vrijdag 14 januari 2011

Zielige afvalbak in hoog water

Niet alleen in de Koekstad staat het water hoog. De Kampenaartjes stuurden ons deze mooie foto met als bijschrift:
Voor jullie. Een zielige afvalbak in hoog water. Al zullen jullie er wel meer hebben gezien in de Koekstad...
Zo'n mooi plaatje (met zo'n mooi onderwerp) zetten we natuurlijk graag op Kacokijk.

donderdag 13 januari 2011

Hansje Brinker in de Koekstad

Afgelopen dagen kwam het in het nieuws: de binnenstad van de Koekstad dreigt te overstromen. Dat het nog niet gebeurd is, is misschien wel te danken aan Ka, die zich als een ware Hansje Brinker inzette om het doorbreken van de kademuur te voorkomen...
Maar hoe lang zal onze heldin het nog kunnen houden? D'n Isel staat inmiddels tot enkele centimeters onder de kaderand...
En overal sijpelt het rivierwater nu tussen de tegels omhoog...
Zodat de gemeente Koekstad inmiddels maatregelen heeft genomen. De kade is afgezet en een indrukwekkende rij zandzakken en 'big bags' beschermt het historische stadsgezicht...
Een mooi spektakel zijn de buizen die aan de kademuur zitten in verband met de vernieuwing van de verlaagde kade. Als de rode tentakels van een enorme rivierinktvis bewegen ze met het water mee...
Bizar is ook dat je nu naar boven moet lopen om het pontje over d'n Isel te nemen. Normaal kijk je vanaf de kade op het dak van het veerpontje....
Het is weer eens iets bijzonders in de stad. Koekstedelingen zijn dol op dit soort amusement en dus trekt het veel publiek, zelfs op een regenachtige donderdagavond. Om foto's te maken en samen te speculeren over welke watersnood ons te wachten staat. Mooi man!

maandag 3 januari 2011

zondag 2 januari 2011

We gaan naar Frankrijk...


Zoals u wellicht al begrepen had, zijn Kaco tussen kerst en nieuwjaar een paar daagjes naar Frankrijk geweest. Een heerlijke reis, al zat het niet altijd mee. Zo bleek het Romeinse reliëf dat ons eigenlijke reisdoel was wegens restauratie weggehaald te zijn....

... en ons tweede reisdoel, de omgeving van de Chemin des Dames, waar zich in de Eerste Wereldoorlog dramatische gebeurtenissen hebben afgespeeld, was zo zwaar ingesneeuwd dat we er uiteindelijk maar heel weinig van gezien hebben.

Maar wat geeft het als je samen op pad bent? Dan zijn zelfs oorlogsbegraafplaatsen 'leuke' locaties om te bezoeken, met een winterse verstilde indrukwekkendheid die zeker het fotograferen waard is.
En het altijd drukke
Louvre is ook zonder het genoemde reliëf een heerlijke plaats om rond te struinen. Er is zoveel te zien: mooie en aartslelijke dingen, obscure beeldjes en schilderijen die zó beroemd zijn dat zelfs het verwijzingsbordje gefotografeerd wordt.


De dag erna bezocht Kaco een ander voormalig koninklijk paleis, Versailles. De wereldberoemde Spiegelzaal was indrukwekkend, maar het beeld dat ons bijbleef was vooral dat het een onleefbaar pompeus paleis moet zijn geweest. Dat blijkt ook wel, want vanaf de Zonnekoning hebben alle Franse koningen een kleiner paleisje in het park laten bouwen waarin ze wel rustig konden wonen. Koningin Marie-Antoinette ging daar zelfs zo ver in, dat ze voor zichzelf een dorpje liet bouwen om 'eenvoudig' in te kunnen leven. Zo blijkt maar weer dat het streven naar Anton-Piek-achtige pittoreske eenvoud van alle tijden is.... Versailles was boeiend en hield ons bezig tot (iets) te ver na het vallen van de avond...
Om het koninklijke thema er in te houden bezochten we op onze laatste dag in het koude Frankrijk St. Denis, een kerk in een noordelijke voorstad van Parijs. Eén van de oudste gothische kerken, die vooral bekend is doordat in deze kerk (of zijn voorgangers) vrijwel alle Franse koningen er zijn begraven. Van Clovis rond 500 tot Lodewijk de XVIII in 1825. Het is dan ook een bedevaartsoord voor Franse monarchisten (ze bestaan!). Nog in 2004 werd een glazen urn bijgezet met het hart van Lodewijk XVII, die tijdens de Franse revolutie in de gevangenis van Parijs overleed. Als dat geen monarchale relikwie is...




