Oranje als decoratief element

Mensen die hun huis uitbundig in het oranje steken zijn vaak mensen die ook buiten het voetbalseizoen hun voortuintje volzetten met 'decoratieve elementen'. Deze elementen moeten tijdens het WK natuurlijk in het oranje gestoken worden om te delen in de feestvreugde. Dat vraagt om creatieve oplossingen. Vandaag aandacht voor deze speciale vorm van Oranjecreativiteit, zoals deze twee stenen kindjes die onder één (oranje)hoedje spelen....
....Gijs G. als voetbalfan, compleet met petje en vlaggetje....
... Mega-beessies op de tuinset....

....en in Oranje gestoken viooltjes voor de voetballiefhebber met groene vingers....

.... Zo'n voetbalhoed op een lantaarn staat eigenlijk nog verrassend goed....

... en wie het écht bont wil maken kan natuurlijk ook gewoon alle tuinelementen oranje spuiten....

... hoe het er na het WK weer af moet? Ach, dat zien ze dan wel weer....

.... daar moet je een beetje zen in zijn...

Geen afvalbakken in Oeganda? (1)

Vandaag een speciale verrassing voor liefhebbers van de afvalbakkenontdekkingstocht. Na eerder onder meer aandacht te hebben besteed aan afvalbakken in Praag, Parijs, Bordeaux en Egypte, aan virtuele afvalbakken en aan beesten in de bak hebben we vandaag een gastblog van Renate-op-reis over afvalbakken in Oeganda. Renate werkt acht maanden in Oeganda bij een project om gehandicapten zelfstandiger te maken (en ze kunnen daar nog sponsering voor gebruiken!). Tot februari was ze Co's vaste compaan in het afvalbakkenwezen. En waar je mee omgaat...

Wat betreft de afvalbakken: die hebben ze hier in Uganda inderdaad niet! Ook niet in de hoofdstad Kampala. Wel staan in restaurantjes enzo vaak wel emmertjes die worden gebruikt als afvalbak. Maar toch is het ‘je afval van je afgooien’ niet helemaal ongeorganiseerd. Ik heb een paar fotootjes bijgevoegd. De grote straat is Mainstreet. Zoals je ziet best wel netjes.

Je hebt hier buiten het centrum speciale hoeken waar iedereen zijn afval heenbrengt. Deze foto met het bordje Lubogo road, da's bij mij op de hoek.
Dat afval wordt dan een keer in de zoveel tijd in de fik gestoken. En in het centrum wordt al het afval in kleine zijsteegjes van Mainstreet gegooid en gaten of onderbrekingen in de weg (en dat zijn er nogal wat) worden hier als afvalbak gebruikt.
Wel grappig dus, dat mensen toch ook zonder afvalbakken hun troep allemaal op dezelfde plek van de weg gooien en het daarom heen redelijk (voor Afrikaanse begrippen) schoon is.
Ik werd trouwens wel een beetje gek aangekeken toen ik hier foto’s stond te maken van afval. Dat is hier dus niet zoveel anders dan thuis! Haha.

Renate heeft beloofd om door te gaan met haar afvalbakkenontdekkingstocht in Oeganda. Wordt vervolgd!

Voetbalfeest in de Koekstad

Het zijn heerlijke dagen voor Kaco als Koning Voetbal over Nederland heerst. Niet dat Kaco veel behoefte heeft om twee keer drie kwartier naar 22 miljonairs en een bal te gaan kijken. Maar van het feest er om heen kunnen we erg genieten. Daar maken we graag kiekjes van, vooral tijdens de wedstrijd als het stil is op straat en een gespannen afwachting in de lucht hangt....
Het wisselvallige weer maakte de wedstrijd Nederland-Japan van vandaag extra aantrekkelijk. Oranje kleurt goed bij dreigende regenluchten....
En oranje is er heel veel bij Kaco in de buurt....
Een vloedgolf van oranje huisvlijt is door de buurt gestroomd en laat bijna geen enkel huis onberoerd....
Al is het resultaat bij sommige mensen beter dan bij anderen...
In de zogeheten 'betere buurten' is er weinig oranje buiten, maar binnen tieren de beesies welig, als 'smaakvolle' oranje interieur-elementjes...
En in die buurten waar de mensen weinig geld hebben is er met wat goedkope vlaggetjes en een spuitbus ook nog heel veel 'goeds' te doen....
Kaco begreep niet van alle uitingen de diepere betekenis. Waarom is deze oranjesupporter opgeknoopt? Woont er soms een voetbalhater? (Kaco is overigens benieuwd wat er met de pop en de boom gaat gebeuren op de kwade dag dat Oranje verliest)...
Nog maar niet aan denken, want voorlopig is het nog FEEST in de straten van de Koekstad....
Waarbij zelfs verbleekte oude voetbalikonen worden aangeroepen om succes af te smeken voor het nationale team. We gaan er in ieder geval vanuit dat het niet werkelijk de wens is om Ruud, Frank en Marco weer in de basis op te stellen...
Sommige details vielen vandaag letterlijk een beetje in het water....
Maar wie maalt er over details, als je een complete oranje sloopauto voor je deur kunt planten?
We zijn er nog niet helemaal uit: is dit een fraai voorbeeld van Duits-Nederlandse Verbrüderung? Of probeert iemand zijn (buitenlandse) huwelijk te redden door ook wat ruimte te laten voor die Manschaft?
De tradtionele voetbalwedstrijdstraatbarbecues lieten het vandaag helaas een beetje afweten, vanwege het onstuimige weer....
Maar die gaf ons wel fantastische luchten om mee te fotograferen... Deze foto heeft Kaco inmiddels als wallpaper geadopteerd. Zo dragen wij ook ons steentje bij aan het voetbalfeest en de algehele gekte in de Koekstad.
Een gekte die overigens van overheidswege wel wat getemperd wordt, gezien dit bordje bij ons in de straat.

