Politie Zwolle ontmantelt terroristische cel

Ze bedekt haar hoofd met een doek. Ze is een religieus fanatica. Ze draagt kleding waar je moeiteloos een bomgordel onder kan verbergen.

Geen wonder dat politie IJsselland geen moment aarzelde en direct ingreep. De auto van de verdachte werd aan de kant verordeneerd. De Staphorstse was er gloeiend bij toen er in het handschoenenkastje de middelen voor een aanslag werden aangetroffen: een mes die de vrouw 's ochtends met haar spaarzegeltjes bij de plaatselijke bakker (een mogelijke medeplichtige) had gekocht. Voor dit gevalletje voorbedachte rade kreeg de vrouw een boete van zestig euro en een forse uitbrander. Het kabinet en de nationaal coördinator terrorismebestrijding zijn inmiddels ingelicht.

Het doet ons denken aan de aloude grap: waarom heeft een Belg een mes in de auto liggen?

Duivelse duiven...

Duiven... de vliegende ratten van de stad.

Schijtlijsters?!?

De grote angst van elk buitenbeeld.

In 't plat heten deze beesies Doemmm en dat is niet voor niets. Dankzij Ka's zonnige saunacollega een filmpje dat bovenstaande overtuiging opnieuw bevestigt.

Veel kijkplezier.

Dickens christmas

De organisatie (groen), de bewaking (geel) en de figurant (zwart), ze keken allemaal een beetje beteuterd. Eindelijk was het echt mooi weer voor een Dickens Festijn: sneeuw in de Koekstad. En dus.... kwam er geen hond. Geen treinen, files op de wegen. Iedereen bleef lekker thuis. Iedereen? Nee, de Koekstedelingen grepen deze kans met beide handschoenen aan om het Festijn eindelijk eens zelf mee te maken. Zonder de 2,5 uur wachttijd. Zie hier de sfeerimpressie van de besneeuwde zondag in Deventer.

Een heel prettig kerstfeest!

Koninklijk kerstfeest

Tuincentra zijn niet echt Kaco's hobby. Maar elk jaar half december gaan we er toch langs om een kerstboom te halen. Zaterdag was het zo ver.We liepen goedgemutst door ons tuincentrum. Boompje gezocht en overal even kijken.

Nemen we nog iets mee?

Het succesnummer van dit jaar was toch wel dit kleine gekroonde vogeltje. Co vond em geweldig. Een echt winterkoninkje (maar dat hadden de marketingmensen niet zo bedacht, jammer he) Het ding heette gewoon wintervogel.

Verbaasd, verblind en ook een beetje overrompeld hebben we de winterkoning in zijn natuurlijke habitat gelaten en zijn weer heel tevreden met een paar sneue kerststerren en miniboom huiswaarts gekeerd. We zijn er nog niet aan toe. (wacht het Dickensitem maar af ;-)

Co in de prijzen

Co's scriptie viel afgelopen week in de prijzen. Als eerste man ooit kreeg hij de genderprijs voor de beste scriptie van dé universiteit. En die werd uitgereikt in de chique universitaire villa in een sfeervol besneeuwd Nijmegen.

Na een voordracht mocht Co de prijs in ontvangst nemen uit handen van professor Halkes zelf. Normaal gesproken is de prijsuitreiking dé gelegenheid waar tout genderstuderend Nijmegen elkaar treft. Deze keer was het echter opvallend rustig. Niet uit protest tegen de keuze voor een mannelijke winnaar, maar puur vanwege de barre besneeuwde weersomstandigheden. Die het decor buiten de villa overigens wel heel fraaie maakte.

En de wereld bleef niet lang onkundig van dit succes...

Dickensdrama

Een prachtige mail uit het kaasstadse met een verontrustende mededeling die we jullie niet willen onthouden: Hallo koekhappers!
Neeeee! Kijk nu wat er van komt, die aanhoudende kerstellende in Koekstad!
Nu is de walm van gepofte kastanjes ook al westwaards gewaaid om daar wat vrijwilligers in West-Friesland aan te steken met het Dickensvirus. Gevaarlijker dan de Mexicaanse griep, zeg ik u. Quelle horreur! Het komt dichterbij, maar ik verzeker u dat in Kaasstad een harde cel te vinden is die al twee leden telt en die cel verzet zich met hand en tand tegen de oprukkende Dickenssaus waarmee straks heel het land overgoten dreigt te worden.
Dit is namelijk wat het Noordhollands Lachblad weet te melden:

In Dickensdecor door Medemblik
Gepubliceerd op 01 december 2009, 16:58
Laatst bijgewerkt op 01 december 2009, 16:59
MEDEMBLIK - Een mopperende Scrooge. Het Meisje met de Zwavelstokjes dat kou lijdt en een Oliver Twist die de notabelen besteelt. Dat alles, beschenen door kaarslicht en in de geur van glühwein en warme chocolademelk afgezet tegen het decor van de oude huizen in binnenstad, vormt de eerste Dickensdag van Medemblik. Zo'n tachtig vrijwilligers, amateurtheaterspelers én echte acteurs worden ingeschakeld om vrijdagmiddag 11 december de jaarlijkse kerstmarkt op te luisteren met een bijzonder schouwspel. Lees meer in Dagblad voor West-Friesland/Enkhuizer Courant van woensdag 2 december.

