Ka en Co scheiden nog lang en gelukkig

Co's lievelingstante was geschrokken van een berichtje op de blog. Hierbij een geruststelling en onze welgemeende excuses.

Neemt niet weg dat onze scheiding zeer succesvol en naar tevredenheid verloopt. Onze gootsteen is nog nooit zo goed doorgelopen. We hebben een warm gevoel over het scheiden en het openen van het kraantje, om het kostbare vocht af te tappen, is elke keer nog weer een verrassing en een feest.

Het emmertje is na drie weken nog niet vol en stinkt ook nog steeds niet.

Met je hoofd in de wolken

Iedereen die wel eens naar buiten kijkt weet het: in november is meer bewolking dan zon te zien is. Het is daarom goed om ook eens te kijken naar de schoonheid van de wolkenlucht. De Cloud Appreciation Society is juist voor dat doel opgericht. Behalve een mooie naam hebben ze ook een goede website met de mooiste wolkenfoto's. Dus steek je hoofd eens in de wolken en geniet een uurtje.
Hier de foto van de maand november:
clouds over Murcia, Spain © Steen Hastrup-Stilling.

Griezelig 2...

Wat denkt u... doet ie het erom?

maandje te vroeg in het land?

Zelfs deze grote fan van belletjes, kleffe feelgoodmusic, blije, ouwe, romantische meezingers vraagt zich af of dit niet een beetje te vroeg is. Meer dan een maand dit luisteren lijkt me behoorlijk sfeerverpestend...

De bom als toeristische trekpleister

Soms kom je van die filmpjes tegen waar je met open mond naar blijft zitten kijken. Dit is er zo eentje. De atoombom, dat is voor ons doemdenken, koude oorlog, armageddon, geen spinazie, fall out en nare ziekten. Maar in Las Vegas in de jaren 50 dachten ze daar heel anders over. Vanuit de City of Sin kon je de atoompaddestoelen aan de horizon zien. En met speciale atoombomreisjes maakte Las Vegas from the atomic spectre an atomic spectacle. Hier een filmpje over een stad met een bijzondere uitstraling.

Turkish Trash-weekend

Co's broer is een groot filmliefhebber. Vooral de meer obscure films hebben zijn persoonlijke voorkeur. Met trots kondigt hij dan ook zijn nieuwste project aan:

Merhaba mensen!
Dit moet ik even naar jullie malen hoor, ik ben erg blij en trots op dit programma: Turkish Trash-weekend: Turkse B-films uit de jaren '70 en '80. We hebben zelfs een gast uit Istanbul!
Drie dagen Turkse B-films, waaronder een Turkse Star Wars en Rambo...Een soort driedaagse nacht van de Turkse wansmaak! We gaan filmhuis de Cavia aankleden en Turks bier en hapjes regelen erbij: 'Turkse durum, dat breekt zo lekker de dag'. Het programma voor dit filmweekend staat hier (kijk bij 20 november). Of bekijk deze aankondiging op een Turkse filmblog.

Wist u overigens dat Co's broer zijn eerste filmrol al achter de rug heeft? Deze zomer eindigde hij als zombieslachtoffer in de korte hororfilm Zombeer:

Zombeer from Blikschade Films on Vimeo.

Eggheads...

Vrijwel elke weekdag kijken ka en co 'the Eggheads'. Om 7 uur op bbc2 strijdt een team tegen het team van de Eggheads. Het is relax tv, je Engels verbetert en je hoort nog eens wat nieuws.

Wist u bijvoorbeeld dat we in Europa een organisatie hebben die onze buitengrenzen bewaakt? Het heet Frontex. Zelfs co had hier nog nooit van gehoord. Hun hoofdkantoor zit in Warschau. Er is een heuse website, maar voor persinfo en foto's moet je inloggen als journalist. En ze hebben Rapid Border Intervention Teams, maar dan zonder pluizig staartje, verwacht ik maar zo. Doel van deze organisatie? Buitengrenzen bewaken... tegen ?!?

Griezelig...

Onze kat Griezel wordt steeds meer een gezelligheidsdier. De dagen dat hij in de kast doorbracht zijn gelukkig zo goed als voorbij. Hij interesseert zich niet alleen voor zijn directe omgeving maar ook de lesstof van Co vindt hij irritant interessant.

Help, we zijn onveilig!

Het lijkt zo'n mooie stad, Koekstad. Maar de laatste tijd daalt bij ons de waardering voor onze stad net zo snel als de beurskoersen. Eerst was er die oneetbare regionale specialiteit en nu heeft een onderzoek uitgewezen dat we ook nog eens onveilig zijn. Vooral op de onderdelen geweld en vernielingen scoren we goed in Koekstad. Misschien moeten we toch maar uitwijken naar de extreem veilige gemeenten ten noorden en oosten van onze stad. En anders troosten we ons maar met de gedachte dat we nog altijd veiliger zijn dan Grachtengordelstad (2), Sleutelstad (43), Spaarnestad (57) en zelfs de kleine Magnusveste (31).