Alle pophits zijn hetzelfde

Heeft u ook wel eens het idee bij een pophit dat u de muziek vaker heeft gehoord? Dat klopt, althans volgens dit muzikale trio....

Leuk nummer van Axis of Awesome. Maar misschien is het juist de herkenbaarheid die muziek leuk maakt?

Met dank aan collega Ger-I en broer.

afvalbakkenontdekkingstocht...

MMIM stuurde een prachtige muzikale bijdrage voor de afvalbakkenontdekkingstocht. Kennelijk leeft deze ontdekkingstocht bij meer mensen. Het is helemaal toepasselijk omdat Co al in week drie zit van 't evalueren van 'zo'n ontdekkingstocht'. Klik op onderstaande foto voor het muziekje.

MMIM bedankt!

Euro visie...

Mei is een fijne maand: meivakantie, vogeltjes en eieren, vakantiegeld en het eurovisiesongfestival. Kaco kijkt dit elk jaar weer trouw met lijstje in de hand, een hapje en een drankje. Tuurlijk baalt Kaco ervan dat N'land van die suffe liedjes stuurt en balen we nog meer als we dan niet door mogen naar de finale. Wij verbazen ons ook wel eens welke landen elkaar al dan geen punten geven. Maar het blijft een mooi feestje.

De winnares van dit jaar kunnen we helemaal achter staan (was bij ons tweede geworden, Frankrijk was onze favoriet, lekker zomernummertje). Maar Duitsland ligt dichtbij dus misschien kunnen we volgend jaar wel in de zaal gaan kijken (woei).

Normaal moet je, als alle liedjes zijn geweest, nog een folkloristisch dansstukje doorstaan voordat de puntentelling start. Noorwegen deed het anders: kijk nog even naar Madcon met Glow en al die maffe Europeanen die prima samen kunnen feestvieren, dansen en ook allemaal behoefte hebben om hun huisdieren erbij te betrekken.

Kijk, dat is nou echte euro visie:

'Though we all feel different, you are just like me!'

Alleen gekken en dwazen...

'Alleen gekken en dwazen krassen hun namen in muren en glazen' zegt een oud spreekwoord. Ongewenste graffiti kan een plaag zijn. Maar wat doe je als die plaag wordt aangericht door Nederlandse prinsen en prinsessen, tsarentelgen en Russische presidenten? En de graffiti bovendien soms meer dan twee eeuwen oud is? Dat is het dilemma van het Czaar Peter huisje in Zaandam.
In een verloederd straatje in Zaandam staat een allercharmanst 19e eeuws museumpje, dat gebouwd is als omhulsel voor het oudste nog bestaande houten huis van de Zaanstreek, een arbeiderswoninkje uit 1632. De 'claim to fame' van dit onopvallende pandje kwam in 1697 toen de Russische tsaar Peter de Grote er logeerde om het vak van scheepstimmerman te leren. De tsaar woonde er niet lang: al na acht dagen vluchtte hij naar Amsterdam, omdat er voor zijn huisje een volksoploop ontstond van nieuwsgierige Zaankanters.
Het huisje werd door dit bezoekje zo beroemd, dat het de eeuwen overleefde. Na een overstroming in 1825, waarbij het houtwerk van het huisje op een dramatische manier kromtrok, werd er zelfs een speciaal museum omheen gebouwd. Betaald door de Russische prinses Anna Paulowna, de vrouw van koning Willem II. Het huisje zou nog tot 1948 in bezit blijven van de Russische tsaren en andere afstammelingen van Peter de Grote.
Naast het kromgetrokken houtwerk is het meest opvallende aan het huisje dat het van onder tot boven vol zit met graffiti. Alle muren en alle ramen zijn beklad door bezoekers die zichzelf belangrijk genoeg vonden om hun naam te vereeuwigen in het huisje van de tsaar.
De oudste namen stammen uit de achttiende eeuw. Toen was dit pandje kennelijk al een dagtochtje waard. Daarmee is het Czaar Peterhuisje waarschijnlijk de oudste nog bestaande toeristische attraktie van Nederland. Al die namen zijn na honderd jaar zelf weer een stukje van de geschiedenis geworden. Nieuwe namen op de muren worden echter niet meer gewaardeerd, alleen voor mensen als de Russische presidenten Gorbatsjov en Poetin wordt nog een uitzondering gemaakt. En de rest? Die wordt streng vermaand om vooral op geen enkele manier naam te maken...

