Multe Mille Bachi terug

Levo you zanzara :-)

De paus als postbode (2)

Kaco had het afgelopen week zo druk met elkaar, dat de blog wat leeg is gebleven. Maar er is veel gebeurd en daar zal Co komende tijd af en toe bericht van doen.

Tijdens deze week wilde Ka de eerder gememoreerde zegeningen van de Poste Vaticane zelf beleven. Dus werden de vakantiekaarten in het kleinste staatje ter wereld gepost.

En na enig poseerwerk gleden die naar volle tevredenheid de brievenbus in. Om keurig na drie dagen afgeleverd te worden.

De paus als postbode

Dag in dag uit zit dit tafeltje vol. Gezeten op krukjes scheuren, likken en schrijven mensen er dat het een lieve lust is. Hoewel de foto anders doet vermoeden, ligt niet alleen de tafel, maar ook de vloer rondom vol met papiersnippers. Een speciale schoonmaker werkt de klok rond om te voorkomen dat de boel een zwijnenstal wordt.

Dit drukke tafeltje is het epicentrum van het enige openbare postkantoor van Vaticaanstad, pal voor de deur van de Sint Pieter. En omdat vrijwel iedereen met enige katholieke devotie zijn bezoek aan de Heilige Stoel wil vieren met een kaartje aan het thuisfront, is het hier een constante stroom aan klanten. Die worden geholpen vanachter de ouderwetse houten balie, waar twee employees van de Vaticaanse posterijen onder het toeziend oog van de paus postzegels verkopen.

Welgeteld één postzegelautomaat en een stuk of tien brievenbussen zorgen voor een ordentelijke verwerking van de post vanuit Rome. Het Vaticaan is er veel aan gelegen om deze poststroom in stand te houden; de verkoop van postzegels is een belangrijke inkomstenbron voor de pauselijke ministaat.

Het zijn overigens niet alleen de toeristen die dankbaar gebruik maken van de Vaticaanse post. Ook veel Italianen doen dat. In tegenstelling tot de Italiaanse posterijen is het postkantoor tot laat open en Poste Vaticane heeft de reputatie dat er geen post wordt gestolen en dat brieven tijdig worden bezorgd. Maar wat misschien nog belangrijker is: je wordt er in het postkantoor als klant vriendelijk en menselijk behandeld. En dat is 'buurland' Italië wel anders. De opluchting die dat biedt voor de gemiddelde Romein die de terreur van de Italiaanse posterijen gewend is bijna niet te beschrijven.

PS: Het bewijs is geleverd. Terwijl Co dit blogje aan het schrijven is krijgt hij een sms-je dat zijn brief binnen drie werkdagen in Olst bezorgd is. Over punctueel gesproken...

lampje aan, Auping omhoog... gezeik

Dagelijks valt bij ons het weetje van de dag in de mailbus.

Deze is wel erg leuk.

-------------- Weetje van de dag 2613 --------------

In Canada en de VS gaat ongeveer 25 procent van alle stelletjes vlak voor het huwelijk naar een speciale communicatiecursus. Daar leren de tortelduifjes om te gaan met... conflicten. Neeh! Rot op!http://www.cijfers.net/huwelijk.html

Bert Visscher heeft hier ook een mooie sketch over. Kaco hoorde deze sketch in een winkel toen ze zelf 'niet zo gezellig' tegen elkaar waren. Dat was door deze sketch wel snel weer over.

Dakje vordskaarbee

Kleine Lee uit Kaasstad heeft erg meegeleefd met Co's rondreis door Piramidediarreeland. Vooral omdat hij wist dat Co een echte stenen scarabee voor hem mee terug zou nemen uit de woestijn! Als dank kreeg Kaco vandaag een postpakketje met deze mooie Egyptische tekening.

En als bonus ook een mooie tekening van Kleine Lee Twee.
Daar genieten we van, net als van de cultureel verantwoorde Rijksmuseum chocolade.

Enne... We zijn wel nieuwsgierig wat Moeder Lee met het knutselpakketje heeft gedaan...