Dus lieverd, laat die tattoo maar zitten hoor.
Vooral als daarin een heel lief briefje van Ka zit schiet Co helemaal in de plus. Daar valt alles bij in het niet (als is een doos als Engelse drop vermomde marsepein ook niet te versmaden). 
Over drie nachtjes slapen zit Co in de trein naar Oxford. De voorbereidingen zijn in volle gang en het komt nu echt dichtbij. Co heeft er zin in. Ka gaat het ook wel weer redden. Zeker ook dankzij alle mensen die meeleven en leuke dingen willen doen. Vandaag lag er een kaartje van collega Ger-I in de bus. Ka sluit zich natuurlijk aan bij de tekst op de voorkant en we zijn allebei heel blij met de woorden op de achterkant met als afsluiter: P.S. Mocht 't nodig zijn: 'k Zal goed voor Ka zorgen!!! 
Bij een winkel in de straat van Kaco staat in de etalage een hok vol kleine kuikentjes. Dat zorgde voor een echt ohhh/ahh moment toen Ka en een collega net nog stonden na te kletsen. De schattige kleine kuikentjes waren heerlijk aan het soezen onder een warme lamp. Zoooo schattig. Ahh mooi!
Stand By Me Playing For Change Song Around The World from Concord Music Group on Vimeo.
Met heel veel dank aan Ger-I en broer.
Ondertussen is het in Londen lente aan het worden en hebben we sneeuwklokjes, krokusjes, bloeiende heerlijk ruikende bomen en al ontlokende groene blaadjes gezien. 
Eindelijk was het dan zover: gisteren ging Co terug naar huis. Na drie boeiende, intensieve en leerzame maanden in Rome ging hij terug naar Nederland, naar Ka en naar zijn familie en vrienden. Vanuit Rome, waar het 15 graden en zonnig was, naar een Nederland waar het inmiddels volop winter is.
Pas boven de Alpen veranderde het uiterlijk van de wereld plotsklaps... Een dik sneeuwpak maakte van de bergen een winters wonderland.
Het volgende gat in de bewolking liet een grote stad zien: Den Haag en direct daarna de haven van Scheveningen, met duidelijk zichtbaar de Pier en het Kurhaus in de sneeuw.
Blijkbaar moest het vliegtuig van de noordkant aanvliegen, want Co maakte een boog over de Noordzee en kwam in de buurt van Alkmaar weer boven land. Vanaf daar wees alles er op dat het vliegveld steeds dichterbij kwam. Vanaf linksboven: een Noord-Hollandse boerderij, het Noordzeekanaal, Spaarndam met de Mooie Nel (Haarlem net niet zichtbaar) en het kleine dorpje Spaarnwoude. 
Als laatste herkenningspunt het Rottepolderplein bij Halfweg, met (het blijft tenslotte Nederland) uiteraard een vrijdagmiddagfile.
En dan eindelijk Schiphol, terug op Nederlandse bodem!
Co was daardoor al helemaal in de plus, maar van dit enthousiaste ontvangst schoot hij pas echt helemaal vol. Het is goed om weer thuis te zijn!
Met de laatste zonnestralen die scheerden over de bewolkte Alpentoppen keerde Co vanavond weer terug naar Rome. Zo prachtig melancholiek als Ka kan schrijven, dat kan Co niet. Maar ook Co voelt de afstand nu hij weer terug is in Rome. Een afstand die niet helemaal te overwinnen is. Zelfs niet met warme herinneringen, een gezamenlijke maan, kruidnootjes en marsepein.Behalve over afstand kun je natuurlijk zeggen dat tijd betrekkelijk is... Maar Kacokijk heeft al eerder aangegeven dat hier wel grenzen aan zijn.
Terwijl Ka dit typt is Co weer op weg naar de Eeuwige stad. Een weekend samen is heerlijk en zo gezellig! Het is dan ook wel weer een beetje sip als ie gaat. Dan maar vast een voorzetje voor een blog die Co nog van plan is te maken. Over afstand... Dat het relatief is en hoe je afstanden in beeld kan brengen. Voor Ka blijft het heel boeiend om een enthousiaste Co vol passie te horen vertellen. Maar ergens blijft het dus wel hangen. In de auto terug een prachtige maan. Hetzelfde hemellichaam dat Co vanuit het vliegtuig ziet en straks in Roma. Daarom maar even een stop gemaakt aan de overkant van de IJssel en ons prachtige Koekstad gekiekt. Op die manier is ie ineens toch weer dichterbij.
Wat een goed begin van de dag en dan ook nog met krentenbollen, mmmm! 
Gisteren kreeg Co een onverwachtse verrassing: een pakje uit Olanda!
Met daarin een oppepperpakket: een kaartje van het liefste meisje van de hele wereld, met heel veel lieve woorden die ik hier op de weblog niet ga herhalen ...
... en een stukje typisch Hollands najaar in de vorm van echte taai taai.
Daar schiet een Co toch helemaal van in de plus!
