Posts tonen met het label lente. Alle posts tonen
Posts tonen met het label lente. Alle posts tonen

vrijdag 20 april 2012

Bollen van boven

Eén van de leuke dingen van vliegen in het voorjaar: de bollenstreek van boven. Alle gele, rode en paarse streepjes zijn bollenvelden die in bloei staan.
Zoals regelmatige kijkers op dit blog al weten, kan Co erg genieten van de wereld vanuit het vliegtuig . De levende landkaart onder je is altijd weer een verrassing, veel leuker zelfs dan Google Earth.
Vooral de heerlijk dramatische Hollandse regenluchten doen het goed, ook op de foto.

Wat minder goed op de foto te krijgen is, zijn de soms verrassende menselijke activiteiten op de Noordzee. Zoals het stippeltjes patroon hierboven (en een tweede op de achtergrond). Het zijn het Prinses Amaliawindpark en NoordzeeWind, twee grote windmolenparken in zee voor de Noord-Hollandse kust.

(foto's kun je vergroten door ze aan te klikken).



vrijdag 6 april 2012

Goedevrijdagmarkt

Een vrolijk deinende tros balonnen tegen een strakblauwe hemel. Beter kan een paasweekeinde toch niet beginnen. In de Koekstad wordt het leed van de kruisiging des Here al 700 jaar verzacht door de traditionele Goedevrijdagmarkt, door de gemeente nog steeds gepromoot als de grootste jaarmarkt van het Oosten. Of dat nog steeds zo is weet Kaco niet (hij leek kleiner dan vroeger), maar gezellig is het wel. Vooral heerlijk om in de drukte mensen te kijken die op hun paasbest van al het moois komen genieten.

In de geïmproviseerde kinderboerderij was uiteraard ook de paashaas van de partij. Kaco is geen liefhebber van de knager, maar we zijn 'm wel wat verschuldigd. Zoals we vorig jaar Pasen al schreven is de legendarische langoor elk jaar weer de meest bekeken blog op Kacokijk.

zondag 11 maart 2012

Weekendje naar zee

Na (bijna) gedane arbeid is het goed rusten. Indachtig dit gezegde besloot Co om zijn laatste weekend in Engeland te besteden aan een uitje naar zee. Het werd een bezoek aan Portsmouth en het eiland Wight, omdat daar niet alleen een frisse zeewind waait maar ook een heleboel te zien is. Zoals bovenstaande uitkijktoren, sinds een paar jaar hét boegbeeld van het Den Helder van Engeland (nb: alle foto's zijn groter te maken door ze aan te klikken).
De grote attractie in Portsmouth was voor Co echter een bezoek aan de Victory, het enige nog bestaande linieschip ter wereld, 250 jaar oud en officieel nog steeds onderdeel van de Britse vloot! Het schip werd vooral beroemd als vlaggenschip van admiraal Nelson tijdens de Slag bij Trafalgar. Het glimmende plaatje op het dek (rechsboven) geeft aan waar Nelson sneuvelde tijdens die zeeslag die Engeland voor meer dan 100 jaar de heerschappij over de zeeën gaf.
Een bijna even grote attractie was een bezoek aan dat andere unicum in de haven van Portsmouth, de Warrior. De Warrior uit 1860 was de eerste Britse ironclad, een gepantserd slagschip. Het was in veel opzichten een overgangschip; het had zeilen en een kanonnendek dat sterk leek op dat van de Victory, maar ook pantserplaten, stoommachines en een badinrichting voor de nodige hygiëne (iets dat op een traditioneel zeilschip als de Victory ver te zoeken was). De Warrior is het enige Britse slagschip uit de 19e en 20e eeuw dat nog bestaat.
In verband met een aansluitend bezoek aan Wight had Co een hotelletje geboekt. Om onbekende redenen bleek zijn eenpersoonskamer de plaatselijke suite te zijn, zodat Co zeer riant tussen de lakens kon kruipen...
... en de volgende ochtend dan ook zeer opgefrist en ontspannen met de boot richting Wight kon gaan. In het havenstadje Ryde is de aankomst nog zeer traditioneel: de veerboot meert af aan een pier die ver voor de kust de zee in steekt. Vandaar wordt je naar de vaste wal gebracht met een treintje, dat om onduidelijke redenen bestaat uit voormalige rijtuigen van de Londense Tube.
Een rondrit met de bus over het eiland liet zien dat er wel meer traditioneel is op Wight: het is een eiland met een vriendelijk, kleinschalig landschap, oude huisjes en prachtige zeegezichten vooral aan de zuidkant. Het zal er 's zomers wel barstensvol zijn, maar zo in het vroege voorjaar is het een prettige plek om uit te waaien en tot rust te komen.
Natuurlijk kon de beroepsmatige interesse niet helemaal afwezig blijven en dus moest Co een bezoek brengen aan de Romeinse villa in Branding. Deze villa is vooral bekend vanwege de mozaïeken. Vooral het mosaïek van de eetruimte met een verzinnebeelding van de vier seizoenen (linksboven) is zeer fraai. Bijzonder is verder het mozaiek met een man met een hanenkop (rechtsonder), mogelijk een spotprent van de 3e eeuwse keizer Trebonianus Gallus (Gallus betekent haan in het Latijn). Let ook op het slot en sleutel van de villa rechtsboven.
Als afsluiter wandelde Co naar de Needles, de rotspunten aan de uiterste westkant van Wight. Onder invloed van de zee breken de krijtrotsen hier langzaam af, waardoor alleen een rijtje 'rotstanden' is overgebleven. Vlakbij de Needles ligt ook een wat treurig pretparkje, bovenop een klif dat vrijwel alle mogelijk kleuren zand in zich heeft. Het gekleurde zand van deze klif schijnt een grote aantrekkingskracht op creabea's uit heel Engeland te hebben. Boeiender vond Co dat de Britten deze uithoek van het eiland als basis hebben gebruikt voor hun 'geheime' raketexperimenten in de jaren 50 en 60.