Hoe is het in uw woonplaats gesteld met de veiligheid? Bekijk hier de complete uitslagen (maar laat u niet bang maken, want ondanks diefstal, inbraak, geweld, vernieling, koek en afvalbakken blijft Koekstad toch leuk).

Deventer Koek

Drs. P - Deventer

Onlangs zat ik in een spoortrein te reizen

En de stad Deventer lag in 't verschiet

Om mijn bekendheid daarmee te bewijzen

Schreef ik gezwind een gelegenheidslied

Deventer koek, Deventer koek

Iedere stad zucht wel onder een vloek

Deventer koek, Deventer koek

Voor het onwelkom familiebezoek

Andere plaatsen creëren jenever

Balletje, gloeilampen, kaarsen of kant

Hier evenwel als goedwillende gever

Staat men met Deventer koek in de hand

Deventer koek, Deventer koek

Is weer wat anders dan zuurstang of snoek

Deventer koek, Deventer koek

Past in de zak van geen enkele broek

Deventer koek, dat is een van de dingen

Die mij als jongetje hebben geschokt

Deventer koek zal ik blijven bezingen

Deventer koek, tot de adem mij stokt

Deventer koek, Deventer koek

Staat al sinds eeuwen als eetbaar te boek

Deventer koek, Deventer koek

Gooi hem daarom niet meteen in een hoek

De foto is van een scholenproject in Koekstad. Maar of dit nu de interesse in deze suffe 'lekkernij' zal verhogen? Tegen elk gezond verstand in zijn er nog altijd mensen erg enthousiast over Deventer koek.

Ka en Co gaan scheiden

Na jaren voortmodderen hebben we eindelijk de (voor ons) juiste beslissing moeten gaan nemen: Ka en Co gaan scheiden. Afgelopen zaterdag viel dit harde, maar onvermijdelijke besluit.

Het was vooral de viezigheid en de stank die ons tot nu van dit voornemen had afgehouden. Maar dankzij een nieuwe uitvinding kunnen, en willen, we er niet meer onderuit. Wat is het geval? Afgelopen zaterdag gingen we langs bij een informatiemiddag over afvalscheiding. Daar werd de Bokashi gedemonstreerd, een manier waarop je ook in een klein huishouden zonder veel overlast zelf je groenafval kunt verwerken. In het kleine bakje kan een maand groenafval dat met een handvol goede bacterieën moet fermenteren. Het resultaat is vocht (dat uitstekend schijnt te werken als pokon of gootsteenontstopper) en een soort pulp, dat in de tuin gebruikt kan worden of stankloos in de groene container kan.
Dankzij een ruimhartige subsidie van de gemeente konden we voor 30 euro twee bakken en een zak bacterieën mee naar huis nemen. Benieuwd wat het wordt...

EPD, dilemma

Vanochtend viel ie in de bus. De brief van minister Klink met een gelikte folder over het Elektronisch Patiënten Dossier. En slechts één formulier om bezwaar te maken, voor de vorm, zogezegd, want bezwaar maken voor dit mooie systeem is toch niet nodig?

Wat vinden we ervan? Gewoon maar laten gaan? Geen bezwaar maken en op een goede dag tot de ontdekking komen dat via ons BSN nr. iedere toekomstige hulpverlener in je persoonlijk dossier kan? Welke garanties komen er dat zorgverzekeraars, bedrijfsartsen, hypotheekverstrekkers waar je een gezondheidsonderzoek bij moet doen, werkgevers hier nooit in komen? Is het nodig dat de fysio, waar je naar toe gaat voor je gebroken enkel na het skiën, ook kan lezen over bijvoorbeeld overspannenheid? Wat wordt er gekoppeld en hoe wordt de veiligheid en privacy gegarandeerd in de toekomst.

Helaas benoemt mijnheer Klink geen negatieve kanten. Ook geen harde afspraken wat betreft privacy. Mogelijkheden tot afscherming van bepaalde gedeelten van het dossier worden in de toekomst mogelijk, maar dat is nu nog niet. Of alles op 'straat' of niets.
En bezwaar maken?!? De folder en de brief hebben de dreigende zin: "Uw huisarts kan u vertellen wat de mogelijke gevolgen zijn als u bezwaar maakt."

Op internet zijn er trouwens veel sites over EPD. Maar de meesten lijken zorg/overheid gerelateerd, dus nadelen en risico's worden mij nog niet duidelijk.

Nog maar even op kauwen. Als veel mensen bezwaar maken wordt wellicht kritischer naar het belang van privacy gekeken. Het dreigende en 'dat is toch vanzelfsprekend' toontje in de folder en brief maakt sowieso dat ik bezwaar wil maken. Voor nu zou dat zonder consequenties kunnen omdat we gelukkig allebei gezond zijn. Maar voor mensen met een chronische ziekte, allergieen, speciale medicatie lijkt het me een lastiger keuze.

herfst?!? niet mokken, lekker....

