Posts tonen met het label plaatjes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label plaatjes. Alle posts tonen

maandag 13 februari 2012

Nachtfoto

Nacht in Oxford, gezien vanuit 'mijn' raam.

vrijdag 10 februari 2012

Sneeuw in Oxford

Nadat Co de vorige sneeuwbui had gemist, was het gisteravond wel raak: het sneeuwde in Oxford. Om te voorkomen dat weer alles weg was maakte hij snel een paar foto's.Dit is z'n tijdelijke straatje in de avondsneeuw.Toen vanmorgen de gordijnen open gingen lag het er gelukkig nog.

woensdag 8 februari 2012

zaterdag 29 oktober 2011

point of view

LOOK at the camels first and then read the message below. This is a picture taken from directly above these camels in the desert at sunset. It is considered to be one of the best pictures of the year. When you look closely, you can see that the camels are the little white lines in the picture.The black images you see are just the shadows!
Sometimes, our "problems" seem to be as big as the shadows...but they are little. Have a lovely day!
met dank aan Ger-I

zondag 2 oktober 2011

Van mistkijkers, meeuwen en heel veel druppeltjes...


Na een gezellige zaterdag met MMIM in de zon, voor en op Pampus en pootje baden in zee, op zondag er vroeg uit. Het was de afgelopen dagen 's ochtends zo mooi dat het tijd werd om saampies op pad te gaan met onze cameraatjes. Over de IJssel uitkijken met de mist is prachtig.

Tussen de spijlen van de brug zitten veel spinnenwebben vol met dauwdruppels...



Het is nog vroeg. Koekstad en de IJssel lijken wel te slapen, zo verstild en glad is het wateroppervlak. Met de schimmige bomen in de verte doet het Kaco denken aan een abstract schilderij.



Binnen de kortste keren zijn schoenen en broekspijpen nat van de dauw, maar de zon krijgt al kracht en het is heerlijk in de uiterwaarden. Het Carillon van Koekstad is te horen in de verte, er krijst een zilverreiger en er vliegen ganzen over.


De dauw bedekt de grond met een deken van diamantjes en nodigt uit om maar plaatjes te blijven schieten.


Druppels: hier een paar mooie foto's (voor super druppelfoto's kijk bij Marmein)Lekker met het pontje terug naar de stad. Een bakkie koffie op het terras in de zon en daarna saampies thuis aan de slag. Wat een super begin van de zondag. En een goede start voor de nieuwe week.

Om het 'gouden gevoel' van de herfst nog even te koesteren...

woensdag 24 augustus 2011

Bronzen fantoom en kleine clown

Als een bronzen spookverschijning staat op een winderige rotspunt in IJsland een beeld van Co's favoriete vogel, de uitgestorven reuzenalk. Co had dit beeld als eens gezien in Rome, maar deze bronzen reuzenalk staat op een veel dramatischere plek: vanaf de vloedlijn kijkt hij uit naar een stipje aan de horizon, het eilandje Eldey waar op 3 juni 1844 het allerlaatste paartje broedende reuzenalken werd gedood.
De foto's hierboven zijn gemaakt door Beuk en Jol, die een rondreis maakten over IJsland. Op speciaal verzoek van Co reden ze 'even' (lees: heel ver) om, om op een afgelegen landtong deze bronzen gigant te kieken. Een geste die door Co bijzonder wordt gewaardeerd. Voor hem is het een bijzonder moment, al blijkt uit de mail dat een andere vogel veel meer indruk heeft gemaakt op Beuk en Jol:
Ik heb ook enige foto’s gemaakt met m’n telefoon. Deze zijn nog niet eens heel beroerd geworden. Daarom kan ik jullie nu al vol trots de volgende foto’s sturen, namelijk van de puffins en de giant auk. En we hebben een vogels gezien ….! Mooi hè die puffins. Puffins zijn letterlijk knuffelbeesten. Je kunt ze overal kopen. We hebben er één gezien van 2 meter groot (knuffeluitvoering!). Maar in het echt konden we ze ook bijna aanraken!
Geef ze eens ongelijk: puffins (of papegaaiduikers) zijn bijzonder fotogenieke en koddige vogels! Ze hebben iets ontroerends en clownesk.
En in tegenstelling tot hun grote neef de reuzenalk zijn ze gelukkig nog altijd springlevend...

