dinsdag 24 mei 2011

Het Teylers Museum

Pas geleden bezocht Kaco één van onze favoriete musea, het Teylers Museum in Haarlem. Als je van een museum houdt dat zelf ook een museumstuk is, een onoverzichtelijke pakhuis vol onbekende voorwerpen, nieuwe ontdekkingen en vooral verwondering, dan is het een heerlijke plek. Teylers werd in 1784 geopend als een wetenschappelijk instituut. Zoals dat in die tijd van Verlichting nog kon, moest het alles bieden wat amateuronderzoekers nodig hadden, maar niet zelf konden betalen: wetenschappelijke instrumenten, fossielen, gesteenten, maar ook schilderijen, penningen, grafiek en een mooie bibliotheek. Omdat het museum zijn onderzoeksfunctie geleidelijk verloor, is het in vrijwel originele 18e/19e eeuwse stijl bewaard gebleven, met onder meer een fraaie 18e eeuwse zaal ovale zaal en een mooie 19e eeuwse bibliotheek. Opvallend stuk in die bibliotheek is het 'kastje van Büch', waarin een doorsnede uit de verzamelingen van de overleden schrijver, eilandengek en manisch verzamelaar Boudewijn Büch tentoongesteld is, waaronder het beroemde 'dodo'-botje.Dankzij de riante erfenis van de Haarlemse fabrikant en bankier Pieter Teyler van der Hulst kon het Teylers Museum het beste materiaal van zijn tijd aanschaffen. Zo bezit het de grootste elektrificeermachine ter wereld. In een tijd dat elektriciteit iets nieuws was, gold de machine als een brandpunt van vernieuwende wetenschap, de CERN-deeltjesversneller van zijn tijd. Maar ook andere apparaten, zoals globes, paraboolspiegels voor acoustische experimenten, een apparaat om de beweging van de planeten te demonstreren en Co's favoriet: een 7 foot telescoop gebouwd door William Herschel, de 18e eeuwse astronoom, telescoopbouwer en musicus die in 1781 de planeet Uranus ontdekte (de eerste ontdekking van een planeet sinds de oudheid!). Eén van de vele topstukken uit de bibliotheekcollectie (naast werken van ondermeer Audubon, Diderot, Darwin, Blaeu, Von Humboldt en James Cook) is de complete eerste druk van de Description de l'Égypte, een verzamelwerk in 23(!) delen over het leven, de natuur en de oudheden van Egypte, samengesteld door geleerden die in 1798 met Napoleon mee waren gereisd tijdens zijn Egyptische veldtocht. De 200e verjaardag van Napoleons bezoek aan het Teylers Museum was de reden om een tentoonstelling te organiseren rond dit boekwerk, dat de basis vormde voor de Egyptologie. Wat Co vooral interesseerde was dat de tentoonstelling ook een overzicht gaf van wat er in de 18e eeuw over Egypte bekend was in Nederland. De foto hierboven geeft hier een redelijk compleet overzicht van: wat vage horrorfantasieën, een mummie in een doodkist op pootjes, een been van een andere mummie en enkele afbeeldingen van piramides, die overigens allemaal gebaseerd waren op de enige piramide die Europeanen kenden: de puntige piramide van Cestius in Rome. Bijna niets dus. Geen wonder dat de minutieuze beschrijvingen uit de Description de l'Égypte insloegen als een bom.

Het Teylers Museum is uniek, zeker in Nederland waar de meeste musea niet aan de 'restylingsdwang' hebben kunnen ontkomen. Geen wonder dat het museum in de top 100 van de belangrijkste Nederlandse monumenten staat en zelfs is voorgedragen voor de Werelderfgoedlijst.

NB: alle foto's zijn aanklikbaar voor een vergroting.



maandag 23 mei 2011

Gezien in Haarlem...

Hoe noem je zoiets? Draadjes graffiti? Guerilla knitting? Wildbreien?

