Posts tonen met het label muziek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label muziek. Alle posts tonen

dinsdag 24 januari 2012

Meer spirituele ervaringen

Co deed vanavond opnieuw geestverrijkende ervaringen op in Oxford. Deze keer niet van het alcoholische soort, maar van zeer uiteenlopende aard. Op uitnodiging ging Co mee naar de evensong in de kathedraal van Oxford. Een soort kerkdienst begeleid door het Christ Church Cathedral Choir. De jongens en mannen van dit koor (het is een strikt mannelijke aangelegenheid) zijn afkomstig van een 500 jaar geleden speciaal voor het koor opgerichte school, naar het schijnt het oudste van Engeland. Co is geen geregelde kerkganger, zijn laatste kerkbezoek was vorig jaar in Rome, maar deze dienst maakte grote indruk. De ervaring was bijna meditatief, door de grote rust en de zeer hoge kwaliteit van de gezangen.
Na afloop ging Co door naar een lezing over ultra physics, het onderzoek naar uiterst kort durende verschijnselen, gegeven door een wereldvermaard specialist op dat gebied, professor Walmsley. Een spannende en geestverrijkende ontdekkingstocht door een voor Co onbekende wereld van de snelle verschijnselen, zoals de beweging van moleculen en atomen. Het was niet alleen de hoge kwaliteit die deze ervaringen bijzonder maakt. Het is ook de ambiance waarin het gebeurt. Tijdens de evensong wordt de kathedraal van Oxford verlicht met kaarsen. Dat geeft een warme gloed en een knus gevoel in het fraaie kerkgebouw met het voor oude Engelse kerken zo kenmerkende plafond dat er uit ziet alsof het van kant is. Dat wordt nog versterkt doordat de kathedraal een beetje buiten de wereld lijkt te staan. Het is namelijk onderdeel van Christ Church College, één van de belangrijkse colleges van Oxford. De stichter van dit college, de Engelse kardinaal en staatsman Wolsey, was zo machtig geworden onder koning Hendrik VIII dat hij het zich kon veroorloven om de kathedraal in te pikken voor zijn bouwplannen.
Het interieur van het college is schitterend en op een vage manier bekend. Het is namelijk gebruikt voor taal van filmopnames, van Brideshead Revisited tot Harry Potter. De vage herkenning roept een wat onwerkelijke en quirky sfeer op die nog versterkt wordt door de stewards in Christ Church, steevast hoogbejaarde kromme mannetjes met een bolhoedje op.
De lezing vond plaats in het Museum of the History of Science, ook al zo'n bijzondere plek. Het is gevestigd in wat volgens de Engelsen het oudste speciaal gebouwde museum ter wereld is, het oude Ashmolean Museum uit 1683. Binnen is het een rariteitenkabinet van wetenschappelijke voorwerpen, zoals oude maankaarten, schitterende messing microscopen en instrumenten, achttiende eeuwse sterrenkijkers en, pronkstuk van de collectie, een ingelijst schoolbord waar Albert Einstein zelf nog op heeft geschreven in 1931. Stuk voor stuk zeer uitzonderlijke voorwerpen die even aan de kant werden geschoven om ruimte te maken voor het praatje van de professor.

zaterdag 31 december 2011

Top 2011

Net als vele anderen volgen ook Kaco de Top 2000 tussen Kerst en het nieuwe jaar. Veel mooie nummers met heerlijke muziek om van te genieten, maar ook suffe, uitgekauwde nummers en muziek waar wij niets mee hebben. De Top 2000 is de muziek van de grootste gemene deler: het is een doorsnede van de muzieksmaak van Nederland, een doorsnede die iedereen herkent maar die niemand volledig tevreden stelt. Want zeg nou zelf, kent u iemand die zowel Avond als Child in Time als Hotel California als Bohemian Rapsody in zijn of haar top 4 heeft staan? Blijkbaar is het zo dat als je maar genoeg mensen toevoegt, uiteindelijk altijd Queen boven komt drijven.


