Posts tonen met het label Oxford. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Oxford. Alle posts tonen

maandag 26 maart 2012

Cheese tasting

Co had bij terugkomst uit Oxford Engelse kaasjes, chutney en bieren meegenomen voor de familie. Op het moment dat Kaco naar de sterren keek, maakte Co's familie aan de andere kant van het land de sterk geurende lekkernijen soldaat tijdens een Engelse bier- en kaasavond bij Co's ouder thuis.
De avond eindige in opperbeste stemming en Kaco kreeg de volgende ochtend een bedankmailtje in stijl:
hello dears!!
We had a wonderful time last evening with your cheese and beer from Oxford
with aunt Nelly, cousins Adrian and Bob and jour brother Bill and your Mom and Dad. The cheese was smelly but verry nice and the beers were verry tasty.
So you see we had a nice evening in S-village. Here some photos and many thanks for your presents.
H
ave a nice day and cheers:Mom,Dad en Bill.

zondag 18 maart 2012

Unseen academic wisdom (1)



“Why do you go away? So that you can come back. So that you can see the place you came from with new eyes and extra colors. And the people there see you differently, too. Coming back to where you started is not the same as never leaving.”


Dit is het einde van deze serie spreuken. Co is gisteren teruggekeerd bij Ka in Nederland, na een hele goede, leerzame en productieve tijd in Oxford is hij nu weer fijn terug bij Ka.



zaterdag 17 maart 2012

Unseen academic wisdom (2)


“It doesn't stop being magic just because you know how it works.”

vrijdag 16 maart 2012

Bijna

Nog één nachtje slapen en dan is Co weer thuis bij Ka. En al deugt deze straatnaam grammaticaal niet helemaal, toch vond Co het te mooi om niet te gebruiken. Want het voelt wel zo: na een hele mooie en productieve tijd in Oxford is het heerlijk om weer thuis te komen.

Unseen academic wisdom (3)


“There is a rumour going around that I have found God. I think this is unlikely because I have enough difficulty finding my keys, and there is empirical evidence that they exist.”

Afscheids ale met een knipoog

Co had gisteren een erg goede één na laatste dag in Oxford. Zeer goed en lovend gesprek met een professor over mijn artikel, fiets verkocht en 's avonds een afscheidsborrel in één van de karakteristieke pubs hier in Oxford, de Royal Oak. En terwijl ik daar aan tafel zat te bieren (sorry, alen) en filosoferen, viel het me opeens op dat iemand naar me zat te knipogen:
Als de tulpen al naar je gaan knipogen, dan wordt het toch tijd om terug te gaan naar Nederland?

donderdag 15 maart 2012

Unseen academic wisdom (4)


“It would seem that you have no useful skill or talent whatsoever,' he said. 'Have you though of going into teaching?”

woensdag 14 maart 2012

Unseen academic wisdom (5)


“...it's true that some if the most terrible things in the works are done by people who think, genuinely think, that they're doing it for the best, especially if there is some god involved.”

Een keerzijde van Oxford

Wie naar Oxford komt verwacht veel studenten en statige academische gebouwen. Op deze blog zijn er een aantal voorbijgekomen. Wat je niet verwacht (althans Co niet) is het grote aantal daklozen en bedelende mensen dat je in Oxford op straat ziet, vaak bezig met de verkoop van de Big Issue, de daklozenkrant. Het duurde even voordat Co zich realiseerde dat de schrijnende armoede deels de keerzijde is van de rijkdom van de universiteit. Niet alleen zijn sommige daklozen gesjeesde studenten, ook trekt de relatieve rijkdom van de universitaire wereld armen aan en het houdt ook armoede in stand in Oxford.Wat je jezelf als lid van de academische gemeenschap niet zo snel realiseert is de mate waarin de universiteit een hypotheek legt op de stad. Letterlijk bijna. Als academicus lijkt de stad heel open, maar voor een buitenstaander is het een gesloten bolwerk: grote stukken van de binnenstad zijn afgesloten voor het publiek, academische paradijsjes met grote muren er om heen met puntig ijzerwerk er op. Dat veroorzaakt niet alleen een wij tegen zij-effect, maar het heeft ook direct invloed op de koopkracht van de 'normale' Oxforders. Een groot deel van de stad valt buiten de normale vastgoedmarkt: of het is college-terrein, of het gaat om gebouwen die als investering opgekocht zijn door een college. Dat gecombineerd met een redelijk koopkrachtige academische bevolkingsgroep leidt er toe dat de huizenprijzen in Oxford net zo hoog zijn als die in Londen.
Dat dit geen ontwikkeling is van vandaag en gisteren, is te zien aan de structuur van de binnenstad. Wie bijvoorbeeld de route volgt van de High Street via Queen's lane en New College Lane, kan een groot deel van de binnenstad doorkruizen zonder één normaal huis te zien: deze straten bestaan volledig uit collegegebouwen en vooral heel veel muren. Langs de High Street, van oudsher de belangrijkste straat van de stad, staat een beperkt aantal relatief bescheiden burgerhuizen ingeklemd tussen de academische paradepaardjes. Het gevolg is dat er veel kleine steegjes zijn waar de 'normale' mensen opeengepropt zaten (en soms nog zitten) in die hoekjes die door de universitaire gemeenschap overgelaten zijn.Nergens is deze oude structuur van achterbuurten (want dat zijn het eigenlijk: de oude armoedige buurtjes achter de statige huizen) nog zo goed zichtbaar als in het buurtje rondom de roemruchte pub de Turf Tavern: smalle straatjes, piepkleine huisjes en gewoeker met de ruimte in een buurtje waar je alleen in komt als je weet waar je het moet zoeken. Gelukkig zijn de echte sloppen gesaneerd, zodat de ondragelijke stank die dit soort buurten vroeger kenmerkte tot het verleden behoort. Maar daarmee is de armoede niet verdwenen uit Oxford, alleen verplaatst. Het armere deel van de bevolking moest in de jaren 50 en 60 verplicht verhuizen naar buurten als Blackbird Leys, een Oxfordse buurt die in de jaren 90 wereldnieuws werd door jeugdrellen en die nog steeds als één van de slechtste buurten in Engeland geldt.

