(foto's kun je vergroten door ze aan te klikken).
Posts tonen met het label lente. Alle posts tonen
Posts tonen met het label lente. Alle posts tonen
vrijdag 20 april 2012
Bollen van boven
vrijdag 6 april 2012
Goedevrijdagmarkt
zondag 11 maart 2012
Weekendje naar zee
Na (bijna) gedane arbeid is het goed rusten. Indachtig dit gezegde besloot Co om zijn laatste weekend in Engeland te besteden aan een uitje naar zee. Het werd een bezoek aan Portsmouth en het eiland Wight, omdat daar niet alleen een frisse zeewind waait maar ook een heleboel te zien is. Zoals bovenstaande uitkijktoren, sinds een paar jaar hét boegbeeld van het Den Helder van Engeland (nb: alle foto's zijn groter te maken door ze aan te klikken).
De grote attractie in Portsmouth was voor Co echter een bezoek aan de Victory, het enige nog bestaande linieschip ter wereld, 250 jaar oud en officieel nog steeds onderdeel van de Britse vloot! Het schip werd vooral beroemd als vlaggenschip van admiraal Nelson tijdens de Slag bij Trafalgar. Het glimmende plaatje op het dek (rechsboven) geeft aan waar Nelson sneuvelde tijdens die zeeslag die Engeland voor meer dan 100 jaar de heerschappij over de zeeën gaf.
Een bijna even grote attractie was een bezoek aan dat andere unicum in de haven van Portsmouth, de Warrior. De Warrior uit 1860 was de eerste Britse ironclad, een gepantserd slagschip. Het was in veel opzichten een overgangschip; het had zeilen en een kanonnendek dat sterk leek op dat van de Victory, maar ook pantserplaten, stoommachines en een badinrichting voor de nodige hygiëne (iets dat op een traditioneel zeilschip als de Victory ver te zoeken was). De Warrior is het enige Britse slagschip uit de 19e en 20e eeuw dat nog bestaat.
In verband met een aansluitend bezoek aan Wight had Co een hotelletje geboekt. Om onbekende redenen bleek zijn eenpersoonskamer de plaatselijke suite te zijn, zodat Co zeer riant tussen de lakens kon kruipen...
... en de volgende ochtend dan ook zeer opgefrist en ontspannen met de boot richting Wight kon gaan. In het havenstadje Ryde is de aankomst nog zeer traditioneel: de veerboot meert af aan een pier die ver voor de kust de zee in steekt. Vandaar wordt je naar de vaste wal gebracht met een treintje, dat om onduidelijke redenen bestaat uit voormalige rijtuigen van de Londense Tube.
Een rondrit met de bus over het eiland liet zien dat er wel meer traditioneel is op Wight: het is een eiland met een vriendelijk, kleinschalig landschap, oude huisjes en prachtige zeegezichten vooral aan de zuidkant. Het zal er 's zomers wel barstensvol zijn, maar zo in het vroege voorjaar is het een prettige plek om uit te waaien en tot rust te komen.
Natuurlijk kon de beroepsmatige interesse niet helemaal afwezig blijven en dus moest Co een bezoek brengen aan de Romeinse villa in Branding. Deze villa is vooral bekend vanwege de mozaïeken. Vooral het mosaïek van de eetruimte met een verzinnebeelding van de vier seizoenen (linksboven) is zeer fraai. Bijzonder is verder het mozaiek met een man met een hanenkop (rechtsonder), mogelijk een spotprent van de 3e eeuwse keizer Trebonianus Gallus (Gallus betekent haan in het Latijn). Let ook op het slot en sleutel van de villa rechtsboven.
Als afsluiter wandelde Co naar de Needles, de rotspunten aan de uiterste westkant van Wight. Onder invloed van de zee breken de krijtrotsen hier langzaam af, waardoor alleen een rijtje 'rotstanden' is overgebleven. Vlakbij de Needles ligt ook een wat treurig pretparkje, bovenop een klif dat vrijwel alle mogelijk kleuren zand in zich heeft. Het gekleurde zand van deze klif schijnt een grote aantrekkingskracht op creabea's uit heel Engeland te hebben. Boeiender vond Co dat de Britten deze uithoek van het eiland als basis hebben gebruikt voor hun 'geheime' raketexperimenten in de jaren 50 en 60.
Labels:
archeologie,
eilanden,
geschiedenis,
indeplus,
lente,
treintjes,
uitje
donderdag 1 maart 2012
Springtime for Co and Oxford
Bloesem en zonneschijn, wat wil een mens nog meer op 1 maart, de dag dat de meteorologische lente begint?
Alsof deze boom het er om deed, barstten op deze eerste lentedag de knoppen open. De boom staat pal aan de High Street en is waarschijnlijk de bekendste en meest gefotografeerde van heel Oxford. Maar het leek vandaag even alsof alleen Co genoegen beleefde aan z'n uitbundige bloesems op deze door voorjaarszonlicht overgoten Oxfordmiddag.
Alsof deze boom het er om deed, barstten op deze eerste lentedag de knoppen open. De boom staat pal aan de High Street en is waarschijnlijk de bekendste en meest gefotografeerde van heel Oxford. Maar het leek vandaag even alsof alleen Co genoegen beleefde aan z'n uitbundige bloesems op deze door voorjaarszonlicht overgoten Oxfordmiddag.zaterdag 28 januari 2012
Lentebode
Het schijnt nu pas echt winter te worden in Nederland, maar hier in Oxford zijn de eerste tekenen van het voorjaar al zichtbaar. De sneeuwklokjes zijn al bijna uitgebloeid en de krokussen steken nu de kop op.
