donderdag 2 december 2010

Oreren als Cicero

Om te laten zien dat Co niet alleen aan sightseeing heeft gedaan in Rome, hier een foto door Marike van Co die een presentatie houdt over zijn onderzoek. Als Brugman praat hij op zijn publiek in. Of toepasselijker, als Cicero oreert hij richting de academici. Het is alleen te hopen dat hij niet zo'n groot ego zal ontwikkelen als de oude Ciec.

woensdag 1 december 2010

Romeinse wijsheden (LXXXIX)


Talis oratio qualis vita
Taalgebruik spiegelt het leven
(Seneca, Epistulae 114)

Begrafenisweer langs de Via Appia

Vanaf het moment dat hij met Hans naar de Via Appia was geweest, wilde Co deze Romeinse weg verder aflopen. Afgelopen zondag was de laatste kans om dat te doen en hoewel de weersvoorspellingen niet fantastisch waren, ging Co goedgemutst op pad. Hij pakte de route op bij de tombe van Cecilia Metella. Vandaar loopt de weg naar het zuiden, langs vele Romeinse graven. Romeinen mochten namelijk niet in de stad worden begraven en daarom werden grafmonumenten langs de toegangswegen aangelegd. Natuurlijk was het wel de bedoeling dat het graf werd gezien door voorbijgangers en als oudste van de Romeinse wegen gold de Via Appia daarbij als een A-locatie. De meeste graven zijn in de loop der tijd van hun marmer en beeldhouwwerk gestript en zien er aan de buitenkant onooglijk uit. Maar soms zijn ze binnen nog redelijk gaaf, zoals deze grafhoop waar zelfs nog een sarcofaag in staat.

Er is zoveel gebouwd langs de Via Appia, dat zelfs 1500 jaar aan sloop en materiaaldiefstal niet alles heeft kunnen laten verdwijnen. Terwijl het zachtjes begon te regenen, genoot Co van onthoofde Romeinse beelden en van wat ooit een kleinere versie van de Piramide van Cestius is geweest. Deze is echter door materiaaldieven en de tijd zo zwaar gehavend, dat het meer een bovenmaatse champignon lijkt. Waar al dat gestolen materiaal gebleven is? Nou, onder meer in de tuinmuurtjes van omwonenden.


De route langs de Via Appia is van een grote schoonheid. En tombes langs de weg zijn soms erg handig: zeker als het steeds harder gaat regenen en je een droge plek voor de lunch zoekt. Na de lunchstop in de 'bushaltetombe' werd de route steeds landelijker. Schaapskuddes liepen tussen de Romeinse resten door en Co kwam zelfs een modern huis-met-tuintje tegen die bovenop een massieve Romeinse graftombe was gebouwd. Waar anders dan in Italië vind je zoiets?


Het laatste stuk dat Co liep is eigenlijk het meest boeiende, het was dan ook jammer dat het juist daar met bakken tegelijk uit de hemel kwam. De weg is hier zo ver van de stad, dat er in de Romeinse tijd ruimte was voor enorme buitenplaatsen, zoals de Villa van de Quintilii. Het was leuk geweest om daar eens te kijken, maar helaas: de custode had blijkbaar op zo'n natte middag geen bezoekers verwacht en was (te) vroeg naar huis gegaan. Even verder langs de weg liggen een reeks van drie archaïsche grafheuvels. Het zou de plek zijn geweest van de legendarische strijd tussen de Horatii en de Curiatii, twee drielingen afkomstig uit Rome en Alba Longa die met elkaar een duel uitvochten om de zeggenschap in Latium. Twee Romeinse Horatii werden daarbij gedood, voordat de laatste Horatius-broer de drie broers Curiatius wist te doden en daarmee het gezag van Rome vestigde. De twee Horatii liggen naast elkaar in twee tombes, terwijl de verliezers bij elkaar zijn geharkt in de tombe waar een oude wachttoren op staat. Die laatste locatie is voor Co om nog een andere reden van belang: het is namelijk de plek waar de uni zijn jaarlijkse opgravingen doet.

Vlak na de graftombes hield Co het voor gezien: zelfs voor hem werd de regen te veel. Bij het volgende kruispunt stapte hij in de eerste de beste bus die langskwam, in de verwachting daarmee terug te rijden naar de bewoonde wereld. Helaas was het een onverwachte kennismaking met een nieuwe fenomeen in het Romeinse openbaar vervoer: de begraafplaatsbus. Elk weekeinde rijden blijkbaar de oudste stadsbussen dwars door Rome om Romeinse burgers naar afgelegen begraafplaatsen te brengen. Ook deze bus scheurde dwars door de buitenwijken van Rome (helaas zonder één fatsoenlijke overstapplek aan te doen) voordat hij Co dropte op de Cimetero di Laurentina, een troosteloze nieuwe begraafplaats waar een mens nog niet dood gevonden zou willen worden. Wat toch sneu is voor al die mensen die er verplicht voor tien jaar in een huurgraf moeten liggen. En daar stond Co dan, in de regen. Een toepasselijk einde van een dag vol begravenisweer.




dinsdag 30 november 2010

Romeinse wijsheden (LXXXVIII)


