Posts tonen met het label winter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label winter. Alle posts tonen

vrijdag 10 februari 2012

Sneeuw in Oxford

Nadat Co de vorige sneeuwbui had gemist, was het gisteravond wel raak: het sneeuwde in Oxford. Om te voorkomen dat weer alles weg was maakte hij snel een paar foto's.Dit is z'n tijdelijke straatje in de avondsneeuw.Toen vanmorgen de gordijnen open gingen lag het er gelukkig nog.

maandag 6 februari 2012

KacoEarth

Co houdt van kaartlezen en hij is er goed in (al zegt hij het zelf). De kaart van de wereld zit redelijk stevig in zijn hoofd en hij kan vrij makkelijk de kaart naar het landschap vertalen en omgekeerd. Zoals al eerder op deze blog gezegd, kan Co dan ook erg genieten van het uitzicht dat een redelijk wolkenvrije vliegtocht biedt. Zeker boven Nederland, want weinig landen zijn vanuit de lucht zó karakteristiek als juist ons eigen land. Zoals vandaag, toen Co's vliegtuig richting Albion met een grote boog over het groene hart vloog, boven een kristalhelder winterlandschap. Op zulke heldere dagen kom je ogen te kort boven Nederland: zoals hierboven de karakteristieke vorm van Schiphol met op de voorgrond de dichtgevroren Westeinderplassen met de dorpen Alsmeer en Rijsenhout en op de achtergrond het grote stedelijke gebied van Amsterdam (de donkere vlek is het Amsterdamse Bos). Aan het verkavelingspatroon is hier al te zien dat dit een redelijk moderne polder moet zijn met nieuwbouwwijken er in. Dat klopt uiteraard: het is de 19e eeuwse Haarlemmermeerpolder met de groeikernen Nieuw-Vennep en Hoofddorp. Op de voorgrond bij Nieuw-Vennep is nog net de aftakking van de nieuwe hogesnelheidsspoorlijn naar Rotterdam zichtbaar en helemaal rechtsonder de zo vaak dichtgeslibde slagader van het Randstedelijk autoverkeer, de snelweg A4.En vlakbij de kust de stedelijke agglomeratie rond Haarlem (midden), met links de Amsterdamse Waterleidingduinen aan de kust, bovenaan IJmuiden en de Hoogovens en onderaan de maagdelijk witte bollenstreek met Hillegom. Het water dat ongeveer midden door de foto loopt is de Ringvaart van de Haarlemmermeer, die ongeveer halverwege verbinding heeft met het Spaarne die door Haarlem stroomt. Wat je op de kaart niet ziet, maar op een heldere dag wel vanuit het vliegtuig, is de enorme drukte op de Noordzee. Alle stipjes hierboven zijn grote vrachtschepen. Het wemelt ervan. Wat ook opvalt zijn de enorme windmolenparken in zee (die met het blote oog wel, maar met de camera helaas niet zichtbaar zijn) en diverse booreilanden. Co wist niet eens dat die zo zuidelijk voorkwamen in de Noordzee.Co verheugde zich al op de Engelse kust, maar dat viel tegen. Een dicht wolkendek ontnam het zicht. Alleen pal aan de kust bij Mersea Island (ten zuiden van Colchester) brak het wolkendek even. Daar oogde Engeland nog veelbelovend wit.Een belofte die helaas niet lang stand hield: bij het volgende gat in de bewolking (boven Londen) was het landschap grauw met wat vuil-witte vlekken.
Eenmaal op de grond werd Co's vrees bevestigd: de vrieskou had in Engeland niet doorgezet. Terwijl Nederland zicht zit te verheugen op een mogelijke Elfstedentocht, is het aan deze zijde van de zee miezerig, grijs en waterkoud.
Zodat de gedroomde wit-feeërieke aanblik van Oxford helaas letterlijk in het water viel...

zondag 5 februari 2012

Oxford in de sneeuw

Het heeft dit weekeind gesneeuwd in Oxford. Dat moet in de fraaie oude binnenstad een mooi gezicht zijn geweest. Op de Oxfordse uithoek van Facebook circuleert deze foto van de city of dreaming spires. Maar of het werkelijk zo mooi was als deze foto suggereert? Co kan er pas wat over zeggen na zijn terugkeer in Oxford en dat duurt gelukkig nog een nachtje. Dankzij de Engelse krampreactie op sneeuw zijn vandaag alle vluchten naar London Heathrow uitgevallen. Wie denkt dat ze in ons land niet overweg kunnen met sneeuwval moet maar eens voor de grap een wintertje in Engeland meemaken...