Iedere luisteraar zal daarom de aandrang herkennen om zelf een eigen top samen te stellen, met alleen die muziek die je zelf écht leuk vindt. Geheel ongevraagd wil Kaco u op oudejaarsdag voeren langs de toppen van onze muzieksmaak. Voor Ka is vooral goedklinkende muziek met een wijze les of boodschap belangrijk. Daarom begint haar top 3 met Daniël Lohues: Angst is mar veur eben, spiet is veur altied. Nooit in de Top 2000 gestaan, maar wat een mooi nummer!

Een ander nummer dat nooit de Top 2000 heeft gehaald: Rose Garden van Lynn Anderson. Goed, het oogt bejaard, maar luister eens goed naar de tekst...

Ka's absolute topper is dit fraaie protestlied tegen mensen met een opdringerige levensovertuiging, gezongen door Maarten van Roozendaal.

Co heeft een meer mainstream smaak dan Ka: Co's favorieten zijn allemaal verspreid door de Top 2000 te vinden. Muziek waar je vrolijk van wordt en muziek om in te zwelgen, daar houdt hij van. Zoals z'n nummer drie: My Girl van The Temptations (nummer 1995 in de Top 2000):

Op nummer twee voor Co het fraaie Laat me niet alleen van Jacques Brel. Een gebed in liedvorm, dat in zijn Vlaams-Nederlands nog veel harder binnen komt dan in de Franse versie (die op 118 staat in de Top 2000):

Als nummer 1 had Co het onverbiddelijke feelgoodnummer Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben van Joost Nuissl in gedachten (nr 1464 in de Top 2000). Maar helaas, daar staat geen goede versie van op Youtube, alleen een hele reeks hoempapavarianten. Daarom uiteindelijk toch maar een andere topper uit de Motown-stal genomen, het onvergetelijke The dock of the bay van Otis Redding (nr 84 in de Top 2000):

De Top 2000 is een fijne manier om weer even stil te staan bij de vraag wat mooie muziek is en wat die muziek zo bijzonder maakt. Toch is het ook goed dat het maar één keer per jaar wordt gehouden. Eén keer is meer dan voldoende. Kaco is het dan ook hardgrondig oneens met mensen die vinden dat de Top 2000 veel langer zou moeten duren. Je moet er toch niet aan denken:

Hoe horen we dan ooit nog wat nieuws?!


zondag 2 oktober 2011

Van mistkijkers, meeuwen en heel veel druppeltjes...


Na een gezellige zaterdag met MMIM in de zon, voor en op Pampus en pootje baden in zee, op zondag er vroeg uit. Het was de afgelopen dagen 's ochtends zo mooi dat het tijd werd om saampies op pad te gaan met onze cameraatjes. Over de IJssel uitkijken met de mist is prachtig.

Tussen de spijlen van de brug zitten veel spinnenwebben vol met dauwdruppels...



Het is nog vroeg. Koekstad en de IJssel lijken wel te slapen, zo verstild en glad is het wateroppervlak. Met de schimmige bomen in de verte doet het Kaco denken aan een abstract schilderij.



Binnen de kortste keren zijn schoenen en broekspijpen nat van de dauw, maar de zon krijgt al kracht en het is heerlijk in de uiterwaarden. Het Carillon van Koekstad is te horen in de verte, er krijst een zilverreiger en er vliegen ganzen over.


De dauw bedekt de grond met een deken van diamantjes en nodigt uit om maar plaatjes te blijven schieten.


Druppels: hier een paar mooie foto's (voor super druppelfoto's kijk bij Marmein)Lekker met het pontje terug naar de stad. Een bakkie koffie op het terras in de zon en daarna saampies thuis aan de slag. Wat een super begin van de zondag. En een goede start voor de nieuwe week.

Om het 'gouden gevoel' van de herfst nog even te koesteren...

zondag 28 augustus 2011

Not perfect: Tim Minchin





Not perfect but its mine.Gevoel is heel herkenbaar en zo mooi verwoord. Veel luisterplezier.


bron: BBC comedyprom