Deze laatste raad sla ik uiteraard in de (noordwesten) wind en ik raad u aan hetzelfde te doen. Het moet hier stoppen!

Wij sluiten hier natuurlijk bij aan. Ook in Koekstad is een cel opgestaan van 2 leden en een grijze kater die (zoals elk jaar) 'ons Dickensfespijn' gaan boycotten. We voelen ons gehoord, gesterkt en gesteund door de Kaasstadse verzetsbeweging. Kaasstad, bedankt!

zo mag ie wel weer op 1

Bohemian rapsody, een lied dat iedereen mee kan zingen en waar elk jaar weer over wordt gemopperd of ie al dan niet op 1 moet. Veel plezier met deze bijzondere versie...

Cadeautje...

Een mooie wijsheid om het weekend mee in te gaan...

met dank aan Y. alias 'Frap'

Yesterday is history,

tomorrow is a mystery

but today is a gift.

That’s why it’s called present……….

Die helm past ons allemaal

Als je afstudeert op een onderwerp over Romeinen, dan kun je er vrij zeker van zijn dat iemand bij de felicitaties met een Romeinse helm komt aanzetten. En die helm moet natuurlijk op, niet alleen bij het feestvarken, maar ook bij alle familie en vrienden...

Co is officieel Drs. C.

Vrijdag was het eindelijk zo ver: Co kreeg zijn bul en is nu officieel Drs. C. Met heel veel familie, vrienden en collega's (en zo mogelijk nog meer lofuitingen voor Summa Coen Laude) werd dit feestelijke feit gevierd.

Daarna ging Kaco en de hele schare, nu officieel gediplomeerd, naar de borrel. Daar werd het nog een gezellige en hemelse middag.

Met dank aan Monica voor de mooie foto's.

Ups en downs in de Borinage

Lezers van deze blog weten dat Kaco een zwak heeft voor oude industrieën. En nergens vind je zulke mooie vervallen fabrieken als in België. Logisch dat we na eerdere bezoeken aan Charleroi en Seraing deze keer die andere oude industriestreek bezochten: de Borinage.

In deze oude mijnstreek ontstonden ooit de eerste mijn- en industriecomplexen van het Europese vasteland, zoals de fraaie Grand Hornu uit 1810, gebouwd in een tijd toen men nog niet wist hoe een fabriek er uit hoort te zien. Het oogt meer als de ruïne van een classisistisch paleis. Tegenwoordig is het de locatie van een veel gehypt museum voor hedendaagse kunst.
Nadeel van hypen is dat het erg kan tegenvallen. Helaas was dat zo: ondanks leuke momenten kan de Grand Hornu voor Kaco net zo goed omgedoopt worden in de Grand Sof. Het mooie complex is te veel verherbouwd en voor de dure toegangskaartjes kregen we kunstexposities van een werkelijk bedroevend niveau...
Zodat we al snel weer buiten stonden (leuke geste was wel dat iedereen zijn toegangssticker op de naastgelegen afvalbak plakt).

Gelukkig voor ons was er heel veel te zien in de Borinage. Hoewel de laatste kolenmijn hier al meer dan 40 jaar geleden dicht ging, zijn de herinneringen aan de mijnen hier nog overal te zien.
Neem nou de enorme mijnlamp op het dorpsplein van Cuesmes. Een pechlamp: in 1950 gebouwd als monument bij het eeuwfeest van een kolenmijn die enkele jaren later de poorten moest sluiten. De lamp verhuisde naar een andere mijn, die in 1968 ook het loodje legde. De lamp werd overgenomen door de gemeente Cuesmes, die (u raadt het al) enkele jaren later werd opgeheven.
Niet ver van het pleintje begint een andere wereld: de troosteloze en tegelijk betoverde wereld van de terrils, de afvalbergen van de kolenmijnen.

Een wereld van kolenslijk en grondverschuivingen, waar slechts een paar soorten planten zich echt thuis lijken te voelen. Heerlijke plekken om rond te struinen.
Zoals op de terril de l'Héribus, dat de bezoekers ook nog eens een fantastisch uitzicht biedt over de stad Mons (Bergen), één van de weinige meer welvarende plaatsen in deze streek.

Na de sluiting van de mijnen was er geen vervangend werk. De streek is sjofel, dat is zelfs op de begraafplaatsen te zien. Al is er met de hulp van het plaatselijke tuincentrum nog wel iets te improviseren rond het graf van oma of opa...

