Posts tonen met het label foute muziek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label foute muziek. Alle posts tonen

vrijdag 2 maart 2012

Right Said Fred

Dankzij een tweet van Harmjob weet Co nu dat ze nog bestaan: Right Said Fred. The überhomo-danceformatie die twintig jaar geleden megahits scoorde met lekkere vette, zwoel gezongen, aanstekelijke nummers als I'm too sexy en Don't talk just kiss. Gisterochtend speelden ze live bij Giel Beelen een acoustische versie van die andere megahit, Deeply Dippy:
Ze zijn een jaartje ouder, maar zo te zien nog steeds vaste bezoekers van de sportschool. En ze klinken nog altijd even goed fout.
Co's dag is weer helemaal goed.

woensdag 1 februari 2012

Geboortemuziek

Op Facebook is het een kleine rage: opzoeken wat de nummer 1 was in de Hitparade op de dag dat je geboren werd. Kaco kon vanmorgen de nieuwsgierigheid niet langer bedwingen en besloot zelf ook maar eens op zoek te gaan. Dat viel zwaar tegen....

Co blijkt geboren te zijn toen Rod McKuen de lijsten aanvoerde met het dreinerige en ongeïnspireerd voordreutelende 'Soldiers who want to be heroes'.

Voor Ka is het lot zelfs nog wreder, op haar geboortedag kweelde Mort Schuman zijn 'Le lac majeur'.
Da's even een koude douche... Wat moet een mens daarmee? Gelukkig hebben Ka en Co een oplossing bedacht: beide zijn te vroeg geboren. Dus eigenlijk zouden we op een andere dag, met een andere Top 1 hit geboren moeten zijn. En dat opent hele nieuwe perspectieven:

Voor Ka is nu opeens haar geboortehit 'Tie a yellow ribbon down the old oak tree' van Tony Orlando & Dawn, toevallig één van haar lievelingsnummers!

En voor Co? Ach, hij 'kreeg' Soley Soley van Middle of the Road. Nog niet om over naar huis te schrijven, maar het verklaart in ieder geval wel hoe Co aan zijn voorkeur voor vrolijkmakende, licht overdreven niemendalletjes komt...

zondag 29 januari 2012

sorry?!?

Geen nood: Co heeft geen onvergeeflijke dingen gedaan (gaat Ka vanuit :-). Via tante H'stede kwam deze mooie link binnen met een prachtig voorbeeld hoe je je excuses kan aanbieden. Ladies, absoluut de moeite waard om op deze sexy wijze excuses te krijgen. Co hoeft in ieder geval geen excuses aan te bieden. As donderdag komt hij even over en hij heeft een prachtig lieve kaart gestuurd.
Dus lieverd, laat die tattoo maar zitten hoor.

maandag 11 juli 2011

North Sea Jazz Festival

North Sea Jazz Festival: feestje, waanzinnig mooie muziek. Enthousiaste, blije passievolle muzikanten, relaxte bezoekers, sfeertje. Lekker eten en wijn. Samen met Jo dansen en gewoon genieten van de muziek. Het was nogal gaaf , Jo!

Ben l'Oncle Soul vonden Ka en Jo allebei top. Wat een lekkere stem en gave act.


Jo had ook extra kaartjes voor Prince. Om half 3 's nachts. Wat een spectakel. Ik had niet zoveel met Prince maar nu wel. Wat kan deze artiest muziek maken en hij heeft nog een mooie stem ook.

't North Sea Jazz Festival: echt een aanrader voor iedereen die van muziek houdt, leeftijd maakt niet uit. Je kan zitten, relaxen, sigaretje roken, frisse neus halen, maar ook de hele avond dansen en meeblèren met de muziek (hihi). Voor Ka was het een super zaterdag (zaternacht) met haar eerste echte popconcert en...