vrijdag 3 februari 2012

Geen gewoon winterplaatje

Dit is het achtertuintje van Kaco vanmorgen met de eerste sneeuw die valt. Geen gewoon plaatje: Co maakte 'm met z'n eigen camera. Hij is voor één weekendje terug in het land. Zondag gaat het Oxfordse leven weer verder, maar vandaag en morgen zijn Ka en hij even bij elkaar. Heerlijk.


zondag 29 januari 2012

Literaire boom

Veel bekende verhalen en fictieve figuren zijn in Oxford ontstaan. Op veel plaatsen in en rond Oxford kun je dan ook locaties vinden die de inspiratie hebben gevormd voor deze verhalen: de pub van Morse, het veldje waar Alice in het konijnenhol verdween, de Shire waar Tolkiens hobbits vandaan kwamen en vele anderen. Geen wonder dat je al snel zelf literaire associaties gaat maken bij opvallende plekken. Zoals bij deze boom, een enorme zwarte den, die een eigen identiteit lijkt te hebben. De boom was de inspiratie voor de enten, de levende bomen uit Tolkiens In de ban van de ring. Maar met z'n enorme, strijdvaardig omhoogstekende takken zou het ook zomaar het voorbeeld kunnen zijn geweest voor de agressieve Whomping Willow uit Harry Potter.De boom staat in de botanische tuin van de universiteit van Oxford, een mooi complex dat in oorsprong uit de 17e eeuw stamt. Met z'n lanen, bomen, kassen en oude grandeur is het zelfs in januari een plezier om te bezoeken. Hoewel direct naast het drukke High Street ligt, is het een heerlijk ontspannende, bijna meditatieve plek.Een effect dat versterkt wordt door de vele speciale bomen die een grote aantrekkingskracht op mensen lijken te hebben. Dat geldt in het bijzonder voor deze rode Chinese berk, die met gespreide takken op je staat te wachten als je door het kleine poortje de ommuurde tuin uit komt. Onweerstaanbaar voor tree huggers.

donderdag 19 januari 2012

Regen in Oxford

Na anderhalve week van droog en koud weer is het gaan regenen. Regen kan vaak iets treurigs hebben, maar een stad als Oxford bloeit juist op van een buitje. Alles is hier wat mooier, glimmender en geheimzinniger tijdens een avond met miezerregen.

dinsdag 8 februari 2011

Gewoon mooi... een boompje opzetten

Het laatste staartje winter.
Duidelijke harde lijnen, nog geen zacht groen. Patronen, vertakkingen, ophoping van een oud nest.
Onze aders zien er ook zo uit. Grote hoofdleidingen die 't bloed transporteren en dan steeds kleinere vaten om te eindigen in haarvaatjes. Een fantastisch ontwerp (geen intelligent design, maar volgens ons gewoon 'natuurkunde') .
Weerspiegeling... ragfijn kant.
Die prachtige kleur blauw die je ziet als het wat later op de middag wordt. Grillig en gotisch door elkaar.
Fluit een mees tegen een merel:
My home is my castle...

Nu weer lekker samen op de bank met een kopje koffie en verheugen op het naderende voorjaar.

dinsdag 18 januari 2011

Co's kantoor een maand later

Een eerder kijkje in het toen nog lege kantoortje van Co heeft de nodige reacties opgeleverd. Veel lezers van dit blog leefden mee met de beginnende academicus die zonder computer en telefoon zijn carrière moest beginnen. Inmiddels is er veel veranderd: niet alleen heeft Co nu een kamergenoot, in de persoon van de economisch historicus Robin...
Hij heeft nu ook een volledig aangekleed bureau bij het raam, compleet met planbord, schilderijtje en gele broodtrommel.
En diverse zaken om het kantoor meer eigen te maken, zoals ingelijste kaarten, een deel van Co's eigen boekencollectie, een cactus in een gedeukt potje en motiverende slogans, zowel van Robin als Co. Dus mocht u nog eens in de buurt van de uni zijn, kom dan eens buurten. Het begint gezellig te worden op de negende!