... en met een beetje geluk van boven is er nog wel wat te maken van het leven. Misschien is dat wel de verklaring voor het verrassende Mariaparkje van Quaregnon. Waar de meeste geloofsuitingen in België op sterven na dood zijn, zit deze Lourdesgrot en de tableau's strak in de verf. De kleuren mogen dan van een zuurstokkenkitscherigheid zijn en de verlichting met tl-balken is ook weinig smaakvol, maar het lééft wel. En er zitten leuke taferelen bij, zoals deze Christus die blijkbaar met een raketmotor (let op de wolken die onder zijn kleed uit komen) ter hemelen stijgt.

Of deze lieve, ontroerend-kinderlijke Bernadette....
.... die een werkelijk vreselijke Maria aanbidt (met een ronde tl-buis als aureool!)
Om het steenkolengruis achter ons te laten besloten we daarna de oude grandeur van Bergen op te zoeken. Een stand die tot onze verbazing bleek te beschikken over een eigen Gouden Koets, niet voor het Belgische koningspaar, maar om jaarlijks de stadsheilige Sint Waltrudis op rond te rijden.
Om ons tenslotte aan een aantal rustieke Belgische delicatessen te wijden. Iets te rustiek overigens naar onze smaak. Aanrader: waag je in België nooit aan gebakken intestines. Zeker niet in een restaurant waar ze een bordje op de deur hebben hangen dat ze op zoek zijn naar een nieuwe kok... (en ja, ik weet nu ook dat intestines darmen zijn).

Decennia na de sluiting van de grote industrieën heeft Wallonië het nog steeds moeilijk. Werk is schaars. Maar dat betekent niet dat er niets gebeurt. Kleine veranderingen zijn er overal. Zoals dit windmolenpark dat net buiten Bergen wordt gebouwd en dat door Ka fraai werd gefotografeerd bij de ondergaande zon.

Kinky kakapo

Deze zeldzame, beetje suffige, Nieuw Zeelandse looppapegaai heeft ook een kinky kant. Normaal loopt hij 's nachts door het bos, eet eens een rimo,

sterft bijna uit.

Maar de onverdeelde aandacht van een lieve BBC cameraman maakte dat hij, ondanks dat hij normaal meer op wat kleinere gevederde groene vrouwtjes valt, echt zin had in een avontuurtje.

en dan nog Stephen Fry's reactie eroverheen:

'You've been shagged by a rare parrot...'

Dat is toch wel weer bijzonder op je werk komen.
met dank aan DWDD

Grotparels...

Een deel van een oude kanaaltunnel in Belgie is nog toegankelijk. Deze tunnel was onderdeel van het kanaal tusen Brussel en Charleroi. Inmiddels is dit stukje al lang in onbruik geraakt en is er een 'nieuw' Canal du Centre waar we ook al eens zijn gaan kijken.

Deze tunnel is prachtig. Geheimzinnig, mooie druipformaties en grottenparels. Hier een sfeerimpressie.


Tip: Neem wel laarzen en een zaklamp mee.

Spreekwoorden in het wild...

Caramba, hij is er!

Het nieuws zegt het en in onze eigen omgeving is het eerste slachtoffer gemeld: eindelijk is de langverwachte epidemie van de Mexicaanse Griep begonnen! Dat moet een hele opluchting zijn voor alle gezondheidswerkers die ons al maandenlang aan het voorbereiden zijn op deze grote klap. Op de radio waarschuwde gisteren iemand heel ernstig dat we nu geen grapje meer mogen maken over deze pandemie, want er zijn wereldwijd al duizenden doden door gevallen.

Voor de betrokkenen is dat natuurlijk een drama. Maar om het in perspectief te zetten: elk jaar sterven 250.000 tot 500.000 mensen wereldwijd aan de normale griep. En de laatste serieuze pandemie, de Spaanse Griep epidemie van 1918, maakte zeker 50 miljoen slachtoffers. Het ziet er niet naar uit dat de Mexicaanse Griep zo ernstig gaat worden. Voor de meeste getroffenen is het een kwestie van de sombrero over de ogen trekken en met een welgemeend 'Caramba' een weekje in bed kruipen. Voor al deze mensen, en in het bijzonder voor de vrouwelijke helft van het Olster Stel, hier een opkikkertje van de Zangeres zonder Naam:

Ben je boos...

Sinds we geen hoeden meer dragen is het best lastig om om te gaan met woede.

Gelukkig zijn er mensen die voor ons op zoek zijn naar oplossingen. Wat dacht u van deze 'anger release machine'?

Al hoopt Kaco wel dat ARM zelf stevig genoeg is om om te gaan met de losgekomen woede als een van de voorwerpen blijft steken, of als je favoriete smijtwerk op is.

Met dank aan: http://cellar.org/iotd.php?threadid=21189