Saint Denis is een heerlijke kerk om in rond te kijken. Achter het koor struikel je werkelijk over de koninklijke grafmonumenten, maar ook de vele romaanse en gothische details van de kerk zijn van een grote schoonheid. Frankrijk is zó dichtbij en toch is er zo veel bijzonders te zien dat het altijd weer heerlijk is om er een paar dagen samen heen te gaan. Een goede afsluiter van 2010.


zaterdag 1 januari 2011

van mofjes en ideeën die voorbij gaan...

Deze lieftallige English lady flaneerde door de Jardins van Versailles met haar beau. Voetjes in kittige rijglaarsjes. Knoopjes aan haar boordje. De in leder gehulde handjes snug as a bug in een mofje. Zedig naar beneden kijkend met een zachtroze blos op haar gelaat mocht Ka haar met haar mofje fotograferen. Wat een lieflijk dametje. Zo uit een boek van Couperus gestapt.
Vol bewondering en een beetje verlangen gekiekt aan de vooravond van het nieuwe jaar 2011.
Bij elke jaarwisseling blijft het toch even terugkijken en alvast vooruit kijken naar wat wellicht in het verschiet ligt. Nieuwe plannen, dingen waar je mee verder wil (moet?)... dingen die je los wilt (moet?)laten...
Net een fantastisch boek uit: Onverwacht inzicht van Dr. Jill Bolte Taylor. Geschreven door een neurologe die een hersenbloeding kreeg (zie oudere blog, met filmpje).
Aan het eind van het boek stond deze wijsheid:
'Ik moet bereid zijn om op te geven wat ik ben, om te worden wat ik zal zijn'
(Einstein)
Ondertussen is Ka nog maar niet op zoek naar een mofje. Want je kan dan nergens aanzitten, geen foto's maken, geen Co's klieren en nog meer van die dingen die Ka's leven erg leuk maken.
Het blijft een breinkraker:
wat op te geven om te worden wie ik wil zijn.

vrijdag 24 december 2010

Times change?!?

Hoe zou 't kerstverhaal anno nu gaan?

Times change, feelings remain the same

Fijne kerstdagen!

met dank aan Juul

donderdag 23 december 2010

NS wenst u een sneuïg kerstfeest

Wat lacherig stonden ze de camera in te kijken op station Nijmegen, de conducteur en zijn collega die voor de gelegenheid in een kerstmannenpak was gehezen. In deze tijden van treinvertragingen en winterdienstregelingen probeerde de NS de moet er in te houden door een kerstmarkt te organiseren op het Nijmeegse station.
Het moet gezegd worden: de spoormensen hadden er wel moeite voor gedaan. Het station was overdadig versierd met kerstattributen en lampjes. Maar het pièce de réstistance, de kerstmarkt zelf, smoorde volledig in het sneeuwweer. Onder de overkapping stond slechts een handvol kraampjes. De kraamhouders hadden het laten afweten en de vertraagde reizigers waren niet echt in de stemming voor een NS-kerstfeest.
Zodat de kraampjes bij gebrek aan bezoekers al snel weer werden opgeruimd...
De boodschap was duidelijk: NS wenst alle reizigers een sneuïg kerstfeest.

dinsdag 14 december 2010

Een raadsel opgelost

Nu weten we wat er met de Sint gebeurt na 5 december...
Hij smelt.
(Gezien ergens op een stoep in Haarlem)

zondag 12 december 2010

Dumb English spelling...

Nederlandse spelling kan al voor hoofdbrekens zorgen maar Engelse spelling is nog veel lastiger. Deze kwieke honderdplusser heeft een goede oplossing...



Met dank aan Tom B.

Hele lange zit...

Gezien op het station van de Koekstad. Nieuwe verbinding?
Stopt op alle tussengelegen stations: dat zijn er 129 als Co goed heeft geteld. Hoe lang zou je over zo'n ritje doen?

donderdag 9 december 2010

Sneeuw op de negende verdieping

Co's nieuwe kantoortje mag dan (nog steeds) weinig inhoud hebben, het uitzicht vanuit de toren van de uni is vaak indrukwekkend. Vanmorgen zag Co vanuit zijn eigen Skybox een de sneeuw langs dwarrelen. En dat wilde hij u niet onthouden, vandaar dit filmpje:


maandag 6 december 2010

Academische leegte

Vandaag was de grote dag dat Co officieel begon met zijn nieuwe carrière als historicus aan de uni. Na zijn afscheid in de Koekstad en drie maanden in Rome ging het nu echt van start: met een eigen kamer en een naambordje!
Helaas was daar zo ongeveer alles mee gezegd... Door een planningsprobleempje bevatte de kamer alleen maar een bureau, stoel, een kastje en (hoe toepasselijk) een prullenbak. Maar Co houdt goede moed en verwacht dat er voor het einde van de week ook een boekenkast, computer en telefoon staat.
Gelukkig maakte de warme ontvangst door de medehistorici veel goed. En tot alles er staat moet Co maar gewoon van het uitzicht gaan genieten. Het schijnt komende dagen helder weer te worden, dan kun je helemaal tot in de Betuwe kijken.