Sic transit gloria mundi

Het kan verkeren: zo ben je een universele megafilmster en zo sta je als straatartiest in A'dam je boterhammetje bij elkaar te schnabbelen, hopend op een meet and greet met een vrijgevige fan....

Het leven van een intergalactische slechterik gaat niet over rozen.

dinsdag 28 juni 2011

Op expeditie naar de Toekomst

Midden in het Groningerland ligt de voormalige strokartonfabriek De Toekomst. Gesloten sinds 1968 heeft het veertig jaar lang staan te verkommeren, maar nu wordt er hard gewerkt om het een tweede leven te geven. Beuk was er in een vorig leven al vele malen langsgekomen en wilde altijd al eens een kijkje nemen in het monumentale fabrieksgebouw uit 1908. Reden om samen met Kaco een urban exploring expeditie op poten te zetten. De verwachtingen waren niet al te hoog gespannen, want wat kon er binnen nou te zien zijn na zoveel jaren verwaarlozing? Dat bleek dus heel veel te zijn. Een zaal vol fraai verroeste stoomketels bijvoorbeeld, die 15 jaar in de open lucht goed overleefd hadden. En een heleboel onduidelijk leidingen, kraantjes, trappen, meters en ketels, zoals deze:
Dus wat doe je dan? Dan ga je foto's maken....
Heel veel foto's....
Dankzij de bijzonder vriendelijke en bereidwillige beheerder konden we de volgende dag nog eens terugkomen om in alle rust kiekjes te schieten. Kijk voor nog veel meer hele mooie urban exploring en industrieel erfgoed foto's hieronder in de slideshow:

zondag 27 maart 2011

Oneindig boeiende oneindigheid

Co vindt dit een fascinerende foto. Het laat goed zien hoe enorm onze aarde is, maar ook hoe oneindig groot de ruimte is die ons omgeeft. Hij moest er vanmorgen opeens aan denken, toen hij op Dark Roasted Blend een link vond naar een digitaal planetarium, een soort digitale versie van het eeuwenoude planetarium van Eise Eisinga in Franeker. Het heeft een hele mooie animatie de beweging van de planeten en manen in ons zonnestelsel weergeeft.
Co houdt van de elegantie van de beweging die deze website laat zien. Het idee dat elke stipje een wereld op zichzelf is, met elk een eigen schoonheid, is iets dat Co's hart sneller doet kloppen. Ons eigen zonnestelsel kent al acht planeten en een handvol dwergplaneten. Rond andere sterren draaien nog eens een oneindig aantal planeten, waarvan er in de afgelopen jaren meer dan 500 zijn ontdekt. Zoveel wondere werelden waar Co dolgraag eens een rondreisje naar toe zou willen maken. Maar ja, de afstand hè...
De afstand tussen de zon en de aarde is al 149 miljoen kilometer. Om dat tot een menselijke maat terug te brengen: als de zon een bolletje zou zijn van 10 centimeter doorsnee, dan zou de aarde een bolletje van zijn van minder dan 1 millimeter doorsnee op ruim 10 meter afstand. Vindt die maar eens terug in het hoge gras. Een Jumbojet op volle snelheid zou er bijna negentien jaar (!) over doen om deze afstand te overbruggen. Natuurlijk gaan ruimteschepen sneller. Maar zelfs het snelste ruimteschip ooit, de Pioneer 11, zou er nog altijd 36 dagen voor nodig hebben om die afstand te overbruggen.
36 dagen lijkt misschien nog te overzien, maar voor de verder weggelegen planeten wordt die reistijd vele malen groter: de grootste planeet Jupiter zou op deze schaal ruim 55 meter van ons zonnetje af liggen, de buitenste planeet Neptunus 321 meter (bijna 3 jaar voor een Pioneer 11 op volle snelheid) en de meest afgelegen dwergplaneet, Sedna, heeft een baan die varieert van ongeveer 1 tot 10 kilometer van onze tien centimeter grote zon! Dan zitten we nog steeds in ons eigen zonnestelsel: de dichtsbijzijnde 'buur', het zonnestelsel Alpha Centauri, ligt op deze schaal ergens op de ijskap van Groenland of het dobbert in de Atlantische Oceaan in de buurt van de Azoren, op een afstand van 2.965 kilometer. Een afstand die ons snelste ruimteschip 242.000 jaar zou kosten...
Er zit niets anders op voor Co dan thuisblijven en de planetaire ontdekkingen van ruimtesondes en sterrenkijkers volgen via internet. Daar vond hij dit filmpje, waarin de enorme afstanden inzichtelijk worden gemaakt door de schaal telkens met een factor tien te vergroten (NB: de muziek is niet best, maar het feit dat deze 'trip' uiteindelijk in Nederland eindigt maakt veel goed).
Vindt u deze grootsheid en afstanden beangstigend? Kacokijk heeft al eerder de Galaxy Song opgevoerd om te laten zien dat afstand betrekkelijk is. Die gaat Co hier dus niet herhalen. Maar hij heeft wel een tip: elk onbehagen verdwijnt direct als u zich eens rustig de bewegingen van de planeten laat uitleggen in het Planetarium van Eise Eisinga in Franeker. Het is een leuk dagtochtje en het geeft een immens gerustellend gevoel om de bewegingen van de planeten te bekijken, gezeten aan de keukentafel van de familie Eisinga, met uitzicht op de snorrende kachel en de bedstee van dit degelijke echtpaar.