Festina lente
Haast je langzaam
(Haastige spoed is zelden goed)
(Motto van Augustus)

maandag 29 november 2010

Bijna heilig

Officieel is hij het nog niet, maar alles in Rome wijst er op dat de vorige paus, Johannes Paulus II, binnen niet al te lange tijd heilig zal worden verklaard. De benodigde ceremonies zijn al gestart. En overal in Rome zijn de signalen te zien dat het niet lang meer gaat duren. In de kerk San Sebastiano aan de Via Appia hangt hij al als een echte heilige aan de muur, samen met de reeds zalig verklaarde Moeder Theresa.
En in een andere kerk, de San Rocco, hangt hij ook. Samen met zijn voorganger Paulus VI blijmoedig bezig om de Heilige Maagd te aanbidden.
Geen wonder dat de souvenirhandelaren in Rome al grif inspelen op de heilige-in-spé. Beeldjes met de vorige paus zijn ruim voorhanden. En het aantal posters, kaarten en andere parafernalia van wijlen Karol Wojtyla overtreft ruim dat van de huidige paus.
Geen wonder dat er alvast levensgrote beelden in de verkoop worden gedaan. De Romeinse heiligenhandelaren verwachten natuurlijk een stormloop als de knoop eenmaal is doorgehakt door het Vaticaan.

Romeinse wijsheden (LXXXVII)


Manus manum lavat
De ene hand wast de andere
(een gunst voor een gunst)
(Petronius, Satyricon 45)

zondag 28 november 2010

Brrrrrr...

Brrr.... 't is koud in ons Kikkerlandje.
Maar wat een heerlijk mooie plaatjes levert dat op.

Afscheidsdrankje in Tricolore

Het zit er bijna op: eind deze week gaat Co terug naar Olanda, na drie maanden in Rome. Hij kan niet wachten om Ka weer te zien en heeft heel veel zin om in om aan de RUniversiteit te beginnen. Maar vertrekken betekent ook afscheid nemen van mensen die hem dierbaar geworden zijn in Rome. Vandaar dat Co met Marike en Puck gisteravond een afscheidsdrankje heeft genomen, in de Italiaanse kleuren natuurlijk.

Romeinse wijsheden (LXXXVI)


Mens regnum bona possidet
Wie een goed hart heeft, bezit een koninkrijk
(Seneca, Thyestes 380)

zaterdag 27 november 2010

Koekstads winterstilleven...

Sinds Co begin deze week hoorde dat er sneeuw op komst was werd het steeds aantrekkelijker om naar huis te gaan. Vanochtend was het dan zo ver. De eerste winterbijtjes zijn nu ook in Koekstad gevallen en dat leverde dit feeërieke plaatje op. Een echt Koekstads wintertafereeltje, want in Koekstad komt Sint dan misschien pas volgend weekend aan, maar met het wegknallen van kwade geesten kan je niet vroeg genoeg beginnen.
Hi hi, Co gaat het wel winnen van de Sint :-)

ZAP'per van het jaar

De Deventer Schoon Familie heeft een fantastische kandidaat voor de titel ZwerfAfvalPakker van het jaar.

Ze is ruim 80 jaar en zet zich nog volop in voor het schoonhouden van de stad. De Deventer Schoon Familie nomineerde haar (naast nog vier andere schoonfamilieleden) bij
Nederland Schoon voor de titel ZAP’per (ZwerfAfvalPakker) van het jaar. Nederland Schoon koos mevrouw Greet Rothuizen op haar beurt als een van de 15 genomineerden voor de titel!

Deze superkranige Koekstadse Dame verdient Zap'per van het jaar te worden. Ka van Co heeft al gestemd. Co gaat (vast) op locatie stemmen... Ka kent mensen uit Haarlem en Heemstede die mevrouw ook top vinden. Stemmen dus op onderstaande link

Romeinse wijsheden (LXXXV)


Ab imo pectore
Vanuit het diepst van het hart
(Julius Caesar)

vrijdag 26 november 2010

Op de foto met Bes

Gezien in het Museo Barracco in Rome: Kaco's favoriete godheid: het godje Bes uit Egypte.

Romeinse wijsheden (LXXXIV)



Frustra laborat, qui omnibus placere studet
Wie allen tracht te behagen, doet tevergeefse moeite

donderdag 25 november 2010

Co moet wat opbiechten

Co heeft wat op te biechten. Hij heeft gezondigd tijdens kerkbezoek.
Vanmorgen zag hij in een biechtstoel deze stola hangen, waarschijnlijk door meneer pastoor klaar gehangen voor het geval er een spoedeisend biechtje langskwam.
Het was sterker dan hemzelf: Co moest en zou even proberen hoe zo'n stola zit. Het is natuurlijk fout, maar het zat best goed. En het zag er ook best overtuigend uit: er is beslist een goede dorpspastoor verloren gegaan door Co's keuze voor een niet-celibataire levenswijze.
Gelukkig was Co niet de enige die de fout in ging: ook Marike wilde de stola even omslaan. Maar die had dan ook vroeger een heeroom waar ze ook altijd de kazuifels aan mocht passen. Want dat was een praktisch zielenherder, volgens wie het geloof niet afhing van een lapje stof...

Romeinse wijsheden (LXXXIII)


Hora ruit, tempus fluit
Het uur snelt voort, de tijd vergaat