I want more!

vrijdag 29 april 2011

Alle vijf fout (+ bonusnummer)

Co is niet een man met opvallende muzikale gaven. Toch wordt hij elke ochtend wakker met meezingmuziek in zijn hoofd. En bij elke gelegenheid welt een toepasselijk deuntje op. Een fout deuntje. Want al schaamt Co zich er een beetje voor, Co heeft iets met foute muziek. En die kan soms heel lang blijven hangen... Afgelopen dagen heeft Co Ka en zijn collega Rob-in geteisterd met het disconummer Do the hustle. Om daar weer vanaf te komen besloot Co dit blogje te plaatsen met zijn top 5 aan foute muziek. Want gedeelde smart is halve smart.

1. Van McCoy - The Hustle.
De top vijf begint uiteraard met hét deuntje van de afgelopen dagen:


2. Antz - Guantanamera. En een andere favoriet: Guantanamera, maar dan wel in de variant van de film Antz. Eigenlijk alleen dat traag voortslepende eerste stuk. Dat kan werkelijk daaagen in Co's hoofd blijven steken:


3. The Carpenters - Top of the world. De meeste deuntjes komen echter pas bovendrijven op toepasselijke momenten. Zo komt de tandglazuurverwoestende muziek van The Carpenters langs als Co het idee heeft dat hij het helemaal gemaakt heeft:


4. Gloria Gaynor - I will survive. En Gloria Gaynor komt natuurlijk uitstekend van pas op die momenten dat het juist niet gelukt is, maar dat Co er toch weer strijdvaardig tegenaan gaat:


5. Brenda Lee - I'm Sorry. Al zijn er ook voor Co momenten dat hij gewoon toe moet geven dat hij helemaal fout zat en er niets anders op zit dan de nederlaag te aanvaarden en excuses te maken. Dat zijn de momenten dat opeens Brenda Lee in zijn hersenpan weerklinkt...

Zijn ze fout? Natuurlijk zijn ze fout. En het is maar een kleine impressie van de voorraad foute muziek in Co's geest. Gelukkig is Co degelijk post-modern opgeleid. Dus hij weet: wansmaak is ook smaak. Do the hustle!


Bonusnummer. Gaat geen muziek dan te ver voor Co? Natuurlijk wel. Het bonusnummer is een nummer dat officieel bekend staat als het slechtste nummer dat ooit in de Nederlandse hitlijsten heeft gestaan: Zwaluw ach Zwaluw van Max en Betsy Anders uit 1965. Het nummer is eens omschreven als 'gezongen door een van elke muzikaliteit gespeend duo dat de bus nog moet halen, begeleid door een contactgestoorde pianist'. Let vooral op het muzikale intermezzo in het midden van het nummer:

Is ie fout of is ie fout?

maandag 8 november 2010

De woestijn in huis

"Het lijkt hier de Sahara wel", was de kreet die Co als klein jongetje hoorde als hij weer eens met zanderige schoenen het ouderlijk huis binnen was gelopen. In Rome kun je deze kreet soms letterlijk nemen: eens in de zoveel tijd blaast de zuiderwind grote wolken woestijnzand over de Middellandsezee naar Italië.
Voor iemand die het niet gewend is, heeft het iets bizars: zand uit de grootste zandbak ter wereld op je eigen balkonnetje. Het zand is heel fijn, een beetje geel-groen van kleur. En je ziet het echt in vlagen 'neerregenen'.
De Italianen hebben een grondige hekel aan het Saharazand: het smeert overal aan en je loopt het makkelijk mee naar binnen, in de vloerbedekking. Na de eerste verwondering begon het Co ook erg te irriteren, maar dat kwam meer omdat hij dankzij het zand Anneke Grönloh niet meer uit zijn hoofd kon krijgen.

zaterdag 3 juli 2010

Elitaire WK-gekte

Ook op Co's universiteit heerst oranjegekte. Hier 'natuurlijk' geen oranjefrivoliteiten, maar ingehouden spanning, historisch-maatschappelijke analyses en beheerste uitingen. Daar voldoet dit Concerto in B flat dat op diverse plaatsen op de universiteit verscheen natuurlijk volledig aan. Hoe het klinkt?

zaterdag 19 juni 2010

Alle pophits zijn hetzelfde

Heeft u ook wel eens het idee bij een pophit dat u de muziek vaker heeft gehoord? Dat klopt, althans volgens dit muzikale trio....

Leuk nummer van Axis of Awesome. Maar misschien is het juist de herkenbaarheid die muziek leuk maakt?
Met dank aan collega Ger-I en broer.

woensdag 2 juni 2010

afvalbakkenontdekkingstocht...

MMIM stuurde een prachtige muzikale bijdrage voor de afvalbakkenontdekkingstocht. Kennelijk leeft deze ontdekkingstocht bij meer mensen. Het is helemaal toepasselijk omdat Co al in week drie zit van 't evalueren van 'zo'n ontdekkingstocht'. Klik op onderstaande foto voor het muziekje.
MMIM bedankt!

zaterdag 15 mei 2010

een kopje koffie...

Hectische start van de dag, maar met een leuk weekend in 't verschiet. En de dag begint pas goed met een lekker bakkie troost... proost! Lief trouwens, die kleine wegwerpespressobekertjes (mooi scrabble- of galgje-woord). 't Zorgt ook voor een meer exotisch zwerfafvalbeeld in een stad, zo ben je er echt even helemaal uit.

Ook lief, maar dan weer anders, Co met een heerlijke cappuchino. Co's lieve blik is op dat moment niet gericht op Ka, koffie of cake hoor... Hij is hier nog erg onder de indruk van het Pantheon (later meer hierover).

zondag 9 mei 2010

Wensenlijstje

De ene helft van het Olster stel was niet tevreden over onze keuze van fietsmuziek. Daarom op haar verzoek dit liedje.


donderdag 6 mei 2010

Hossen tussen de Italianen

En daar stond Kaco opeens: op 1 mei tussen enkele honderdduizenden hossende Italianen. Meespringen op oude meezingers (zie vorige blog) en hardrock.
Kaco keek vooral de ogen uit naar het publiek. 1 mei is in Italië nog echt een links feestje, dus hier geen Berlusconi-aanhangers. Wel communisten. Al is het lastig om de vlag goed uit te hangen met (te) veel bier achter de kiezen...
Voor de rest ging het toch vooral om muziek, lekker weer en rare uitdossingen...
En natuurlijk een vaantje om van de boodschap van liefde en vrede kracht bij te zetten.
Al heeft Kaco het vage vermoeden dat bij deze Italiaan iets fout liep op het onderdeel liefde. Een 'Azzurrootje' gelopen zogezegd.
Misschien vraagt u zich af waarom Kaco dit 1 mei concert bezocht, terwijl we in Olanda het Koninginnedaggewoel en het 5 mei gedruis altijd zorgvuldig weten te vermijden. Het geheim zit 'm in de locatie: de 1 mei manifestatie was pal voor de deur van één van Rome's grote attracties: de kerk van Sint Jan van Lateranen.
Die bezochten we vanwege het mooie interieur, de fraaie lichtinval en de historische waarde.
Al werd aan het verstilde, contemplatieve karakter wel wat getornd doordat het hele gebouw meerammelde op het gebeuk van de muziek....

donderdag 26 november 2009

zo mag ie wel weer op 1

Bohemian rapsody, een lied dat iedereen mee kan zingen en waar elk jaar weer over wordt gemopperd of ie al dan niet op 1 moet. Veel plezier met deze bijzondere versie...

zondag 25 oktober 2009

Caramba, hij is er!

Het nieuws zegt het en in onze eigen omgeving is het eerste slachtoffer gemeld: eindelijk is de langverwachte epidemie van de Mexicaanse Griep begonnen! Dat moet een hele opluchting zijn voor alle gezondheidswerkers die ons al maandenlang aan het voorbereiden zijn op deze grote klap. Op de radio waarschuwde gisteren iemand heel ernstig dat we nu geen grapje meer mogen maken over deze pandemie, want er zijn wereldwijd al duizenden doden door gevallen.

Voor de betrokkenen is dat natuurlijk een drama. Maar om het in perspectief te zetten: elk jaar sterven 250.000 tot 500.000 mensen wereldwijd aan de normale griep. En de laatste serieuze pandemie, de
Spaanse Griep epidemie van 1918, maakte zeker 50 miljoen slachtoffers. Het ziet er niet naar uit dat de Mexicaanse Griep zo ernstig gaat worden. Voor de meeste getroffenen is het een kwestie van de sombrero over de ogen trekken en met een welgemeend 'Caramba' een weekje in bed kruipen. Voor al deze mensen, en in het bijzonder voor de vrouwelijke helft van het Olster Stel, hier een opkikkertje van de Zangeres zonder Naam:




vrijdag 2 oktober 2009

kan mijn hart dit aan?!?

Ken je dat? Van die liedjes die ineens een andere betekenis kunnen krijgen? Dat heeft Ka met het liedje van Frederique Spigt, 'Mijn hart kan dat niet aan'. Het drama, de prachtige muzikale begeleiding, Spigts doorleefde stem... Heerlijk om serieus met mee te balken.

Co's beleving: pfff wat een slechte tekst...
ik eet een banaan, mijn hart kan dat niet aan...
iets met levertraan, mijn hart kan dat niet aan...

Gevolg: oorspronkelijke dramagevoel is weg ;-(
Wat blijft erover: ongelooflijke meligheid, vertedering en plusgevoel. Is ook wat voor te zeggen ;-)

Liedje blijft wel favoriet. Het liedje begint bij 1:10 (eerst geklets over het songfestival).


vrijdag 11 september 2009

Smakelijk weekend!

Voor het plus gevoel...


Met dank aan Y. alias de frap.

dinsdag 19 mei 2009

manamana's

Songfestival 2009...
Voor de buis, lijstje erbij en dit jaar ook eens de voldoening van een terechte winnaar. Tuurlijk, Israël en Duitsland stonden op kaco's lijstje boven dit knappe koppie maar 't liedje vonden we wel leuk (3e bij Kaco, Krien vond het wel gaan (7e), HJ vond het niets, het Olster stel had Norway als 2e). Zeker met de achtergrondzangeressen, die wij de Manamana's hebben gedoopt (kijk maar eens hier).

Kriens opmerking 'nog jonger' ('Years ago when I was Younger') maakt pijnlijk duidelijk dat wij older worden. Co zei bij het terugkijken van het filmpje al: 't is wel weer duidelijk wie er stemmen, vrouwen (wat oudere, die denken ahhh schattig). Voor de duidelijkheid... de vier stemmen uit dit huis gingen niet naar deze jongen maar Kaco gunt het hem wel (en Ka denkt stiekem toch ahhh...).

Een Turkse leerling zei maandag: mevrouw, ik vond het politiek. Turkije heeft niet gewonnen.
'T is weer afgelopen. Volgend jaar nieuwe ronde... Ben benieuwd wat we gaan sturen...

maandag 4 mei 2009

ghost queen

Wat doen computers eigenlijk midden in de nacht?

Stel je voor... een oud kantoor... bladerende plafonds, een verveelde spin in een hoekje, een scharrelende muis op zoek naar een chipje dat de laatste kantoorklerk heeft laten vallen, overal niet aangesloten snoeren (of toch), gesloopte printers, af en toe nog een kleine lichtflits van een metertje dat nog 1 keer uitslaat, verouderd, weggegooid op een hoop en dan ineens ... deze muziek.
Mij zou het niet verbazen. En het verbaast me ook niet dat deze super versie van Bohemian Rapsody door
Broerse Blog is ontdekt.

Broerse Blog rocks!

vrijdag 1 mei 2009

Jo en ik waren heel enthousiast over deze artieste...
Lekker liedje voor het weekend.

Met extra knuf voor de 'Luitjes op de Bult'.
ALs je hier drukt hoor je de 'normale versie'.