dinsdag 13 maart 2012

Unseen academic wisdom (6)


“Despite rumour, Death isn't cruel--merely terribly, terribly good at his job.”

maandag 12 maart 2012

Unseen academic wisdom (7)


“Map-making had never been a precise art on the Discworld. People tended to start off with good intentions and then get so carried away with the spouting whales, monsters, waves and other twiddly bits of cartographic furniture that the often forgot to put the boring mountains and rivers in at all.”

zondag 11 maart 2012

Unseen academic wisdom (8)


“IT'S THE EXPRESSION ON THEIR LITTLE FACES I LIKE, said the Hogfather. 'You mean sort of fear and awe and not knowing whether to laugh or cry or wet their pants?' YES. NOW THAT IS WHAT I CALL BELIEF.”

zaterdag 10 maart 2012

Unseen academic wisdom (10-9)


“Light thinks it travels faster than anything but it is wrong. No matter how fast light travels, it finds the darkness has always got there first, and is waiting for it.”

Engelsen waarschuwen overal voor

De nationale Engelse hobby om voor werkelijk alles een waarschuwingsbord neer te zetten gaat heel ver. Langs de oevers van de Thames, in de buurt van Oxford zag Co dit bordje: 'Gevaar. Als de kade overstroomt niet gebruiken'. Zo'n bordje zie ik in de Koekstad nog niet standaard staan, alleen als de kade echt onderloopt. Ze zouden je hartelijke uitlachen.

donderdag 8 maart 2012

Unseen academic wisdom (11)


“If you ignore the rules people will, half the time, secretly rewrite them so that they don't apply to you.”

woensdag 7 maart 2012

Unseen academic wisdom (13-12)


'Oh, you know the sort of thing if you read the papers a lot,' said Ponder. 'I seriously think they think that it is their job to calm people down by first of all explaining why they should be overexcited and very worried.”

Chique snackkar

Een opvallend verschijnsel in Oxford zijn de mobiele eetgelegenheden. Elke avond, als de winkels sluiten en de universiteitsburelen leeglopen, verschijnen ze overal in het straatbeeld. Tot diep in de nacht kun je er terecht voor talloze varianten op het snackbar. Oxforders zijn er erg gek mee en beschouwen het als een deel van hun lokale cultuur (en gaan rustig op een koude winteravond de hap op straat zitten opeten). De beste zaken doen uiteraard de mobiele eettentjes die tegenover de ingang van een college staan, zoals deze aan Broad Street. Maar als je op zo'n 'posh' locatie staat, dan kun je natuurlijk geen Hassan Kebap heten. Nee, dan ben je Bon Appètit. Professional cuisine chez "Hassan".
Zelfs in deze snackbarwagens wordt de status van de diverse colleges weerspiegeld. Christ Church is uiteraard het enige college met twee snackwagens voor de deur. Eén daarvan, helemaal achteraan, bakt pizza's op een originele houtgestookte oven. Toen Co daar een keer langs liep stond de achterdeur open en zag je het laaiende vuur ín de wagen! Een fascinerend gezicht, al doet het vrezen dat deze originele pizzabakkerij een keer gaat uitlopen op een grote brand en ontploffing...

maandag 5 maart 2012

Unseen academic wisdom (16-14)

“Miss Tick sniffed. 'You could say this advice is priceless,' she said. 'Are you listening?'
'Yes,' said Tiffany. 'Good. Now ... if you trust in yourself ...'
'Yes?' '... and believe in your dreams ...'
'Yes?' '... and follow your star ...' Miss Tick went on.
'Yes?' '... you'll still get beaten by people who spent THEIR time working hard and learning things and weren't so lazy. Goodbye.”

vrijdag 2 maart 2012

Unseen academic wisdom (17)


“Be careful what you wish for. You never know who will be listening.”

donderdag 1 maart 2012

Springtime for Co and Oxford

Bloesem en zonneschijn, wat wil een mens nog meer op 1 maart, de dag dat de meteorologische lente begint?Alsof deze boom het er om deed, barstten op deze eerste lentedag de knoppen open. De boom staat pal aan de High Street en is waarschijnlijk de bekendste en meest gefotografeerde van heel Oxford. Maar het leek vandaag even alsof alleen Co genoegen beleefde aan z'n uitbundige bloesems op deze door voorjaarszonlicht overgoten Oxfordmiddag.