zondag 20 maart 2011

woensdag 2 maart 2011

dinsdag 8 februari 2011

Gewoon mooi... een boompje opzetten

Het laatste staartje winter.
Duidelijke harde lijnen, nog geen zacht groen. Patronen, vertakkingen, ophoping van een oud nest.
Onze aders zien er ook zo uit. Grote hoofdleidingen die 't bloed transporteren en dan steeds kleinere vaten om te eindigen in haarvaatjes. Een fantastisch ontwerp (geen intelligent design, maar volgens ons gewoon 'natuurkunde') .
Weerspiegeling... ragfijn kant.
Die prachtige kleur blauw die je ziet als het wat later op de middag wordt. Grillig en gotisch door elkaar.
Fluit een mees tegen een merel:
My home is my castle...

Nu weer lekker samen op de bank met een kopje koffie en verheugen op het naderende voorjaar.

maandag 17 januari 2011

Koekstad houdt het niet droog

Zelfs de bovenmenselijke inspanning van Ka mocht niet baten; het water van d'n Isel is over de kade gestroomd. Gisteren trok dat massaal toeristen uit het hele land naar de Koekstad. Uiteraard waren Kaco ook van de partij. Hier een paar sfeervolle kiekjes uit een pittoresk overstroomde Koekstad.
De dreigende borden over de levensgevaarlijke stroming op de kade hielden weinig nieuwsgierigen tegen.
De veerbaas deed goede zaken door met dagjesmensen rondvaarten te maken langs het overstroomde stadsgezicht.
Wat Kaco ook trok was het lot van de vele afvalbakken die in het diepe water van de rivier kopje onder dreigen te gaan.

vrijdag 14 januari 2011

Zielige afvalbak in hoog water

Niet alleen in de Koekstad staat het water hoog. De Kampenaartjes stuurden ons deze mooie foto met als bijschrift:
Voor jullie. Een zielige afvalbak in hoog water. Al zullen jullie er wel meer hebben gezien in de Koekstad...
Zo'n mooi plaatje (met zo'n mooi onderwerp) zetten we natuurlijk graag op Kacokijk.

maandag 3 januari 2011

maandag 6 december 2010

zondag 28 november 2010

Brrrrrr...

Brrr.... 't is koud in ons Kikkerlandje.
Maar wat een heerlijk mooie plaatjes levert dat op.

zaterdag 27 november 2010

Koekstads winterstilleven...

Sinds Co begin deze week hoorde dat er sneeuw op komst was werd het steeds aantrekkelijker om naar huis te gaan. Vanochtend was het dan zo ver. De eerste winterbijtjes zijn nu ook in Koekstad gevallen en dat leverde dit feeërieke plaatje op. Een echt Koekstads wintertafereeltje, want in Koekstad komt Sint dan misschien pas volgend weekend aan, maar met het wegknallen van kwade geesten kan je niet vroeg genoeg beginnen.
Hi hi, Co gaat het wel winnen van de Sint :-)