donderdag 1 maart 2012

Springtime for Co and Oxford

Bloesem en zonneschijn, wat wil een mens nog meer op 1 maart, de dag dat de meteorologische lente begint?Alsof deze boom het er om deed, barstten op deze eerste lentedag de knoppen open. De boom staat pal aan de High Street en is waarschijnlijk de bekendste en meest gefotografeerde van heel Oxford. Maar het leek vandaag even alsof alleen Co genoegen beleefde aan z'n uitbundige bloesems op deze door voorjaarszonlicht overgoten Oxfordmiddag.

zaterdag 28 januari 2012

Lentebode

Het schijnt nu pas echt winter te worden in Nederland, maar hier in Oxford zijn de eerste tekenen van het voorjaar al zichtbaar. De sneeuwklokjes zijn al bijna uitgebloeid en de krokussen steken nu de kop op.
Hoewel het ook hier best fris is, geeft de aanblik van deze lentebodes in een pril zonnetje Co toch altijd weer een warm gevoel van binnen.

maandag 25 april 2011

Kaco vaart ten hemelen

Hoe Kaco de paaszaterdag heeft doorgebracht? Op zo'n 1000 meter hoogte boven de Koekstad in een rieten mandje! Kaco had een ballonvaart gekregen van Jogo als cadeau voor het koperen jubileum.

Met lichte bibbers in de benen, en liederen als Een ballonnetje en We voeren met een zucht door het hoofd, werd op een weilandje in de buurt de ballon opgetuigd onder toeziend oog van de massaal toegestroomde buurtbewoners.

En toen was het zover: Kaco in het mandje, een flinke dot gas in de ballon en daar voer het hele gezelschap ten hemelen. Geleid door een hooikoortsige freelance luchtschipper die voor het geval van nood een blikje Red Bull had meegenomen. Had tenminste iemand vleugels als het mis zou gaan...


Maar natuurlijk ging het niet mis. We voeren door een heerlijke, warme, rustige voorjaarsavond met een riant uitzicht. Onze luchtschipper varieerde onderweg de hoogte van 1000 tot 15 meter, zodat we volop gelegenheid hadden om te genieten van de aanblik van d'n Isel, de Koekstad en de dorpen en landerijen waar we overheen voeren (alle foto's zijn uit te vergroten door ze aan te klikken).

Terwijl Co aan het controleren was of de atlas in z'n hoofd nog klopte, genoot Ka van de vele bijzondere patronen die onder de ballon door schoven....

... en van de luchtballon die zijn lange avondschaduw op het land wierp.

Na ruim anderhalf uur was ergens in de buurt van Brumm'n het gas op en maakte de ballon een hobbelige landing in een koeienweidje. Met vereende krachten werd de grote ballon in een mum van tijd opgeruimd. En daarna was het tijd voor champagne om de luchtdoop te vieren. Jogo bedankt!

woensdag 20 april 2011

sssst... de kleintjes slapen

Bij een winkel in de straat van Kaco staat in de etalage een hok vol kleine kuikentjes. Dat zorgde voor een echt ohhh/ahh moment toen Ka en een collega net nog stonden na te kletsen. De schattige kleine kuikentjes waren heerlijk aan het soezen onder een warme lamp. Zoooo schattig.

zondag 10 april 2011

maandag 28 maart 2011

Hare, the movie


Het is nu echt lente! De paashaasfilm draait deze week in de bioscoop! De PAASHAAS film!?!