vrijdag 14 januari 2011

Zielige afvalbak in hoog water

Niet alleen in de Koekstad staat het water hoog. De Kampenaartjes stuurden ons deze mooie foto met als bijschrift:
Voor jullie. Een zielige afvalbak in hoog water. Al zullen jullie er wel meer hebben gezien in de Koekstad...
Zo'n mooi plaatje (met zo'n mooi onderwerp) zetten we natuurlijk graag op Kacokijk.

donderdag 13 januari 2011

Hansje Brinker in de Koekstad

Afgelopen dagen kwam het in het nieuws: de binnenstad van de Koekstad dreigt te overstromen. Dat het nog niet gebeurd is, is misschien wel te danken aan Ka, die zich als een ware Hansje Brinker inzette om het doorbreken van de kademuur te voorkomen...
Maar hoe lang zal onze heldin het nog kunnen houden? D'n Isel staat inmiddels tot enkele centimeters onder de kaderand...
En overal sijpelt het rivierwater nu tussen de tegels omhoog...
Zodat de gemeente Koekstad inmiddels maatregelen heeft genomen. De kade is afgezet en een indrukwekkende rij zandzakken en 'big bags' beschermt het historische stadsgezicht...
Een mooi spektakel zijn de buizen die aan de kademuur zitten in verband met de vernieuwing van de verlaagde kade. Als de rode tentakels van een enorme rivierinktvis bewegen ze met het water mee...
Bizar is ook dat je nu naar boven moet lopen om het pontje over d'n Isel te nemen. Normaal kijk je vanaf de kade op het dak van het veerpontje....
Het is weer eens iets bijzonders in de stad. Koekstedelingen zijn dol op dit soort amusement en dus trekt het veel publiek, zelfs op een regenachtige donderdagavond. Om foto's te maken en samen te speculeren over welke watersnood ons te wachten staat. Mooi man!

zondag 2 januari 2011

We gaan naar Frankrijk...


Zoals u wellicht al begrepen had, zijn Kaco tussen kerst en nieuwjaar een paar daagjes naar Frankrijk geweest. Een heerlijke reis, al zat het niet altijd mee. Zo bleek het Romeinse reliëf dat ons eigenlijke reisdoel was wegens restauratie weggehaald te zijn....

... en ons tweede reisdoel, de omgeving van de Chemin des Dames, waar zich in de Eerste Wereldoorlog dramatische gebeurtenissen hebben afgespeeld, was zo zwaar ingesneeuwd dat we er uiteindelijk maar heel weinig van gezien hebben.

Maar wat geeft het als je samen op pad bent? Dan zijn zelfs oorlogsbegraafplaatsen 'leuke' locaties om te bezoeken, met een winterse verstilde indrukwekkendheid die zeker het fotograferen waard is.
En het altijd drukke
Louvre is ook zonder het genoemde reliëf een heerlijke plaats om rond te struinen. Er is zoveel te zien: mooie en aartslelijke dingen, obscure beeldjes en schilderijen die zó beroemd zijn dat zelfs het verwijzingsbordje gefotografeerd wordt.


De dag erna bezocht Kaco een ander voormalig koninklijk paleis, Versailles. De wereldberoemde Spiegelzaal was indrukwekkend, maar het beeld dat ons bijbleef was vooral dat het een onleefbaar pompeus paleis moet zijn geweest. Dat blijkt ook wel, want vanaf de Zonnekoning hebben alle Franse koningen een kleiner paleisje in het park laten bouwen waarin ze wel rustig konden wonen. Koningin Marie-Antoinette ging daar zelfs zo ver in, dat ze voor zichzelf een dorpje liet bouwen om 'eenvoudig' in te kunnen leven. Zo blijkt maar weer dat het streven naar Anton-Piek-achtige pittoreske eenvoud van alle tijden is.... Versailles was boeiend en hield ons bezig tot (iets) te ver na het vallen van de avond...
Om het koninklijke thema er in te houden bezochten we op onze laatste dag in het koude Frankrijk St. Denis, een kerk in een noordelijke voorstad van Parijs. Eén van de oudste gothische kerken, die vooral bekend is doordat in deze kerk (of zijn voorgangers) vrijwel alle Franse koningen er zijn begraven. Van Clovis rond 500 tot Lodewijk de XVIII in 1825. Het is dan ook een bedevaartsoord voor Franse monarchisten (ze bestaan!). Nog in 2004 werd een glazen urn bijgezet met het hart van Lodewijk XVII, die tijdens de Franse revolutie in de gevangenis van Parijs overleed. Als dat geen monarchale relikwie is...




