation Cat was gevonden!

En de ontdekking was de wandeling meer dan waard: een zeer fraai en trendy bierlokaal met een enorm aantal biertaps en -pompen. Voorzien van een bediening die enthousiast én deskundig is en uitgelezen collectie eigen en wereldwijde bieren. Naast de bieren van Revelation Cat genoot Co ook van een hele goede Boon Lambik Foeder 10. Getapt uit een perfect afgestelde pomp. Het is een plezier om in Rome naar biercafés te gaan. Voor Italianen is speciaalbier een nieuwigheid. Daarom beperken biercafés zich niet tot de populaire merken, maar kiezen steeds nieuwe exclusieve biertjes om hun gasten mee te verrassen. Waarbij het overigens opvallend is dat de bieren van de kleine Nederlandse brouwerij De Molen uit Bodegraven het in Rome zo goed doen.

Mission accomplished!

Met Depim door Rome

Depim is dit weekeinde in Rome. Hij was er al eens eerder, lang geleden, maar toen had hij het zo druk met het redden van de wereld dat hij weinig van de stad zelf gezien heeft. Vandaar dat Co's verblijf in Rome aangegrepen werd om iets meer van de eeuwige stad te zien. Waarbij alle historische topattracties werden meegenomen.

Depim op het Forum Romanum.

Depim in het Colosseum.

Depim met uitzicht op de Sint Pieter.

Depim op de brug voor de Engelenburcht.

Maar al dat lopen maakt moe. Dus legden we onze zere voeten te ruste en maakten dankbaar gebruik van Depim's grootste ontdekking in Rome: goed Italiaans bier.

Multa bierra, multo bene

Als je binnenkomt dan weet je dat dit geen normaal biercafé is. Ze hebben een enorme bar met tientallen taps, maar je mag er niet zelf een biertje halen. Het interieur is trendy, de mooi uitgelichte wand vol flessen ziet er schitterend uit. Dit is biercultuur, maar dan wel op z'n Italiaans.

Bier is in Italië aan een opmars bezig. Traditioneel drinken Italianen uiteraard wijn en limoncello. Maar de laatste jaren komen er steeds meer ambachtelijke brouwerijtjes bij in het land dat tot voor kort volledig bedient werd door kattenpisbrouwers als Birra Moretti en Nastro Azzurro.
Dankzij de populariteit van deze nieuwe bieren neemt het aantal biercafés in Italië hand over hand toe. En toch: bier mag dan trendy zijn, je cultuur er op aanpassen is een tweede. Bestel je hier een fles, dan wordt ie speciaal aan tafel opengemaakt en met Latijnse zwier ingeschonken. Je mag 'm nog net niet voorproeven.... Ach, alle verandering is moeilijk: je kunt de wijn wel uit de Italiaan halen, maar daarmee haal je de Italiaan nog niet uit de wijn(cultuur).

Dat speciaalbier populair is, ontdekten Marike, Puck en Co toen we op zaterdag niet eens meer binnen gelaten werden in het overvolle biercafé. Daarom moesten we uit arremoede op dinsdagavond terugkomen om aan het bier te gaan. Het leven is zwaar in Rome....
Maar daar smaakt het Italiaanse ambachtelijke bier niet minder om. Proost!

Turkish Trash-weekend

Co's broer is een groot filmliefhebber. Vooral de meer obscure films hebben zijn persoonlijke voorkeur. Met trots kondigt hij dan ook zijn nieuwste project aan:

Merhaba mensen!
Dit moet ik even naar jullie malen hoor, ik ben erg blij en trots op dit programma: Turkish Trash-weekend: Turkse B-films uit de jaren '70 en '80. We hebben zelfs een gast uit Istanbul!
Drie dagen Turkse B-films, waaronder een Turkse Star Wars en Rambo...Een soort driedaagse nacht van de Turkse wansmaak! We gaan filmhuis de Cavia aankleden en Turks bier en hapjes regelen erbij: 'Turkse durum, dat breekt zo lekker de dag'. Het programma voor dit filmweekend staat hier (kijk bij 20 november). Of bekijk deze aankondiging op een Turkse filmblog.

Wist u overigens dat Co's broer zijn eerste filmrol al achter de rug heeft? Deze zomer eindigde hij als zombieslachtoffer in de korte hororfilm Zombeer:

Zombeer from Blikschade Films on Vimeo.

herfst?!? niet mokken, lekker....

Eind oktober is er in de Beurs van Berlage een bokbierfestival... Nou ja, een!
Een jaarlijks terugkerend evenement waar fam. en meer graag naar toe gaan. Traditiegetrouw verzamelend bij een helaas dicht cafe op CS om daarna, met een bodem van vette friet, te gaan bokken! De bokjes zijn dit jaar weer smakelijk en er wordt gezellig van elkaar geproefd. Mijn bananen/kruidnagelbier was geen favoriet. Andere bokbieren smaakten de meesten prima. Benamingen als, zoet, vol, bitter, caramel, rokerig, droog, fris, fruitig maar ook het spannende woord 'haarsig' kwamen voorbij in d'omschrijving van bokken. Niemand van ons illustere gezelschap, maar ook de man die dit bocht schonk kon echter uitsluitsel geven over de betekenis van het prachtige woord 'haarsig'. Vanochtend las ik het antwoord in onze mooie Dikke van Dale uit 1961, en dit wil ik jullie niet onthouden : haars: hees, scherp in de keel. Wat zulk een scherp gevoel in de keel geeft (met als voobeeld: levertraan is zo haars). Heren, was het biertje wel lekker? Welke was het eigenlijk ook al weer? Als afsluiter van de avond Moksi Meti, roti en dat soort van eten bij een favoriet in onz' hoofdstad. Hier een sfeerimpressie van een zeer geslaagde zaterdag. En heerlijk dat de zondag een uurtje later begon.

Hier nog een toegift om onze sentimenten weer te geven: