Posts tonen met het label feestdagen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label feestdagen. Alle posts tonen

vrijdag 6 april 2012

Goedevrijdagmarkt

Een vrolijk deinende tros balonnen tegen een strakblauwe hemel. Beter kan een paasweekeinde toch niet beginnen. In de Koekstad wordt het leed van de kruisiging des Here al 700 jaar verzacht door de traditionele Goedevrijdagmarkt, door de gemeente nog steeds gepromoot als de grootste jaarmarkt van het Oosten. Of dat nog steeds zo is weet Kaco niet (hij leek kleiner dan vroeger), maar gezellig is het wel. Vooral heerlijk om in de drukte mensen te kijken die op hun paasbest van al het moois komen genieten.

In de geïmproviseerde kinderboerderij was uiteraard ook de paashaas van de partij. Kaco is geen liefhebber van de knager, maar we zijn 'm wel wat verschuldigd. Zoals we vorig jaar Pasen al schreven is de legendarische langoor elk jaar weer de meest bekeken blog op Kacokijk.

maandag 2 januari 2012

Een goed begin...

In de media wordt weer schande gesproken van de overlast, schade en misdragingen in de nacht van Oud en Nieuw. Natuurlijk is elke vernieling er één te veel, maar zeg eens eerlijk: hoeveel van u hebben zelf rechtstreeks te maken gehad met misdragingen en vernielingen in de nieuwjaarsnacht?
Het kan zijn dat de Koekstad een gunstige uitzondering is, maar hier liep het prima. In overleg kan heel veel. De groep jongeren die wat al te lawaaiierig op straat bleven feestvieren waren na een vriendelijk verzoek van Co (en een excuus van hun kant!) heel bereidwillig om het feest binnen voort te zetten. Bewoners en reinigingsbedrijf hebben samen het vuurwerk opgeruimd, zodat onze straat er de volgende dag weer prima uitzag. Een wijze les aan het begin van het jaar: een betere samenleving begint niet bij meer blauw op straat, cameratoezicht of lik-op-stuk. Een betere samenleving begint bij overleg tussen buren en een beetje onderling begrip.

zaterdag 31 december 2011

Top 2011

Net als vele anderen volgen ook Kaco de Top 2000 tussen Kerst en het nieuwe jaar. Veel mooie nummers met heerlijke muziek om van te genieten, maar ook suffe, uitgekauwde nummers en muziek waar wij niets mee hebben. De Top 2000 is de muziek van de grootste gemene deler: het is een doorsnede van de muzieksmaak van Nederland, een doorsnede die iedereen herkent maar die niemand volledig tevreden stelt. Want zeg nou zelf, kent u iemand die zowel Avond als Child in Time als Hotel California als Bohemian Rapsody in zijn of haar top 4 heeft staan? Blijkbaar is het zo dat als je maar genoeg mensen toevoegt, uiteindelijk altijd Queen boven komt drijven.


Iedere luisteraar zal daarom de aandrang herkennen om zelf een eigen top samen te stellen, met alleen die muziek die je zelf écht leuk vindt. Geheel ongevraagd wil Kaco u op oudejaarsdag voeren langs de toppen van onze muzieksmaak. Voor Ka is vooral goedklinkende muziek met een wijze les of boodschap belangrijk. Daarom begint haar top 3 met Daniël Lohues: Angst is mar veur eben, spiet is veur altied. Nooit in de Top 2000 gestaan, maar wat een mooi nummer!

Een ander nummer dat nooit de Top 2000 heeft gehaald: Rose Garden van Lynn Anderson. Goed, het oogt bejaard, maar luister eens goed naar de tekst...

Ka's absolute topper is dit fraaie protestlied tegen mensen met een opdringerige levensovertuiging, gezongen door Maarten van Roozendaal.

Co heeft een meer mainstream smaak dan Ka: Co's favorieten zijn allemaal verspreid door de Top 2000 te vinden. Muziek waar je vrolijk van wordt en muziek om in te zwelgen, daar houdt hij van. Zoals z'n nummer drie: My Girl van The Temptations (nummer 1995 in de Top 2000):

Op nummer twee voor Co het fraaie Laat me niet alleen van Jacques Brel. Een gebed in liedvorm, dat in zijn Vlaams-Nederlands nog veel harder binnen komt dan in de Franse versie (die op 118 staat in de Top 2000):

Als nummer 1 had Co het onverbiddelijke feelgoodnummer Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben van Joost Nuissl in gedachten (nr 1464 in de Top 2000). Maar helaas, daar staat geen goede versie van op Youtube, alleen een hele reeks hoempapavarianten. Daarom uiteindelijk toch maar een andere topper uit de Motown-stal genomen, het onvergetelijke The dock of the bay van Otis Redding (nr 84 in de Top 2000):

De Top 2000 is een fijne manier om weer even stil te staan bij de vraag wat mooie muziek is en wat die muziek zo bijzonder maakt. Toch is het ook goed dat het maar één keer per jaar wordt gehouden. Eén keer is meer dan voldoende. Kaco is het dan ook hardgrondig oneens met mensen die vinden dat de Top 2000 veel langer zou moeten duren. Je moet er toch niet aan denken:

Hoe horen we dan ooit nog wat nieuws?!


zondag 1 mei 2011

Bespiegelingen

Op koninginnedag zagen we deze zwaan broeden op een berg afval in de Koekstadse stadsgracht. Triest om een majestueuze vogel zo te zien zitten... Het zwanennest was overigens niet het enige boeiende dat te zien was bij de stadsgracht.
Dat krijg je als je bakken niet goed borgt. Gelukkig houdt dit bakje zijn hoofd nog net boven water. Wie zal 'm redden?


zaterdag 23 april 2011

Het haasje

Wat is de populairste blog die ooit op Kacokijk geplaatst is? Niet de blog over kernenergie, Co's expeditie in een Romeinse piramide, de kinky kakapo of zelfs de befaamde afvalbakkenontdekkingstocht. Al die mooie blogjes zijn voorbijgestreefd door een blogje waarin Kaco hun verwondering uitspreken over dat suffe folkloristische verschijnsel: de paashaas. Kijk maar onder 'populaire berichten' in de rechterkolom. Wat mensen toch hebben met dit vrijgevige, suffe knaagdier dat de meest wreedaardige en kitscherige trekjes in mensen lijkt op te roepen...
Kaco kan alleen maar hopen dat een visite aan de paashaas mensen aanzet om ook te zoeken naar de vele andere verrassende blogjes die in de afgelopen drie jaar in Kacokijk verstopt zijn...
Veel zoekplezier tijdens de paasdagen! En natuurlijk namens Kaco:

Slecht, hè?

maandag 28 maart 2011

Hare, the movie


Het is nu echt lente! De paashaasfilm draait deze week in de bioscoop! De PAASHAAS film!?!

zaterdag 1 januari 2011

van mofjes en ideeën die voorbij gaan...

Deze lieftallige English lady flaneerde door de Jardins van Versailles met haar beau. Voetjes in kittige rijglaarsjes. Knoopjes aan haar boordje. De in leder gehulde handjes snug as a bug in een mofje. Zedig naar beneden kijkend met een zachtroze blos op haar gelaat mocht Ka haar met haar mofje fotograferen. Wat een lieflijk dametje. Zo uit een boek van Couperus gestapt.
Vol bewondering en een beetje verlangen gekiekt aan de vooravond van het nieuwe jaar 2011.
Bij elke jaarwisseling blijft het toch even terugkijken en alvast vooruit kijken naar wat wellicht in het verschiet ligt. Nieuwe plannen, dingen waar je mee verder wil (moet?)... dingen die je los wilt (moet?)laten...
Net een fantastisch boek uit: Onverwacht inzicht van Dr. Jill Bolte Taylor. Geschreven door een neurologe die een hersenbloeding kreeg (zie oudere blog, met filmpje).
Aan het eind van het boek stond deze wijsheid:
'Ik moet bereid zijn om op te geven wat ik ben, om te worden wat ik zal zijn'
(Einstein)
Ondertussen is Ka nog maar niet op zoek naar een mofje. Want je kan dan nergens aanzitten, geen foto's maken, geen Co's klieren en nog meer van die dingen die Ka's leven erg leuk maken.
Het blijft een breinkraker:
wat op te geven om te worden wie ik wil zijn.

vrijdag 24 december 2010

Times change?!?

Hoe zou 't kerstverhaal anno nu gaan?

Times change, feelings remain the same

Fijne kerstdagen!

met dank aan Juul

dinsdag 14 december 2010

Een raadsel opgelost

Nu weten we wat er met de Sint gebeurt na 5 december...
Hij smelt.
(Gezien ergens op een stoep in Haarlem)

zaterdag 27 november 2010

Koekstads winterstilleven...

Sinds Co begin deze week hoorde dat er sneeuw op komst was werd het steeds aantrekkelijker om naar huis te gaan. Vanochtend was het dan zo ver. De eerste winterbijtjes zijn nu ook in Koekstad gevallen en dat leverde dit feeërieke plaatje op. Een echt Koekstads wintertafereeltje, want in Koekstad komt Sint dan misschien pas volgend weekend aan, maar met het wegknallen van kwade geesten kan je niet vroeg genoeg beginnen.
Hi hi, Co gaat het wel winnen van de Sint :-)

vrijdag 5 november 2010

In katholieke sferen

Eerst naar de Nederlandse kerk en dan de zegen van de paus ontvangen op het Sint Pietersplein. Hoeveel Nederlandse katholieken zullen er niet zijn die warme herinneringen hebben aan zo'n zondagochtendje in Rome? Co maakte het twee weken geleden mee, samen met zijn pa en ma en tante Nel. Het begon al goed met de Nederlandse mis in de Friezenkerk. De kerk was afgeladen vol (Volgens Vaticaan- en Italiaanse taal-kenner Lidy Peters zit de best lopende Nederlandse parochie in Rome). En drie pastores achter het altaar bedienden de feestelijk gestemde kerkbezoekers. Het geheel had een knusse, ouderwetse katholieke sfeer die passend werd afgesloten met het Nederlandse én het Friese volkslied.
Na de mis haastte iedereen zich naar buiten om op tijd op het Sint Pietersplein te zijn voor de zegen. Het plein stroomde vol en na een paar minuten gespannen afwachting, was daar het grote moment: de Paus! (zie gele cirkel). Weliswaar piepklein, maar toch een bijzonder moment voor Co's pap, mam en tante Nel om de kerkvader in het echt te zien.
Na de zegen hebben we nog een hele tijd staan kijken bij de 'kermis'. Elke zondag trekt de pauselijke zegen gelovigen en groepen uit de hele wereld. En het is boeiend om te zien hoe iedereen op zijn of haar wijze het geloof beleeft. Met de klok mee een paar voorbeelden: het blijmoedige duo Frater Venantius uit Cincinatti, een wat sektarisch aandoend groepje pausgroupies die er van overtuigd is dat de Onbevlekte Overwint (Maria dus), een eindeloze reeks aan vlaggen en vaandels en een folkloristisch koortje uit de Noord-Italiaanse bergen dat met zachte hand door de beveiligers verwijderd moest worden omdat ze na drie liedjes nog geen aanstalten maakten om eindelijk eens door te lopen.
Het meest bijzondere was echter deze processiegroep uit Peru. In het paars gekleed en met een witte strop om de hals torsten de Peruvianen hun loodzware draagbaar over het Pietersplein. Liederen zingend en licht heen en weer zwalkend kwamen ze aan ons voorbij. De vrouwen liepen in vervoering achterstevoren (!) voor de baar uit met banieren, wierookvaatjes en gezangen.
Een paar uur later zagen we vanuit de stadsbus de hele groep met draagbaar en al langs de kant van de weg zitten, ergens in de binnenstad. Helaas lukte het niet om daar een foto van te maken.
En het zal een vooroordeel van me zijn, maar ik vond dat er die middag verdacht veel panfluitindianen rond het Forum Romanum stonden te spelen. Zouden er nog een paar processiegangers aan het bijschnabbelen zijn geweest voor de vlucht terug naar Peru?

zaterdag 18 september 2010

Arrr!

Weekendtip voor een ieder in de hele wereld die zich wel eens wil laten gaan: van onze goeroe, de vrouwelijke helft van het Olsterstel, master of Latijnse spreuken...

Morgen is het namelijk
Talk like a Pirate Day. en om je goed voor te bereiden op deze bijzondere feestdag hier een instructiefilmpje (let vooral ook op het mooie gebaar dat hoort bij het geluid ARRRR (dit heeft Ka vandaag al meermalen mogen bewonderen en het is nog niet eens 19 september).

Volgend jaar weer?

met dank aan de co-bloggers Olsterstel

dinsdag 7 september 2010

morgen...

Een enig moment in ons leven.........
tijdsaanduiding !!!
Op de 8e september van dit jaar krijgen we om 6 minuten en 7 seconden na 5 uur de volgende tijdsaanduiding:
05:06:07:08/09/10
Dit zal nooit meer voorkomen!
En op een of andere manier is dat toch spannend. Het is maar gewoon een willekeurige getallenreeks, maar mensen zien altijd patronen. Dankzij collega Ger-I wordt morgen niet zomaar een dag...

donderdag 6 mei 2010

Hossen tussen de Italianen

En daar stond Kaco opeens: op 1 mei tussen enkele honderdduizenden hossende Italianen. Meespringen op oude meezingers (zie vorige blog) en hardrock.
Kaco keek vooral de ogen uit naar het publiek. 1 mei is in Italië nog echt een links feestje, dus hier geen Berlusconi-aanhangers. Wel communisten. Al is het lastig om de vlag goed uit te hangen met (te) veel bier achter de kiezen...
Voor de rest ging het toch vooral om muziek, lekker weer en rare uitdossingen...
En natuurlijk een vaantje om van de boodschap van liefde en vrede kracht bij te zetten.
Al heeft Kaco het vage vermoeden dat bij deze Italiaan iets fout liep op het onderdeel liefde. Een 'Azzurrootje' gelopen zogezegd.
Misschien vraagt u zich af waarom Kaco dit 1 mei concert bezocht, terwijl we in Olanda het Koninginnedaggewoel en het 5 mei gedruis altijd zorgvuldig weten te vermijden. Het geheim zit 'm in de locatie: de 1 mei manifestatie was pal voor de deur van één van Rome's grote attracties: de kerk van Sint Jan van Lateranen.
Die bezochten we vanwege het mooie interieur, de fraaie lichtinval en de historische waarde.
Al werd aan het verstilde, contemplatieve karakter wel wat getornd doordat het hele gebouw meerammelde op het gebeuk van de muziek....

woensdag 21 april 2010

De natuur is ontRuhrend


April, lente, zon, jarig...
Een heerlijk verwenweekend weg met Co, Krien en HJ. Naar het
Ruhrgebied, culturele hoofdstad van Europa en dat is niet voor niets. Essen is een prachtige stad, veel cultuur en geschiedenis, oude industrie die nieuwe bestemmingen krijgt en gelukkig ook verval. Een heerlijk vakantiehuisje in bijzondere stijl. Op de blog van HJ al een voorproefje van Zollverein, het terrein waar we hebben gestruind.
Kacokijk staat even stil bij de lente en de kracht van de natuur die zelfs op de meest vervuilde plekken weerbarstig de kop opsteekt.





