
Geen boek is zo slecht, dat het niet op een of ander manier van nut is
Co houdt van Romeinse mozaïeken, maar niet alle mozaïeken zijn mooi. Neem nu deze knollenkop uit het Museo Nazionale. Je kunt het verhaal zo uittekenen: gewone volksjongen wordt beroemd en rijk als succesvol gladiator en besluit een patserige villa te laten bouwen voor hem en zijn Mien. "Welk motiefje wilt meneer in het vloermozaïek?" vraagt de interior decorator. "Nou, mezellef natuurlijk", zegt de over het paard getilde oud-gladiator prompt. "Tenslotte hep ik dit met m'n eigenste handen bij elkaar gevochten". En zo gebeurde. Romeinen zijn soms net mensen.

Kunst... altijd een bijzondere ervaring. In het museum Galleria d'Arte Moderna kan je naar hartelust spelen en beleven. Het levert mooie plaatjes op en activeert de hersenen.
Heerlijk...Je pikt er altijd weer iets van mee.Italië
Italië was het vierde land ter wereld dat een nationaal rookverbod heeft ingevoerd. Sinds 10 januari 2005 is het verboden te roken in alle openbare gebouwen en voor het publiek toegankelijke gebouwen, waaronder bars, restaurants en andere horecagelegenheden. Speciale rookruimtes zijn toegestaan. In rookruimtes waar eten wordt geserveerd gelden zeer strenge voorwaarden, zoals aparte en sterkere ventilatie, automatische schuifdeuren naar aangrenzende rookvrije ruimtes, en niet meer dan 50% van het etablissement. Slechts 1% van de horecagelegenheden heeft een rookvrije zone gecreëerd. Het rookverbod is in Italië zeer succesvol en is ook populair bij de bevolking. De regels worden -in tegenstelling tot veel andere regels- strikt nageleefd.
Kaco is met HJ en Krien naar Pompeii geweest. Een fantastische plek om rond te struinen, dingen te ontdekken, je in de 19e eeuw te wanen en ook candlelightdiners te willen tussen de oude ruines. Maar ook een plek waar de afdrukken van lichamen in de overdekte opbergloods zijn opgeborgen als stille getuigen van het verschrikkelijke natuurgeweld. En dan bekruipt er ook weer een eery gevoel...
De wind die de labeltjes aan de stapels plastic opbergboxen vol met restanten Pompeii laat bewegen. De rijen amfora's die liggen te verstoffen en daartussen de 'beroemde hond' in een verroest glazen kistje en in een van de schappen ligt nonchalant nog een gipsen mens.
Geloven Ka en Co in geestverschijningen? Ene Frank heeft een reactie op een oude blog van Kacokijk geschreven en gaat hier wel van uit. Wij denken zelf meer dat het of psychologie of natuurverschijnselen zijn en dat we soms een naar gevoel hebben omdat er wellicht ook een gevaarlijke situatie zou kunnen zijn of dat je je dit in kan beelden. Maar deze rare verschijningen aan de Middellandse zee kunnen we opnieuw weer niet verklaren... Heeft Ka een nieuw fototoestel nodig of is there toch more than meets the eye?
Co was afgelopen dagen echt jarig. Heel veel mensen waren speciaal naar Rome gekomen om het te vieren. Het fijnste was natuurlijk dat Ka een week in de eeuwige stad was, maar ze was niet de enige: ook Co's pap en mam en tante Nel waren in Rome, net als HJ en Krien en studiegenoot Willeke met haar man. Ook hebben heel veel mensen via e-mail, snailmail, Facebook of Hyves hun verjaardagswensen achtergelaten. Daarvoor allemaal hartelijke dank! De meest bijzondere verjaardagskaart kwam echter uit de Koekstad, van Kaco's eigen Griezel. Die had speciaal een feestmutsje opgezet om de verjaardag van zijn baasje te vieren.
In de kaart stonden vele ontroerende woorden die we u als lezer uiteraard niet willen onthouden. Omdat Griezel zelf geen mobieltje heeft, heeft Co hem via het Olsterstel een kopje laten geven en een welgemeend 'miauw, miauw!'. Waar vind je dat nog, een huisdier dat z'n baasje in den vreemde een verjaardagskaartje stuurt?
Eén van de meer bizarre 'attracties' van Rome is een bezoek aan de crypte onder de Santa Maria della Concezione die Cappuccini kerk aan de Via Veneto. De kerk is in gebruik bij paters kapucijners, die er voor gekozen hebben om al hun overleden ordegenoten vanaf 1528 onder de kerk te begraven. Hoewel begraven... Hun stoffelijke resten zijn gebruikt om de kelder op allerlei manieren te decoreren: van muurversiering tot lampen, alles is gemaakt van menselijke botten. Met diverse gemummificeerde paters als standbeelden er tussenin.
Als een wel erg letterlijke Memento Mori zijn de stoffelijke resten van ruim 4000 paters hier hergebruikt. Ook sommige burgers zijn hier begraven, waaronder enkele kinderen. Zoals dit kindje, waarvan het skelet gebruikt is voor De Dood, compleet met weegschaal voor de zielen en een zeis gemaakt van schouderbladen.
Hoewel fotograferen eigenlijk niet mocht en de verlichting niet optimaal was (maar dat hoort ook niet in zo'n crypte), hebben we toch een paar kiekjes geschoten van deze bijzondere begraafplaats. Het deed ons sterk denken aan de catacomben in Parijs, al vonden we de kapucijnercrypte stijlvoller: zoals een instituutgenoot van Co zei: de botten vormen hier echt architecturale elementen.
NB: stijlvoller is niet hetzelfde als smaakvol.
Bijna elke katholieke priester, broeder en non gaat in zijn of haar kerkelijke carrière wel een paar keer naar Rome. Dus het is niet meer dan logisch dat in de heilige stad diverse discrete winkels te vinden zijn zoals de firma Slabbinck.
Ka en Co zijn weer samen, Ka is vrijdagochtend in Rome aangekomen voor een heerlijke week met z'n tweeën. We proberen de Romeinse wijsheden en andere nieuwtjes op deze site bij te houden, maar het zal allemaal iets minder frequent zijn dan normaal.
Vanmorgen gespot in de tuin van de Termen van Diocletianus. Een Romeinse straatkat op een sokkel uit de Romeinse tijd. Een klassieke kater zogezegd.
De bronstige klanken bleken afkomstig van twee schildpadjes die heel langzaam aan het werk waren om te voorkomen dat de soort uitsterft.
En dat is niet makkelijk als je een rond schild hebt... Wat hij ook probeerde, hij gleed er elke keer weer vanaf. Zeker toen het begon te regenen werd de situatie hopeloos. Maar met de trage onverzettelijkheid die schildpadden eigen is bleven ze stug volhouden, ongetwijfeld lang nadat Co een schuilplek voor de regen had opgezocht.