Kaasproeverij

Co was gisteravond bij een kaasproeverij in z'n college. De eigenaar van de kaaszaak in de Covered Market ("een van de top 5 kaaszaken van Engeland") gaf uitleg over Franse en Engelse kazen. Nu is de Koekstad de thuishaven van Neerlands beste kaaszaak, dus Co is wel wat gewend. Maar toegeven, het was een aangename avond. Grote verrassing voor Co was een 3,5 jaar oude cheddar. Een kaas die hij normaal gesproken associeert met fastfoodketens, maar die als oude kaas heel sterk en aangenaam blijkt te zijn, met een nasmaak die lijkt op overjarige boeren Goudse kaas. Een smakelijke ervaring!Maar of iedereen bij de HCR het zo'n aangename ervaring vond?

Back in the suit

Het was vanavond weer bijeenkomst van the Blackfriars Wine Society. Mooie gelegenheid voor Co om zich weer even in het nette pak te huizen. Tussen haakjes: de foto is vooraf gemaakt. De rode oogjes zijn helaas niet van de drank, maar van een zware verkoudheid.

Natuur als kunst

Ik vind het een heel ontroerend plaatje. Natuur geeft vaak demooiste kunstafbeeldingen. Als je meer wilt weten klik dan hier door.

Beetje Ka in Oxford

Hoewel het niet meer de eerste keer is, went het nooit: wekenlang wegzijn van elkaar. Vorig jaar hadden Co en Ka het allebei knap moeilijk toen Co voor drie maanden naar Roma vertrok. Dankzij veel skypen, een verrassingsbezoek van Co aan Ka en vooral de pakketjes van Ka aan Co kwamen we er door heen. Hoewel het deze keer wat makkelijker lijkt te gaan, blijft een pakketje van thuis de beste verrassing die je kunt wensen!Vooral als daarin een heel lief briefje van Ka zit schiet Co helemaal in de plus. Daar valt alles bij in het niet (als is een doos als Engelse drop vermomde marsepein ook niet te versmaden).

Kinderdroom in marsepein

Co zag deze taartenmaakster aan het werk in de overdekte markt in het centrum van Oxford. Met eindeloos geduld werden de mooiste taarten versierd. Je zult als kind toch maar zo'n mooie feeëntaart of Shaun the Sheep-taart krijgen. Da's toch een droom die uitkomt?

Alle vijf fout (+ bonusnummer)

Co is niet een man met opvallende muzikale gaven. Toch wordt hij elke ochtend wakker met meezingmuziek in zijn hoofd. En bij elke gelegenheid welt een toepasselijk deuntje op. Een fout deuntje. Want al schaamt Co zich er een beetje voor, Co heeft iets met foute muziek. En die kan soms heel lang blijven hangen... Afgelopen dagen heeft Co Ka en zijn collega Rob-in geteisterd met het disconummer Do the hustle. Om daar weer vanaf te komen besloot Co dit blogje te plaatsen met zijn top 5 aan foute muziek. Want gedeelde smart is halve smart.

1. Van McCoy - The Hustle. De top vijf begint uiteraard met hét deuntje van de afgelopen dagen:


2. Antz - Guantanamera. En een andere favoriet: Guantanamera, maar dan wel in de variant van de film Antz. Eigenlijk alleen dat traag voortslepende eerste stuk. Dat kan werkelijk daaagen in Co's hoofd blijven steken:


3. The Carpenters - Top of the world. De meeste deuntjes komen echter pas bovendrijven op toepasselijke momenten. Zo komt de tandglazuurverwoestende muziek van The Carpenters langs als Co het idee heeft dat hij het helemaal gemaakt heeft:


4. Gloria Gaynor - I will survive. En Gloria Gaynor komt natuurlijk uitstekend van pas op die momenten dat het juist niet gelukt is, maar dat Co er toch weer strijdvaardig tegenaan gaat:


5. Brenda Lee - I'm Sorry. Al zijn er ook voor Co momenten dat hij gewoon toe moet geven dat hij helemaal fout zat en er niets anders op zit dan de nederlaag te aanvaarden en excuses te maken. Dat zijn de momenten dat opeens Brenda Lee in zijn hersenpan weerklinkt...

Zijn ze fout? Natuurlijk zijn ze fout. En het is maar een kleine impressie van de voorraad foute muziek in Co's geest. Gelukkig is Co degelijk post-modern opgeleid. Dus hij weet: wansmaak is ook smaak. Do the hustle!

Bonusnummer. Gaat geen muziek dan te ver voor Co? Natuurlijk wel. Het bonusnummer is een nummer dat officieel bekend staat als het slechtste nummer dat ooit in de Nederlandse hitlijsten heeft gestaan: Zwaluw ach Zwaluw van Max en Betsy Anders uit 1965. Het nummer is eens omschreven als 'gezongen door een van elke muzikaliteit gespeend duo dat de bus nog moet halen, begeleid door een contactgestoorde pianist'. Let vooral op het muzikale intermezzo in het midden van het nummer:

Is ie fout of is ie fout?

Afscheidsdrankje in Tricolore

Het zit er bijna op: eind deze week gaat Co terug naar Olanda, na drie maanden in Rome. Hij kan niet wachten om Ka weer te zien en heeft heel veel zin om in om aan de RUniversiteit te beginnen. Maar vertrekken betekent ook afscheid nemen van mensen die hem dierbaar geworden zijn in Rome. Vandaar dat Co met Marike en Puck gisteravond een afscheidsdrankje heeft genomen, in de Italiaanse kleuren natuurlijk.

Spiegelneuronen even meepikken

Kunst... altijd een bijzondere ervaring. In het museum Galleria d'Arte Moderna kan je naar hartelust spelen en beleven. Het levert mooie plaatjes op en activeert de hersenen.

Heerlijk...Je pikt er altijd weer iets van mee.

Multa bierra, multo bene

Als je binnenkomt dan weet je dat dit geen normaal biercafé is. Ze hebben een enorme bar met tientallen taps, maar je mag er niet zelf een biertje halen. Het interieur is trendy, de mooi uitgelichte wand vol flessen ziet er schitterend uit. Dit is biercultuur, maar dan wel op z'n Italiaans.

Bier is in Italië aan een opmars bezig. Traditioneel drinken Italianen uiteraard wijn en limoncello. Maar de laatste jaren komen er steeds meer ambachtelijke brouwerijtjes bij in het land dat tot voor kort volledig bedient werd door kattenpisbrouwers als Birra Moretti en Nastro Azzurro.
Dankzij de populariteit van deze nieuwe bieren neemt het aantal biercafés in Italië hand over hand toe. En toch: bier mag dan trendy zijn, je cultuur er op aanpassen is een tweede. Bestel je hier een fles, dan wordt ie speciaal aan tafel opengemaakt en met Latijnse zwier ingeschonken. Je mag 'm nog net niet voorproeven.... Ach, alle verandering is moeilijk: je kunt de wijn wel uit de Italiaan halen, maar daarmee haal je de Italiaan nog niet uit de wijn(cultuur).

Dat speciaalbier populair is, ontdekten Marike, Puck en Co toen we op zaterdag niet eens meer binnen gelaten werden in het overvolle biercafé. Daarom moesten we uit arremoede op dinsdagavond terugkomen om aan het bier te gaan. Het leven is zwaar in Rome....
Maar daar smaakt het Italiaanse ambachtelijke bier niet minder om. Proost!

Co's eerste Romeinse hap

Niet slecht hè,voor de eerste avond in Rome....
Morgen geef ik een rondleiding door het Nederlandse Instituut.