De wapenfabriek van Doornroosje

Voor rust hoef je niet de stad uit. Als je weet waar je moet zoeken, dan vind je zelfs op de drukste plekken nog oases van stilte. Plekken waar de tijd aan voorbij lijkt te gaan en waar de natuur even op adem kan komen in het stedelijke geweld.
Dankzij Depim zijn we zaterdag op zo'n plek geweest: het Hembrugterrein aan het Noordzeekanaal tussen Amsterdam en Zaandam.

Rond 1900 lag het terrein veilig binnen de Stelling van Amsterdam, de laatste vluchtplaats voor het Nederlandse leger bij een eventuele invasie. Daarom vestigde zich op het Hembrugterrein de Artillerie Inrichtingen, een staatsbedrijf dat wapens en munitie produceerde voor het Nederlandse leger.

Vanwege de geheimhouding en het ontploffingsgevaar werd het gebied vrijwel geheel van de buitenwereld afgesloten. En dat bleef het honderd jaar lang. Zeker nadat de fabrieken vanaf de jaren tachtig in onbruik raakten ontstond een Doornroosje-gebied: gebouwen vervielen en raakten overwoekerd. Het gebied werd een toevluchtsoord voor zeldzame planten en vogels.

Een wereld vol met mooie plekken en verrassende details....

... waaruit soms blijkt dat zelfs in deze voormalige wapenfabriek ooit mensen werken die wat schoonheid in hun omgeving wilden brengen.

Een boeiend gebied om eens rond te kijken, samen met Depim en Neef Sleutelstad.

Of het gebied nog lang in deze Doornroosjetoestand blijft? Kaco vreest van niet. Al staan veel van de monumentale gebouwen na 25 jaar verwaarlozing echt op instorten, toch struikelen allerlei partijen over elkaar heen in plannenmakerij rond deze 'A-locatie' tussen Zaandam en Amsterdam. De gemeente wil deze Parel in Zaanstad graag ontwikkelen, net als het rijk en architectenbureau Rau. Ook een stichting van enthousiaste professionals heeft zich inmiddels opgeworpen om iets leuks te doen in het gebied.

Kunnen we het niet zo doen als op dit aanplakbiljet uit 1940? Mondje dicht, deur op slot en de natuur lekker haar gang laten gaan. Kijken we over een jaar of 100 wel weer een keer wat er van geworden is...

Nieuwgierig naar het Hembrugterrein? Kijk hier voor meer foto's.

een kopje koffie...

Hectische start van de dag, maar met een leuk weekend in 't verschiet. En de dag begint pas goed met een lekker bakkie troost... proost! Lief trouwens, die kleine wegwerpespressobekertjes (mooi scrabble- of galgje-woord). 't Zorgt ook voor een meer exotisch zwerfafvalbeeld in een stad, zo ben je er echt even helemaal uit.

Ook lief, maar dan weer anders, Co met een heerlijke cappuchino. Co's lieve blik is op dat moment niet gericht op Ka, koffie of cake hoor... Hij is hier nog erg onder de indruk van het Pantheon (later meer hierover).

Graffitikunst in de eeuwige stad

Rome is een magneet voor kunstliefhebbers uit de hele wereld. En niet alleen oude kunst floreert in de eeuwige stad. Het viel Kaco op dat er opvallend veel goede graffitikunst te vinden is tussen de zeven heuvelen. Zoals bovenstaande afbeelding, vlakbij het Colosseum. Al twee jaar oud, maar nog steeds te leuk om er overheen te plakken of spuiten. De maker Above heeft een spectaculair filmpje gemaakt over deze graffiti-afbeelding. Bekijk 'm hier.

In de joodse wijk van Rome kwamen we een hele serie graffiti-afbeeldingen tegen van de Italiaanse artiest C215. De portretten hierboven en onder zijn echt prachtig. Daar mogen ze wat Kaco betreft wel meer muren mee versieren (meer foto's van C215 hier).

Van wie de volgende is, weten we niet. Wel een handig kaartje. Als je echt de weg kwijt bent, dan weet je in ieder geval hoe ver je van de Aureliaanse Muur bent.

Om in te lijsten! Het beste bewijs dat graffiti ook kunst kan zijn (zoals gastblogger Juul al eerder bewees).

De graffiti viel Co vooral op omdat ze zo'n duidelijke gelijkenis tonen met de graffiti van Banksy. Deze Engelsman werd beroemd met zijn opvallende en ironische commentaren op de wereld om hem heen. Zie afbeeldingen op zijn website.

Zaterdag 13 mei

Op dit moment is het precies tien jaar geleden dat de vuurwerkramp zich voltrok. Voor iedereen die er toen direct of indirect bij betrokken was een moment om even stil bij te staan.

Op de plek van de ramp is inmiddels de mooiste wijk van Enschede ontstaan: de Roombeek.

Zo is er na al het leed, in tien jaar tijd toch iets goeds gegroeid op deze plek.