Update: het blijkt inderdaad guerilla knitting te heten. Kijk hier en hier voor blogs over dit fenomeen en heel veel afbeeldingen. Er blijken zelfs collectieven van wilde breisters te zijn, zoals Knit the City en Knitta Please. Misschien een idee ter navolging? Marsha? Krien? Iets voor jullie?

zaterdag 21 mei 2011

Mastman

Hoogspanningsmasten zijn zo gewoon, dat je soms iets extra's nodig heb om ze opnieuw te kunnen zien. Kaco had laatst zo'n moment toen we in Doetinchem deze mastman tegenkwamen. Kunstenaar Floris Schoonderbeek maakte dit 37 meter hoge kunstwerk shall we dance, dat een elektriciteitsmast voorstelt die een andere mast ten dans vraagt. Hoewel dit kunstwerk niet door iedereen wordt gewaardeerd, laat het volgens Kaco goed zien hoe mooi het lijnenspel van masten en elektriciteitskabels kan zijn. Hoogspanningsmasten hebben een slecht imago. Ze worden vooral geassocieerd met horizonvervuiling en de risico's van elektrische straling. We zijn daardoor geneigd om ze te negeren, maar als je er goed naar kijkt zie je dat het vaak mooie, sierlijke constructies zijn met een fraai uitgekiende vakwerkstructuur. De Nederlandse masten stammen af van een oerontwerp dat ooit gemaakt is door Gustave Eiffel, de vader van de Eiffeltoren. En dat is te zien; ze zijn doelmatig en toch mooi, met een soort ouderwetse elegantie.

Bij het zien van de mastman moest Co terugdenken aan de fotoserie die Ka jaren geleden maakte met haar toen net nieuwe digitale camera van de hoogste electriciteitsmasten van Nederland, de 163 meter hoge masten die de hoogspanningskabels over de Lek bij Lekkerkerk dragen. Het fotograferen van een elektriciteitsmast, zeker een aan het water, is een aanrader: afgezet tegen Hollandse wolkenluchten kun je eindeloos blijven variëren met patronen, lijnen, vormen en structuren.

Hoogspanningsmasten staan als reuzen in ons landschap. Net als de mastman kunnen ze iets menselijks hebben. Dat is ook het idee achter het leuke en originele ontwerp voor elektriciteitsmasten in IJsland (dat jammer genoeg door de crisis niet gebouwd is). Een idee dat ook opgepakt is in Lelystad en op internet.
Vindt u hoogspanningsmasten nog steeds niet mooi? Dat komt nog wel tegen de tijd dat ze uit ons landschap verdwijnen en zeldzaam worden. Dat moment is overigens dichtbij; TeneT is bezig met de introductie van een nieuw soort mast, de Wintrack: een onopvallende, efficiënte en dodelijk saaie mast. Wat zal er worden van onze oude Eiffelmasten? Ombouwen tot kunstzinnig 'landmark', zoals al gebeurd is in Groningen? Verbouwen tot windturbines? Het zal er wel op neer komen dat ze allemaal gesloopt worden en dat de laatste wordt verplaatst naar die nationale afvalbak voor overbodig geworden bouwsels, het Openluchtmuseum in Arnhem...

zondag 1 mei 2011

What's in a name?

Dankzij een doorverwijzing op Broerseblog krijgt Kacokijk regelmatig bezoekers uit alle hoeken van de wereld. Afgelopen week mochten we iemand verwelkomen uit King of Prussia in Pennsylvania. Kaco houdt van opvallende plaatsnamen en deze mooie naam prikkelt natuurlijk de nieuwsgierigheid...

Kennelijk zijn er meer op internet die dit leuk vinden. We kwamen King of Prussia tegen in deze lijst met de tien meest bijzondere plaatsnamen. Topper vonden we zelf het filosofische woestijngat Why (116 zielen) in Arizona. Maar ook Truth or Consequences (vernoemd naar een radiospelletje uit de jaren 50) deed het goed. En natuurlijk het fraaie Lost (slachtoffer van veelvuldige diefstal van z'n plaatsnaambordjes), dat we op een andere website tegenkwamen. Elders kwamen we Batman tegen, maar dat is voor ons niet zo bijzonder: het meervoud ervan ligt bij Koekstad om de hoek.

Bespiegelingen

Op koninginnedag zagen we deze zwaan broeden op een berg afval in de Koekstadse stadsgracht. Triest om een majestueuze vogel zo te zien zitten... Het zwanennest was overigens niet het enige boeiende dat te zien was bij de stadsgracht.
Dat krijg je als je bakken niet goed borgt. Gelukkig houdt dit bakje zijn hoofd nog net boven water. Wie zal 'm redden?


vrijdag 29 april 2011

Alle vijf fout (+ bonusnummer)

Co is niet een man met opvallende muzikale gaven. Toch wordt hij elke ochtend wakker met meezingmuziek in zijn hoofd. En bij elke gelegenheid welt een toepasselijk deuntje op. Een fout deuntje. Want al schaamt Co zich er een beetje voor, Co heeft iets met foute muziek. En die kan soms heel lang blijven hangen... Afgelopen dagen heeft Co Ka en zijn collega Rob-in geteisterd met het disconummer Do the hustle. Om daar weer vanaf te komen besloot Co dit blogje te plaatsen met zijn top 5 aan foute muziek. Want gedeelde smart is halve smart.