zondag 20 maart 2011

Lentekriebels

Zowel Kacokijk als de natuur hadden vanmorgen de lentekriebels. De bloemen bloeien, bomen lopen uit en zelfs het speenkruid laat zijn gele kopje zien. En pas als het speenkruid bloeit, dan is de lente écht begonnen volgens Ka. Kaco was dan ook vroeg uit de veren om het voorjaar te kijken. Zo'n ommetje op de zondagochtend is ook een heerlijk Kacokijk-moment: Ka kiekt Co en Co kiekt Ka. Het was nog wel wat (voorjaars)fris, maar dat zorgde voor heldere luchten en mooie vergezichten over d'n Isel. In mei leggen alle vogels een ei, maar voor het zover is moet er nog veel werk worden verzet, zo zagen Kaco... De tortels waren op vrijersvoeten, de eenden waren bezig de kinderkamers in te richten en een merel zong zijn longen uit zijn lijfje om de dames te bekoren. Zo'n merel klinkt trouwens best goed. Ka maakte dit filmpje van de gevederde troubadour:

Morgen is het de 21e en gaat de lente officieel van start. Laten we hopen op een mooi voorjaar! Zo lang het maar geen al te stralende lente wordt....

dinsdag 8 februari 2011

Gewoon mooi... een boompje opzetten

Het laatste staartje winter.
Duidelijke harde lijnen, nog geen zacht groen. Patronen, vertakkingen, ophoping van een oud nest.
Onze aders zien er ook zo uit. Grote hoofdleidingen die 't bloed transporteren en dan steeds kleinere vaten om te eindigen in haarvaatjes. Een fantastisch ontwerp (geen intelligent design, maar volgens ons gewoon 'natuurkunde') .
Weerspiegeling... ragfijn kant.
Die prachtige kleur blauw die je ziet als het wat later op de middag wordt. Grillig en gotisch door elkaar.
Fluit een mees tegen een merel:
My home is my castle...

Nu weer lekker samen op de bank met een kopje koffie en verheugen op het naderende voorjaar.

verlenging geslaagd...

12,5 jaar in het huwelijksbootje. Das best lang. Van de zomer 20 jaar samen, das nog langer...
Reden dus voor een feestje van twee. Lekker samen op pad. De hele week de Loveboattune al in het hoofd. Genoten van kaarten, smsjes, belletjes van familie en vrienden en super gave cadeaus.
Met Co op pad is altijd leuk, veel te zien, te kletsen. Museumpjes pakken, sjouwen, pub, marktje, kerkhofje, tube... Dingen die we vast ook nog doen als we nog langer bij elkaar zijn. Want we hebben (tuurlijk) wel weer verlengd. In ieder geval tot 3 augustus en dan is het sowieso weer tijd voor een feestje.
Ondertussen is het in Londen lente aan het worden en hebben we sneeuwklokjes, krokusjes, bloeiende heerlijk ruikende bomen en al ontlokende groene blaadjes gezien.
Al 12,5 jaar getrouwd...
En verliefd... op de lente, op Londen, op varen en
op elkaar :-)
Godzijdank geen Vicky gesignaleerd op de Stenaline.

dinsdag 11 mei 2010

Eeuwige verbondenheid

Bij het eerste slotje denk je nog; 'he, iemand is z'n hangslot vergeten'. Maar als je hele bosjes ziet hangen (met romantische opschriften), dan besef je dat er iets bijzonders aan de hand moet zijn.
En dat is ook zo: Romeinse koppeltjes hebben de traditie om hun liefde te bezegelen door een hangslot aan een lantaarn op een brug te hangen en het sleuteltje in de rivier te werpen. Als een bezegeling van hun eeuwigdurende liefde. De Ponte Milvio was altijd de favoriete plek om dat te doen. Maar na een rel in 2007 (enkele lantaarnpalen vielen om onder het gewicht van de hangsloten) werd dit romantische gebaar verboden. De gemeente Rome plaatste nog wel enkel degelijke metalen roosters als alternatief, maar dat is toch niet het ware.

En dus dolen de romantische geesten nu door Rome, op zoek naar een brug-met-lantaarn om hun liefde te bezegelen. De vier lantaarnpalen op de Ponte Cestio bieden in ieder geval een paar paartjes lucht...

Overigens is Rome niet de enige stad waar geliefden hun romance bezegelen met hangsloten. Op Wikipedia is zelfs een pagina love padlocks met een overzicht van locaties. En voor ware liefde hoeft een mens niet ver te reizen: aan de Havenstraat in Delfshaven is het kunstwerk Lock of Love neergezet voor verliefde hangsloteigenaars. Aan de foto's te zien loopt het er echter nog geen storm.

woensdag 21 april 2010

De natuur is ontRuhrend


April, lente, zon, jarig...
Een heerlijk verwenweekend weg met Co, Krien en HJ. Naar het
Ruhrgebied, culturele hoofdstad van Europa en dat is niet voor niets. Essen is een prachtige stad, veel cultuur en geschiedenis, oude industrie die nieuwe bestemmingen krijgt en gelukkig ook verval. Een heerlijk vakantiehuisje in bijzondere stijl. Op de blog van HJ al een voorproefje van Zollverein, het terrein waar we hebben gestruind.
Kacokijk staat even stil bij de lente en de kracht van de natuur die zelfs op de meest vervuilde plekken weerbarstig de kop opsteekt.