Saint Denis is een heerlijke kerk om in rond te kijken. Achter het koor struikel je werkelijk over de koninklijke grafmonumenten, maar ook de vele romaanse en gothische details van de kerk zijn van een grote schoonheid. Frankrijk is zó dichtbij en toch is er zo veel bijzonders te zien dat het altijd weer heerlijk is om er een paar dagen samen heen te gaan. Een goede afsluiter van 2010.


zaterdag 1 januari 2011

van mofjes en ideeën die voorbij gaan...

Deze lieftallige English lady flaneerde door de Jardins van Versailles met haar beau. Voetjes in kittige rijglaarsjes. Knoopjes aan haar boordje. De in leder gehulde handjes snug as a bug in een mofje. Zedig naar beneden kijkend met een zachtroze blos op haar gelaat mocht Ka haar met haar mofje fotograferen. Wat een lieflijk dametje. Zo uit een boek van Couperus gestapt.
Vol bewondering en een beetje verlangen gekiekt aan de vooravond van het nieuwe jaar 2011.
Bij elke jaarwisseling blijft het toch even terugkijken en alvast vooruit kijken naar wat wellicht in het verschiet ligt. Nieuwe plannen, dingen waar je mee verder wil (moet?)... dingen die je los wilt (moet?)laten...
Net een fantastisch boek uit: Onverwacht inzicht van Dr. Jill Bolte Taylor. Geschreven door een neurologe die een hersenbloeding kreeg (zie oudere blog, met filmpje).
Aan het eind van het boek stond deze wijsheid:
'Ik moet bereid zijn om op te geven wat ik ben, om te worden wat ik zal zijn'
(Einstein)
Ondertussen is Ka nog maar niet op zoek naar een mofje. Want je kan dan nergens aanzitten, geen foto's maken, geen Co's klieren en nog meer van die dingen die Ka's leven erg leuk maken.
Het blijft een breinkraker:
wat op te geven om te worden wie ik wil zijn.

donderdag 23 december 2010

NS wenst u een sneuïg kerstfeest

Wat lacherig stonden ze de camera in te kijken op station Nijmegen, de conducteur en zijn collega die voor de gelegenheid in een kerstmannenpak was gehezen. In deze tijden van treinvertragingen en winterdienstregelingen probeerde de NS de moet er in te houden door een kerstmarkt te organiseren op het Nijmeegse station.
Het moet gezegd worden: de spoormensen hadden er wel moeite voor gedaan. Het station was overdadig versierd met kerstattributen en lampjes. Maar het pièce de réstistance, de kerstmarkt zelf, smoorde volledig in het sneeuwweer. Onder de overkapping stond slechts een handvol kraampjes. De kraamhouders hadden het laten afweten en de vertraagde reizigers waren niet echt in de stemming voor een NS-kerstfeest.
Zodat de kraampjes bij gebrek aan bezoekers al snel weer werden opgeruimd...
De boodschap was duidelijk: NS wenst alle reizigers een sneuïg kerstfeest.

donderdag 9 december 2010

Sneeuw op de negende verdieping

Co's nieuwe kantoortje mag dan (nog steeds) weinig inhoud hebben, het uitzicht vanuit de toren van de uni is vaak indrukwekkend. Vanmorgen zag Co vanuit zijn eigen Skybox een de sneeuw langs dwarrelen. En dat wilde hij u niet onthouden, vandaar dit filmpje:


maandag 6 december 2010

Academische leegte

Vandaag was de grote dag dat Co officieel begon met zijn nieuwe carrière als historicus aan de uni. Na zijn afscheid in de Koekstad en drie maanden in Rome ging het nu echt van start: met een eigen kamer en een naambordje!
Helaas was daar zo ongeveer alles mee gezegd... Door een planningsprobleempje bevatte de kamer alleen maar een bureau, stoel, een kastje en (hoe toepasselijk) een prullenbak. Maar Co houdt goede moed en verwacht dat er voor het einde van de week ook een boekenkast, computer en telefoon staat.
Gelukkig maakte de warme ontvangst door de medehistorici veel goed. En tot alles er staat moet Co maar gewoon van het uitzicht gaan genieten. Het schijnt komende dagen helder weer te worden, dan kun je helemaal tot in de Betuwe kijken.