1. Van McCoy - The Hustle.
De top vijf begint uiteraard met hét deuntje van de afgelopen dagen:


2. Antz - Guantanamera. En een andere favoriet: Guantanamera, maar dan wel in de variant van de film Antz. Eigenlijk alleen dat traag voortslepende eerste stuk. Dat kan werkelijk daaagen in Co's hoofd blijven steken:


3. The Carpenters - Top of the world. De meeste deuntjes komen echter pas bovendrijven op toepasselijke momenten. Zo komt de tandglazuurverwoestende muziek van The Carpenters langs als Co het idee heeft dat hij het helemaal gemaakt heeft:


4. Gloria Gaynor - I will survive. En Gloria Gaynor komt natuurlijk uitstekend van pas op die momenten dat het juist niet gelukt is, maar dat Co er toch weer strijdvaardig tegenaan gaat:


5. Brenda Lee - I'm Sorry. Al zijn er ook voor Co momenten dat hij gewoon toe moet geven dat hij helemaal fout zat en er niets anders op zit dan de nederlaag te aanvaarden en excuses te maken. Dat zijn de momenten dat opeens Brenda Lee in zijn hersenpan weerklinkt...

Zijn ze fout? Natuurlijk zijn ze fout. En het is maar een kleine impressie van de voorraad foute muziek in Co's geest. Gelukkig is Co degelijk post-modern opgeleid. Dus hij weet: wansmaak is ook smaak. Do the hustle!


Bonusnummer. Gaat geen muziek dan te ver voor Co? Natuurlijk wel. Het bonusnummer is een nummer dat officieel bekend staat als het slechtste nummer dat ooit in de Nederlandse hitlijsten heeft gestaan: Zwaluw ach Zwaluw van Max en Betsy Anders uit 1965. Het nummer is eens omschreven als 'gezongen door een van elke muzikaliteit gespeend duo dat de bus nog moet halen, begeleid door een contactgestoorde pianist'. Let vooral op het muzikale intermezzo in het midden van het nummer:

Is ie fout of is ie fout?

donderdag 28 april 2011

Kloppen je concepten?


Ok, 't is een autoreclame. Maar de boodschap is prachtig. Bekijk je visie op onderwerpen eens van een andere kant.

maandag 25 april 2011

Kaco vaart ten hemelen

Hoe Kaco de paaszaterdag heeft doorgebracht? Op zo'n 1000 meter hoogte boven de Koekstad in een rieten mandje! Kaco had een ballonvaart gekregen van Jogo als cadeau voor het koperen jubileum.

Met lichte bibbers in de benen, en liederen als Een ballonnetje en We voeren met een zucht door het hoofd, werd op een weilandje in de buurt de ballon opgetuigd onder toeziend oog van de massaal toegestroomde buurtbewoners.

En toen was het zover: Kaco in het mandje, een flinke dot gas in de ballon en daar voer het hele gezelschap ten hemelen. Geleid door een hooikoortsige freelance luchtschipper die voor het geval van nood een blikje Red Bull had meegenomen. Had tenminste iemand vleugels als het mis zou gaan...


Maar natuurlijk ging het niet mis. We voeren door een heerlijke, warme, rustige voorjaarsavond met een riant uitzicht. Onze luchtschipper varieerde onderweg de hoogte van 1000 tot 15 meter, zodat we volop gelegenheid hadden om te genieten van de aanblik van d'n Isel, de Koekstad en de dorpen en landerijen waar we overheen voeren (alle foto's zijn uit te vergroten door ze aan te klikken).

Terwijl Co aan het controleren was of de atlas in z'n hoofd nog klopte, genoot Ka van de vele bijzondere patronen die onder de ballon door schoven....

... en van de luchtballon die zijn lange avondschaduw op het land wierp.