woensdag 17 februari 2010

Carnavalesk

Het is aswoensdag, dus zelfs voor de meest verstokte carnavallers is het feestje voorbij. Kaco is van boven de Grote Rivieren en daarom per traditie geen liefhebber van dit feest. Op vastenavond kwam het Olsterstel echter langs met een carnavalssurprise in chocolade en daar zegt Kaco uiteraard geen nee tegen.Het is een smakelijke souvenir van één van de meest bijzondere carnavals van de lage landen, het carnaval van Binche in België, het enige carnaval in Europa dat op de Werelderfgoedlijst staat. Wereldvermaard is vooral de optocht van de zogeheten Gilles van Binche, waarbij bontgekleurde, bemaskerde en bepluimde Gilles op klompen door de straten lopen en sinaasappels gooien naar het publiek. Het heeft het tamelijk armoedige stadje de reputatie opgeleverd de carnavalshoofdstad van België te zijn, compleet met carnavalsmuseum en natuurlijk een Gilles-monument.
Heeft u nog nooit van Binche gehoord, maar komen de Gilles u toch ergens bekend van voor? Dan heeft u waarschijnlijk ooit het stripalbum
Kuifje en de Picaro's gelezen. De Belgische carnavalsgroep de Swingende Extravaganten zijn op het feest uit Binche gebaseerd.

zondag 6 december 2009

Dickensdrama

Een prachtige mail uit het kaasstadse met een verontrustende mededeling die we jullie niet willen onthouden: Hallo koekhappers!
Neeeee! Kijk nu wat er van komt, die aanhoudende kerstellende in Koekstad!
Nu is de walm van gepofte kastanjes ook al westwaards gewaaid om daar wat vrijwilligers in West-Friesland aan te steken met het Dickensvirus. Gevaarlijker dan de Mexicaanse griep, zeg ik u. Quelle horreur! Het komt dichterbij, maar ik verzeker u dat in Kaasstad een harde cel te vinden is die al twee leden telt en die cel verzet zich met hand en tand tegen de oprukkende Dickenssaus waarmee straks heel het land overgoten dreigt te worden.
Dit is namelijk wat het Noordhollands Lachblad weet te melden:
In Dickensdecor door Medemblik
Gepubliceerd op 01 december 2009, 16:58
Laatst bijgewerkt op 01 december 2009, 16:59
MEDEMBLIK - Een mopperende Scrooge. Het Meisje met de Zwavelstokjes dat kou lijdt en een Oliver Twist die de notabelen besteelt. Dat alles, beschenen door kaarslicht en in de geur van glühwein en warme chocolademelk afgezet tegen het decor van de oude huizen in binnenstad, vormt de eerste Dickensdag van Medemblik. Zo'n tachtig vrijwilligers, amateurtheaterspelers én echte acteurs worden ingeschakeld om vrijdagmiddag 11 december de jaarlijkse kerstmarkt op te luisteren met een bijzonder schouwspel. Lees meer in Dagblad voor West-Friesland/Enkhuizer Courant van woensdag 2 december.

Deze laatste raad sla ik uiteraard in de (noordwesten) wind en ik raad u aan hetzelfde te doen. Het moet hier stoppen!

Wij sluiten hier natuurlijk bij aan. Ook in Koekstad is een cel opgestaan van 2 leden en een grijze kater die (zoals elk jaar) 'ons Dickensfespijn' gaan boycotten. We voelen ons gehoord, gesterkt en gesteund door de Kaasstadse verzetsbeweging. Kaasstad, bedankt!

donderdag 9 april 2009

De paashaas

Eén van de wonderlijkste folkloristische verschijnselen is de Paashaas. Wie toch bedacht heeft dat een haas eieren rondsleept in een mandje en die vervolgens verstopt... Anders dan met Sinterklaas of de Kerstman is er werkelijk geen kind dat er in gelooft. En geef nou toe: het is toch ook sneu om als paashaas verkleed op pad te moeten? (NB: Voor 25 euro per dag kan ook u dit haasje zijn).
Het is dan ook niet verwonderlijk dat er op internet de spot met het arme beest wordt gedreven. En zelfs het eieren zoeken is niet meer het zelfde sinds deze cartoon van Fokke en Sukke.
Maar goed, om stemmig af te sluiten hebben we altijd nog het onvergetelijke paaslied van Hans Dorrestein. Geniet ervan en vrolijk Pasen!