In de avondschemering strijken zeemeeuwen massaal neer op de 140 heiligen rond het Sint Pietersplein. Elk beeld zijn eigen meeuw.
En de anders zo devoot omhoog starende blikken van de heiligen krijgen plots de angstige trekken van iemand die weet dat er elk moment op zijn of haar gezegende hoofd kan worden gepoept.
Met zijn riante vogelbadjes en volop etensresten heeft het Sint Pietersplein alles wat een meeuw kan wensen. Waarom zou je dan nog teruggaan naar zee? De mediterrane meeuwen hebben allang door dat er in de stad veel meer te schooien valt dan in de azuurblauwe, maar zwaarvervuilde en leeggeviste Middellandse zee.
Geluk zit soms in kleine dingen. Gisteren was zo'n moment toen Co met de voeten in de Middellandse Zee stond. Zo maar even, op een gewone zondagmiddag. Dat gebeurde in Lido, het Zandvoort van Rome. Een levendige badplaats aan de azuurblauwe Mediterraneo die met een metrotreintje vanuit Rome bereikbaar is. Afgelopen maand was het er nog niet van gekomen om daar naar toe te gaan. Daarom was het een leuk uitstapje samen met vriend Martin, die voor het weekeinde even naar Rome was overgevlogen. Vergeleken met het andere nieuws stelt het natuurlijk niet zo veel voor, maar voor Co was het toch een bijzonder moment om het warme water van deze verre vakantiezee rond zijn tenen te voelen spoelen.
Gisteren CDA congres, het stukje dat Ka op tv zag gaf wel aan dat het heel diep zit. Extra reden om vanochtend bij politiek 24 verder te kijken. Het gaat nog niet eens zo over het akkoord. Daar zitten wel veel dingen in waar ik me zorgen over maak. Kernenergie, Wajong alleen toegankelijk voor mensen die volledig arbeidsongeschikt zijn. Vrijheidsbeperkende voorstellen zoals een Boerkaverbod (vraag je eens af: hoe vaak zie jij een boerka?), coffeeshoppasje zodat je geregistreerd staat als 'gebruiker van softdrugs'. En achterlijke symboolpolitiek: zoals het boerkaverbod, maximale snelheid van 130 km per uur en animal cops (door radio 1 al dierendienders genoemd).
Duidelijke visie op bezuiningen, milieu, vergrijzing, gezondheidszorg... het blijft wat onder de oppervlakte liggen. Gedoogsteun blijft het grootste knelpunt. Naar mijn idee is dat wel heel fundamenteel. Want het gaat om samenwerken met een partij die racistisch en autocratisch is.
Ja, er hebben veel mensen op Wilders gestemd. Maar weten deze mensen dat deze man echt extreem rechts is. Een racist. Dat hij systematisch een bevolkingsgroep uitsluit. Dat hij een bevolkingsgroep zondebok maakt en alle problemen in hun schoenen schuift. Dat hij een autocraat is, hij heeft de macht in zijn partij. Dat hij in het buitenland wordt gesteund door groeperingen die heel conservatief zijn. En dat veel landen om ons heen zich echt distantieren van deze man en hun terechte zorgen uitspreken.
Ik weiger te geloven dat de meeste stemmers op Wilders zich bewust zijn van deze kant van de PVV. Dit is niet de Partij voor de Vrijheid. Dit is de partij voor de vrijheid voor een groep Nederlanders. En wat als je daar niet bij hoort... voel je je dan nog thuis? En heeft niet iedereen daar recht op in Nederland?
Hieronder een filmpje van het CDA congres met 3 sprekers die volgens mij heel goed verwoorden wat er niet klopt.
Uiteindelijk heeft een derde van het CDA tegengestemd. Volgens mij hebben deze tegenstemmers goed gezien dat samenwerken met Wilders niet zorgt voor vrijheid maar juist voor een beperking hiervan.
Heb ik daar (in eerste instantie) last van? Nee, Ka is een keurige, brave, hardwerkende, geen drugsgebruikende, gezonde, blonde, atheistische Nederlandse. Waarschijnlijk net als veel Wildersstemmers. Het maakt wel een samenleving waarin ik me ongemakkelijk voel. Nederland is juist zo'n fijn land omdat er ruimte is voor alle meningen, geaardheid en geloven. In Nederland zijn er zoveel mogelijkheden om ongeacht beperking, godsdienst, geloof toch je eigen leven op een waardige manier op te bouwen.
Angst, uitsluiting, haat is geen oplossing. Warmte, begrip, er samen voor gaan wel. Daar hoef je geen C voor in je naam te hebben.
Daarom dit liedje als afsluiting van deze serieuze blog: met de geweldige zin: houd je hart vol van liefde en vreugd' in je borst, maar wees op je vierkante meter een vorst, wat je zoekt kan geen ander je geven: Mens durf te leven!
Het CDA-congres beslist vandaag of de partij meedoet met het kabinet Rutte 1, het VVD-CDA kabinet met gedoogsteun van de PVV. Het zou kunnen dat de CDA-leden inzien dat een kabinet met een populistische, racistische éénmanspartij niet goed is voor het land en beneden de waardigheid is van een partij als de christen-democraten. Maar net als Fokke en Sukke vreest Kaco dat de leden vandaag gewoon akkoord gaan. Ze zullen het wel zielig vinden voor Verhagen om 'm na al zijn harde werken af te serveren.