IJsfiets


zondag 5 december 2010

Echt Hollands...

Eén van de fijnste dingen van drie maanden weg zijn, is dat je pas echt merkt hoe Nederlands je bent als je weer thuiskomt. Alles hier is zo heerlijk vertrouwd! En er is zoveel dat je nergens anders hebt dan in Holland.
Zoals gezellig met Ka 's ochtends thuis aan het ontbijt...
Echt Hollands!!

Een rondje over de besneeuwde warenmarkt in de Koekstad...
Echt Hollands!

Stapels chocoladeletters in de winkels...
Echt Hollands!

Een kindersleetje naast de winkeldeur...
Echt Hollands!


Een Zwarte Piet achter de kassa in de supermarkt...
Echt Hollands!

De rookworsten van de Hema in de aanbieding...
Echt Hollands!

Een berg (oude) fietsen bij het station....
Echt Hollands?!

Een muur vol kroketten en frikandellen...
Echt Hollands?!


Een magazine over Geert Wilders in de boekhandel....
Ook echt Hollands??!!

Helaas wel... Nederland is niet perfect.

Maar het blijft toch het land waar Co thuishoort. Ondanks al zijn linkse hobby's, zoals het gevoel hebben dat we samen verantwoordelijk zijn voor ons land, het idee dat mensen die het goed hebben best wat kunnen delen met mensen die het minder hebben en de behoefte om naar iets meer te streven dan plat egoïsme en xenofobie.
Van die 'achterhaalde' linkse ideeën, zeg maar.
Gelukkig is het 5 december. Het Sinterklaasfeest is niet alleen een feest van krijgen, maar ook van geven. En de manier waarop Kaco thuis werd verwend door de Olster Sint en het hartelijke ontvangst op Schiphol, doet Co vermoeden dat er nog heel veel goeds in Nederland is. Laten we hopen dat deze ruk naar (extreem-)rechtse angsthazerij in ons land tijdelijk is.

zaterdag 4 december 2010

I'm going home...

Eindelijk was het dan zover: gisteren ging Co terug naar huis. Na drie boeiende, intensieve en leerzame maanden in Rome ging hij terug naar Nederland, naar Ka en naar zijn familie en vrienden. Vanuit Rome, waar het 15 graden en zonnig was, naar een Nederland waar het inmiddels volop winter is.
Boven Italië kreeg je die indruk bepaald niet. Daar was alles nog groen, tussen de bewolking door. Pas boven de Alpen veranderde het uiterlijk van de wereld plotsklaps... Een dik sneeuwpak maakte van de bergen een winters wonderland.
Boven Duitsland was er weinig te zien, maar toen de bewolking brak zag Co plotseling de kerncentrale bij Hoey en vlak daarna de havens van Antwerpen. Nederland was nabij!
Even later was het zover: het winterse Berg op Zoom van boven af. Co was weer boven Nederlandse bodem!
Het volgende gat in de bewolking liet een grote stad zien: Den Haag en direct daarna de haven van Scheveningen, met duidelijk zichtbaar de Pier en het Kurhaus in de sneeuw.
Blijkbaar moest het vliegtuig van de noordkant aanvliegen, want Co maakte een boog over de Noordzee en kwam in de buurt van Alkmaar weer boven land. Vanaf daar wees alles er op dat het vliegveld steeds dichterbij kwam. Vanaf linksboven: een Noord-Hollandse boerderij, het Noordzeekanaal, Spaarndam met de Mooie Nel (Haarlem net niet zichtbaar) en het kleine dorpje Spaarnwoude.
Als laatste herkenningspunt het Rottepolderplein bij Halfweg, met (het blijft tenslotte Nederland) uiteraard een vrijdagmiddagfile.
En dan eindelijk Schiphol, terug op Nederlandse bodem!
Co was daardoor al helemaal in de plus, maar van dit enthousiaste ontvangst schoot hij pas echt helemaal vol. Het is goed om weer thuis te zijn!

vrijdag 3 december 2010

He's coming home...

Hoera, we gaan hem zo ophalen!