Na ruim anderhalf uur was ergens in de buurt van Brumm'n het gas op en maakte de ballon een hobbelige landing in een koeienweidje. Met vereende krachten werd de grote ballon in een mum van tijd opgeruimd. En daarna was het tijd voor champagne om de luchtdoop te vieren. Jogo bedankt!

zaterdag 23 april 2011

Het haasje

Wat is de populairste blog die ooit op Kacokijk geplaatst is? Niet de blog over kernenergie, Co's expeditie in een Romeinse piramide, de kinky kakapo of zelfs de befaamde afvalbakkenontdekkingstocht. Al die mooie blogjes zijn voorbijgestreefd door een blogje waarin Kaco hun verwondering uitspreken over dat suffe folkloristische verschijnsel: de paashaas. Kijk maar onder 'populaire berichten' in de rechterkolom. Wat mensen toch hebben met dit vrijgevige, suffe knaagdier dat de meest wreedaardige en kitscherige trekjes in mensen lijkt op te roepen...
Kaco kan alleen maar hopen dat een visite aan de paashaas mensen aanzet om ook te zoeken naar de vele andere verrassende blogjes die in de afgelopen drie jaar in Kacokijk verstopt zijn...
Veel zoekplezier tijdens de paasdagen! En natuurlijk namens Kaco:

Slecht, hè?

donderdag 21 april 2011

Demonstratief verjaardagsfeestje

Wat geef je aan de leukste jarige-die-alles-al-heeft? Inderdaad, een verjaardagsfeestje met 10.000 bezoekers, een podium, bands en bekende sprekers op de Dam te Amsterdam! Regelen we. Daar draaien wij ons handje niet voor om.
Ka wilde voor haar verjaardag graag naar de anti-kernenergie manifestatie. En zo gebeurde het dat Kaco samen met de neven en Ka's collega P-lis afreisde naar de hoofdstad.


Waar Ka en P-lis enthousiast meededen met het 'demonstratie-moment' (blijkbaar is dat tegenwoordig nodig bij een actie om in de media te komen). Ook hebben Kaco en aanhang naar sprekers geluisterd: de voormannen van de hele linkse oppositie was aanwezig, maar helaas niemand van rechts. Alsof kernenergie een rechts-links probleem zou zijn...
Verder hebben Kaco vooral de ogen uitgekeken naar spandoeken, borden en de outfit van sommige demonstranten. Bij een aantal voelden we ons zwaar underdressed (of in één geval overdressed), kijk hier maar eens voor een impressie:




Het was een geslaagde middag, waar Kaco moe maar voldaan op terugkeken. Heeft het demonstreren geholpen? Volgens de krant niet. Maar het is een eerste stap. Hoe ging dat Chinese spreekwoord ook al weer over de druppel die de steen uitholt?

Nou ja, in ieder geval heeft Kaco
Schoon genoeg van kernenergie
U ook?

woensdag 20 april 2011

sssst... de kleintjes slapen

Bij een winkel in de straat van Kaco staat in de etalage een hok vol kleine kuikentjes. Dat zorgde voor een echt ohhh/ahh moment toen Ka en een collega net nog stonden na te kletsen. De schattige kleine kuikentjes waren heerlijk aan het soezen onder een warme lamp. Zoooo schattig.

dinsdag 12 april 2011

Groen vervoer?

Hoe noem je de kruising tussen een grasveld en een scooter eigenlijk? Een Grooter?

zondag 10 april 2011

Stralend ja, straling nee

De wereld is al stralend van zichzelf...

Zoals Kaco al eerder schreef hebben we daar geen kernenergie voor nodig.

Don't make the world more radiant!

Doe zaterdag net als Kacokijk en kom naar de nationale manifestatie tegen kernenergie.