Eind oktober is er in de Beurs van Berlage een bokbierfestival... Nou ja, een!
Een jaarlijks terugkerend evenement waar fam. en meer graag naar toe gaan. Traditiegetrouw verzamelend bij een helaas dicht cafe op CS om daarna, met een bodem van vette friet, te gaan bokken! De bokjes zijn dit jaar weer smakelijk en er wordt gezellig van elkaar geproefd. Mijn bananen/kruidnagelbier was geen favoriet. Andere bokbieren smaakten de meesten prima. Benamingen als, zoet, vol, bitter, caramel, rokerig, droog, fris, fruitig maar ook het spannende woord 'haarsig' kwamen voorbij in d'omschrijving van bokken. Niemand van ons illustere gezelschap, maar ook de man die dit bocht schonk kon echter uitsluitsel geven over de betekenis van het prachtige woord 'haarsig'. Vanochtend las ik het antwoord in onze mooie Dikke van Dale uit 1961, en dit wil ik jullie niet onthouden : haars: hees, scherp in de keel. Wat zulk een scherp gevoel in de keel geeft (met als voobeeld: levertraan is zo haars). Heren, was het biertje wel lekker? Welke was het eigenlijk ook al weer? Als afsluiter van de avond Moksi Meti, roti en dat soort van eten bij een favoriet in onz' hoofdstad. Hier een sfeerimpressie van een zeer geslaagde zaterdag. En heerlijk dat de zondag een uurtje later begon.

Hier nog een toegift om onze sentimenten weer te geven:

voor of achter...

Twee maal per jaar existentiële twijfel. Moet ie nu naar voren of terug. Gelukkig wordt het in de media vaak genoeg genoemd, dus het komt meestal wel goed. Maar voor de mensen die het nu eindelijk zelf willen onthouden volgen hier wat ezelsbruggetjes:

• Spring Ahead, Fall Back (In het voorjaar "springt" de klok een uur vooruit en in het najaar "valt" de klok een uur achteruit...)
• In het voorjaar gaat de klok een uur vooruit. In het najaar (achter in het jaar), gaat de klok een uur achteruit.
• winter korter zomer langer (In de winter worden de dagen door het verzetten van de klok nog korter, de klok gaat achteruit in de zomer worden de dagen door het verzetten van de klok nog langer).
• Korte broeken korter slapen, lange broeken langer slapen.
• winterug ...
• Als de zomer begint zet je je tuinmeubelen buiten,als de winter komt haal je de tuinmeubelen binnen. (deze vind ik raar, schijnt Deens te zijn?!?)
• als de dagen lengen rent de klok vooruit, als de dagen kort worden, lopen we achteruit. (poëtische afsluiter)

Gé heeft er ook moeite mee...

Een bijzondere kijk op afvalbakken

Ook Martin van Broeseblog is gegrepen door het fenomeen afvalbakken. Maar hij kijkt er wel op zijn eigen, bijzondere manier naar. Zo komt een afvalbak pas op zijn blog als die bak het wereldnieuws becommentarieert:

Als de plaatsing van een afvalbak nét even anders uitpakt:

Of als het niet is wat het lijkt te zijn:

Met zo'n blik op de wereld zie je in afvalbakken soms dingen die andere mensen ontgaan. Zo heeft de nederige Delta AVC-bak in Koekstad inderdaad wel iets van de robot Maximilian uit de Science fiction-film The Black Hole.

En kan een schuine afvalbak heel goed een R2D2 in vermoming zijn (een robotje waar Martin overigens een grote voorkeur voor heeft):

Maar afvalbakken schijnen daar op één of andere manier toe uit te nodigen, zo ontdekte Kaco al eerder.

Afvalbakontboezeming

In onze zelfhulpgroep voor Anonieme Afvalbakkenliefhebbers, deze keer een ontboezeming van de heer HJ te T.

Beste Kaco,

Mijn blikveld op straat is tegenwoordig een andere dan voorheen. Niet langer kijk ik frank en vrij om me heen, nee, tegenwoordig zijn mijn blikken zoekende. Zoekende naar vuilnisbakken in het straatbeeld. Zo ook mijn boodschappenritje richting Textielstad Zuid. Rode punten overal in het stadslandschap. Bammesbakken en zelfs een MegaBammesbak. Wat een verschrikking, ik zeg niet langer vuilnisbak, nee, ik leer langzamerhand de bakken bij hun productienaam. Erger nog, ik moet ze vastleggen in digitale pixels omdat ik van mening ben dat de wereld op de hoogte gebracht moet worden van dit verschijnsel. U merkt het, ik ben mijn onschuld verloren.

Met vriendelijke groet, HJ