Het bovenstaande gebouw, het Palazzo della Civiltà Italiana (het paleis van de Italiaanse beschaving) is één van de bijzondere gebouwen die Co vandaag heeft gezien tijdens een sightseeing tour met instituutgenoot Puck en haar vriend Nolan langs fascistisch Rome. In Rome staan nog veel bouwwerken uit deze periode. Na een bezoek aan het Foro Italico (waar Kacokijk eerder over schreef: fascinerend fascistisch Italië), bezochten we de wijk EUR, vanaf 1936 gebouwd voor de geplande wereldtentoonstelling in 1942, die het hoogtepunt had moeten worden van de viering van twintig jaar Italiaans fascisme.
Het feestje ging door het uitbreken van de oorlog niet door, maar een groot deel van de wijk is wel gebouwd. Waaronder als blikvanger het palazzo, in Rome beter bekend als het vierkante Colosseum, het Colosseo Quadrato. Het heeft inderdaad een beetje het effect van een modern Colosseum, niet alleen door de witte steen en de bogen, maar ook doordat het eigenlijke gebouw achter de gevelwand zit waardoor je het gevoel krijgt dat dwars door het gebouw heen kijkt. Een erg mooi architectonisch concept.
Omdat dit soort fascistische gebouwen in Nederland amper voorkomt, is het boeiend om ze in het echt te zien. Tegelijkertijd krijg je bij het zien van deze gebouwen steeds meer het drukkende en onaangename gevoel dat er iets niet klopt. De gebouwen zijn alleen mooi van een afstand, als je ze van dichtbij bekijkt zijn ze steriel en zielloos. Dit komt omdat de schaal van de gebouwen verkeerd is: ze zijn te groot, te overheersend en ze missen de kleine dingen die mensen nodig hebben om te kunnen functioneren. Dit is geen plek voor individuen, maar een decor voor macht: voor macherende soldaten, opgezweepte mensenmassa's en kolonnes voertuigen.
Er is waarschijnlijk geen betere plek dan EUR om te voelen hoe ontmenselijkend het fascisme is, niet alleen voor zijn slachtoffers maar ook voor gewone mensen die onder het fascistische systeem moesten leven. Een bezoek aan EUR en het Foro Italico is van harte aan te bevelen. Maar verwacht niet dat je er vrolijk van wordt...
In de middeleeuwse kerk Santi Quattro Coronati kwam Co een bijzonder voorbeeld van middeleeuwse geschiedvervalsing tegen. De Sylvesterkapel van de kerk is helemaal beschilderd met 12e eeuwse fresco's van de Donatio Constantini. Volgens dit verhaal zou de eerste Christelijke Romeinse keizer Constantijn de stad Rome en het westelijke deel van het Romeinse rijk geschonken hebben aan paus Sylvester I, uit dank voor zijn overwinning op de heidense keizer Maxentius, omdat Sylvester de keizer van melaatsheid genezen zou hebben en omdat Sylvester Constantijn gedoopt had.
De pausen hadden in de middeleeuwen zelfs de originele brief van Constantijn om die schenking te bewijzen. De brief gold als hét bewijs dat de pausen niet alleen in geestelijke opzicht superieur waren aan de koningen en keizers, maar ook in aards opzicht. In de pauselijke visie waren de aardse heersers onderworpen aan het absolute gezag van de paus. Dat is mooi afgebeeld op de fresco's, waar de gekroonde paus Sylvester te paard Rome binnengaat, begeleid door een deemoedige (en lopende!) keizer Constantijn.
Helaas voor de pausen bleek aan het einde van de middeleeuwen dat de brief een vervalsing was: iemand aan het pauselijke hof heeft hem waarschijnlijk vlak vóór het jaar 800 gemaakt om de macht van de paus over Rome en midden-Italië rechtmatig te maken. Ook gaf de legende van de Donatio Constantini de pauzen in die tijd een sterkere positie tegenover de Oost-Romeinse keizers en de nieuwe macht in West-Europa, het Frankische rijk van Karel de Grote. Na de middeleeuwen is er van de Donatio Constantini dan ook weinig meer gehoord.
Overigens heeft de Sylvesterkapel niet alleen hele mooie fresco's, maar ook een fraaie laat-middeleeuwse vloer met marmeren mozaïeken. De kerk van de quattro coronati is dan ook zeker de moeite waard om te bezoeken in Rome (al was het alleen maar vanwege het nonnetje dat achter een luikje met dikke tralies je euro in beslag neemt en je daarna binnenlaat in de Sylvesterkapel. En je er overigens na een kwartier ook weer uitschopt).
In de avondschemering strijken zeemeeuwen massaal neer op de 140 heiligen rond het Sint Pietersplein. Elk beeld zijn eigen meeuw. 
Met zijn riante vogelbadjes en volop etensresten heeft het Sint Pietersplein alles wat een meeuw kan wensen. Waarom zou je dan nog teruggaan naar zee? De mediterrane meeuwen hebben allang door dat er in de stad veel meer te schooien valt dan in de azuurblauwe, maar zwaarvervuilde en leeggeviste Middellandse zee. 