Amsterdamse school

Het is niet Kaco's hobby om op zaterdag een school te bezoeken, maar voor de Amsterdamse school maken ze graag een uitzondering. Simpele materialen als baksteen en hout, veel oog voor detail en mooie symboliek rond alledaagse dingen, het zijn kenmerken van deze school; een bouwstijl die rond 1915 populair werd in Amsterdam en tot in de jaren dertig grote invloed had in Nederland. Een bouwstijl die bewust tot doel had om de stad te verbeteren door met rationele en tegelijkertijd expressieve ontwerpen schoonheid te brengen, niet alleen in rijke maar vooral ook in armere buurten.Icoon van de Amsterdamse school is Het Schip, een complex arbeiderswoningen in de Spaarndammerbuurt. Het was het vlaggenschip van de socialistische woningbouwvereniging Eigen Haard, die met dit gebouw de arbeiders probeerde te verheffen. De meer gefortuneerde arbeiders overigens, want het complex pakte zó duur uit dat alleen arbeiders met vaste banen (voornamelijk ambtenaren) zich een woning in Het Schip konden veroorloven. In het meesterwerk van architect Michel de Klerk is tegenwoordig een museum voor de Amsterdamse School gevestigd. Kaco was al eens eerder bij Het Schip geweest, maar toen was dit museum gesloten. Op uitnodiging van DePim kregen Kaco daarom zaterdag een rondleiding. Het museum bestaat uit een zeer mooi in stijl uitgevoerd postkantoortje, een modelwoning en een expositieruimte annex theesalon. Details van het postkantoortje staan in de bovenste foto. In de museumwoning viel vooral op hoeveel de socialistische visie op arbeiders overeenkwam met de katholieke en protestante visies: weliswaar geen kruizen en godsverwijzingen, maar net als in christelijke interieurs werden ook de woningen der socialisten volgepropt met vermaningen en oproepen die de arbeiders tot betere mensen moest maken.


Eén van de leuke kanten van de Amsterdamse School is dat het door de gemeente Amsterdam werd geadopteerd als de officiële stijl van de overheid. Nog steeds zijn in de stad overal bruggen te zien in deze expressieve stijl. Ook straatmeubilair werd door de Amsterdamse school architecten ontworpen. Zoals deze openbare politie- en brandmelder, in een tijd voordat iedereen telefoon had de manier om snel hulp in te schakelen.
Op straat is dit straatmeubilair helaas amper meer te zien, maar Het Schip heeft een mooie collectie lantaarnpalen, brieven- en girobussen en hekjes in de museumtuin. En een echte Amsterdamse school afvalbak natuurlijk! De opvallende verschijningen op straat kregen al snel bijnamen. Zo kreeg de lantaarnpaal rechtsonder met zijn helmpje en twee lampen oogjes in de jaren vlak na de Eerste Wereldoorlog de bijnaam 'de onbekende frontsoldaat'.
Wat is een bezoek aan een school zonder vrije tijd na? Uiteraard zochten we na afloop het zonovergoten terrasje van 's lands leukste brouwerij op, om daarna af te sluiten met een gezellig diner bij DePim thuis.

Voorrang voor de lente


zaterdag 9 april 2011

Op expeditie langs land en water

Het lijkt weinig meer dan een hele grote zandbak, maar het is het allernieuwste stukje Nederland: de Tweede Maasvlakte bij Rotterdam. Afgelopen weekeinde bezochten Kaco dit nieuwe havengebied vóór de Nederlandse kust, samen met Harmjob en Krien. Met de Futureland Express boemelden we over de enorme vlakte die in de toekomst het nieuwe deel van de Rotterdamse haven moet worden.
Natuurlijk was dat niet het enige wat het gezelschap in Rotterdam deedt: er werd ook getafeld, gekkigheid uitgehaald en heel veel gefotografeerd...
En een bezoek gebracht aan het hoogtepunt van toeristisch Rotterdam: de Euromast. Voor Harmjob en Krien een plek om hun hoogtevrees met succes te overwinnen, voor Co een plek om te controleren of de landkaart in zijn hoofd nog klopt en voor Ka een plek om heerlijk uit te waaien en zich te verbazen over de vreselijke toeristische prullaria.
Het leukste aan een bezoek aan Rotterdam blijft natuurlijk de haven. Een goede ontdekking was de Fast Ferry van de RET. Voor slechts 5 euro een uur lang varen, langs de Maasvlakte, Hoek van Holland en de Maeslantkering, het sluitstuk van de Deltawerken. Met volop uitzicht op de grootste haven en de grootste zeeschepen ter wereld.
Over zeeschepen gesproken, ook de moeite waard: het passagierschip Rotterdam, dat nu in de haven uitgebaat wordt als kantoren, hotel en vooral toeristische attraktie. Een monument van Nederlandse scheepsbouw, met een zeer fraaie jaren 50 uitstraling. Inclusief kapiteinshut, zonnedek, een wanstaltige nachtclub en een rokerslounge met bijbehorende kunst. Meer foto's van dit uitstapje en schip Rotterdam op de website van Harmjob.
Maar het meest de moeite waard vond Co toch wel een weekend lekker weg zijn met Ka. Hij besefte weer helemaal hoe leuk en verrassend ze is!