Hoewel het ook hier best fris is, geeft de aanblik van deze lentebodes in een pril zonnetje Co toch altijd weer een warm gevoel van binnen.maandag 25 april 2011
Kaco vaart ten hemelen
Met lichte bibbers in de benen, en liederen als Een ballonnetje en We voeren met een zucht door het hoofd, werd op een weilandje in de buurt de ballon opgetuigd onder toeziend oog van de massaal toegestroomde buurtbewoners.
En toen was het zover: Kaco in het mandje, een flinke dot gas in de ballon en daar voer het hele gezelschap ten hemelen. Geleid door een hooikoortsige freelance luchtschipper die voor het geval van nood een blikje Red Bull had meegenomen. Had tenminste iemand vleugels als het mis zou gaan...
Maar natuurlijk ging het niet mis. We voeren door een heerlijke, warme, rustige voorjaarsavond met een riant uitzicht. Onze luchtschipper varieerde onderweg de hoogte van 1000 tot 15 meter, zodat we volop gelegenheid hadden om te genieten van de aanblik van d'n Isel, de Koekstad en de dorpen en landerijen waar we overheen voeren (alle foto's zijn uit te vergroten door ze aan te klikken).woensdag 20 april 2011
zondag 10 april 2011
maandag 28 maart 2011
zondag 20 maart 2011
Lentekriebels
Zowel Kacokijk als de natuur hadden vanmorgen de lentekriebels. De bloemen bloeien, bomen lopen uit en zelfs het speenkruid laat zijn gele kopje zien. En pas als het speenkruid bloeit, dan is de lente écht begonnen volgens Ka. Kaco was dan ook vroeg uit de veren om het voorjaar te kijken.
Zo'n ommetje op de zondagochtend is ook een heerlijk Kacokijk-moment: Ka kiekt Co en Co kiekt Ka.
Het was nog wel wat (voorjaars)fris, maar dat zorgde voor heldere luchten en mooie vergezichten over d'n Isel.
In mei leggen alle vogels een ei, maar voor het zover is moet er nog veel werk worden verzet, zo zagen Kaco...
De tortels waren op vrijersvoeten, de eenden waren bezig de kinderkamers in te richten en een merel zong zijn longen uit zijn lijfje om de dames te bekoren. Zo'n merel klinkt trouwens best goed. Ka maakte dit filmpje van de gevederde troubadour:Morgen is het de 21e en gaat de lente officieel van start. Laten we hopen op een mooi voorjaar! Zo lang het maar geen al te stralende lente wordt....
dinsdag 8 februari 2011
Gewoon mooi... een boompje opzetten
Onze aders zien er ook zo uit. Grote hoofdleidingen die 't bloed transporteren en dan steeds kleinere vaten om te eindigen in haarvaatjes. Een fantastisch ontwerp (geen intelligent design, maar volgens ons gewoon 'natuurkunde') .
Weerspiegeling... ragfijn kant.
Die prachtige kleur blauw die je ziet als het wat later op de middag wordt. Grillig en gotisch door elkaar.
Fluit een mees tegen een merel:
My home is my castle...
Nu weer lekker samen op de bank met een kopje koffie en verheugen op het naderende voorjaar.
verlenging geslaagd...
12,5 jaar in het huwelijksbootje. Das best lang. Van de zomer 20 jaar samen, das nog langer...
Reden dus voor een feestje van twee. Lekker samen op pad. De hele week de Loveboattune al in het hoofd. Genoten van kaarten, smsjes, belletjes van familie en vrienden en super gave cadeaus.
Met Co op pad is altijd leuk, veel te zien, te kletsen. Museumpjes pakken, sjouwen, pub, marktje, kerkhofje, tube... Dingen die we vast ook nog doen als we nog langer bij elkaar zijn. Want we hebben (tuurlijk) wel weer verlengd. In ieder geval tot 3 augustus en dan is het sowieso weer tijd voor een feestje.
Al 12,5 jaar getrouwd...
En verliefd... op de lente, op Londen, op varen en
op elkaar :-)
Godzijdank geen Vicky gesignaleerd op de Stenaline.
dinsdag 11 mei 2010
Eeuwige verbondenheid
Overigens is Rome niet de enige stad waar geliefden hun romance bezegelen met hangsloten. Op Wikipedia is zelfs een pagina love padlocks met een overzicht van locaties. En voor ware liefde hoeft een mens niet ver te reizen: aan de Havenstraat in Delfshaven is het kunstwerk Lock of Love neergezet voor verliefde hangsloteigenaars. Aan de foto's te zien loopt het er echter nog geen storm.
woensdag 21 april 2010
De natuur is ontRuhrend
April, lente, zon, jarig...
Een heerlijk verwenweekend weg met Co, Krien en HJ. Naar het Ruhrgebied, culturele hoofdstad van Europa en dat is niet voor niets. Essen is een prachtige stad, veel cultuur en geschiedenis, oude industrie die nieuwe bestemmingen krijgt en gelukkig ook verval. Een heerlijk vakantiehuisje in bijzondere stijl. Op de blog van HJ al een voorproefje van Zollverein, het terrein waar we hebben gestruind.
Een heerlijk verwenweekend weg met Co, Krien en HJ. Naar het Ruhrgebied, culturele hoofdstad van Europa en dat is niet voor niets. Essen is een prachtige stad, veel cultuur en geschiedenis, oude industrie die nieuwe bestemmingen krijgt en gelukkig ook verval. Een heerlijk vakantiehuisje in bijzondere stijl. Op de blog van HJ al een voorproefje van Zollverein, het terrein waar we hebben gestruind.
Kacokijk staat even stil bij de lente en de kracht van de natuur die zelfs op de meest vervuilde plekken weerbarstig de kop opsteekt.
Labels:
architectuur,
feestdagen,
feestje,
indeplus,
lente,
natuur,
plaatjes
Abonneren op:
Posts (Atom)



