Unseen academic wisdom (6)

“Despite rumour, Death isn't cruel--merely terribly, terribly good at his job.”

Unseen academic wisdom (7)

“Map-making had never been a precise art on the Discworld. People tended to start off with good intentions and then get so carried away with the spouting whales, monsters, waves and other twiddly bits of cartographic furniture that the often forgot to put the boring mountains and rivers in at all.”

Weekendje naar zee

Na (bijna) gedane arbeid is het goed rusten. Indachtig dit gezegde besloot Co om zijn laatste weekend in Engeland te besteden aan een uitje naar zee. Het werd een bezoek aan Portsmouth en het eiland Wight, omdat daar niet alleen een frisse zeewind waait maar ook een heleboel te zien is. Zoals bovenstaande uitkijktoren, sinds een paar jaar hét boegbeeld van het Den Helder van Engeland (nb: alle foto's zijn groter te maken door ze aan te klikken).

De grote attractie in Portsmouth was voor Co echter een bezoek aan de Victory, het enige nog bestaande linieschip ter wereld, 250 jaar oud en officieel nog steeds onderdeel van de Britse vloot! Het schip werd vooral beroemd als vlaggenschip van admiraal Nelson tijdens de Slag bij Trafalgar. Het glimmende plaatje op het dek (rechsboven) geeft aan waar Nelson sneuvelde tijdens die zeeslag die Engeland voor meer dan 100 jaar de heerschappij over de zeeën gaf.

Een bijna even grote attractie was een bezoek aan dat andere unicum in de haven van Portsmouth, de Warrior. De Warrior uit 1860 was de eerste Britse ironclad, een gepantserd slagschip. Het was in veel opzichten een overgangschip; het had zeilen en een kanonnendek dat sterk leek op dat van de Victory, maar ook pantserplaten, stoommachines en een badinrichting voor de nodige hygiëne (iets dat op een traditioneel zeilschip als de Victory ver te zoeken was). De Warrior is het enige Britse slagschip uit de 19e en 20e eeuw dat nog bestaat.

In verband met een aansluitend bezoek aan Wight had Co een hotelletje geboekt. Om onbekende redenen bleek zijn eenpersoonskamer de plaatselijke suite te zijn, zodat Co zeer riant tussen de lakens kon kruipen...

... en de volgende ochtend dan ook zeer opgefrist en ontspannen met de boot richting Wight kon gaan. In het havenstadje Ryde is de aankomst nog zeer traditioneel: de veerboot meert af aan een pier die ver voor de kust de zee in steekt. Vandaar wordt je naar de vaste wal gebracht met een treintje, dat om onduidelijke redenen bestaat uit voormalige rijtuigen van de Londense Tube.

Een rondrit met de bus over het eiland liet zien dat er wel meer traditioneel is op Wight: het is een eiland met een vriendelijk, kleinschalig landschap, oude huisjes en prachtige zeegezichten vooral aan de zuidkant. Het zal er 's zomers wel barstensvol zijn, maar zo in het vroege voorjaar is het een prettige plek om uit te waaien en tot rust te komen.

Natuurlijk kon de beroepsmatige interesse niet helemaal afwezig blijven en dus moest Co een bezoek brengen aan de Romeinse villa in Branding. Deze villa is vooral bekend vanwege de mozaïeken. Vooral het mosaïek van de eetruimte met een verzinnebeelding van de vier seizoenen (linksboven) is zeer fraai. Bijzonder is verder het mozaiek met een man met een hanenkop (rechtsonder), mogelijk een spotprent van de 3e eeuwse keizer Trebonianus Gallus (Gallus betekent haan in het Latijn). Let ook op het slot en sleutel van de villa rechtsboven.

Als afsluiter wandelde Co naar de Needles, de rotspunten aan de uiterste westkant van Wight. Onder invloed van de zee breken de krijtrotsen hier langzaam af, waardoor alleen een rijtje 'rotstanden' is overgebleven. Vlakbij de Needles ligt ook een wat treurig pretparkje, bovenop een klif dat vrijwel alle mogelijk kleuren zand in zich heeft. Het gekleurde zand van deze klif schijnt een grote aantrekkingskracht op creabea's uit heel Engeland te hebben. Boeiender vond Co dat de Britten deze uithoek van het eiland als basis hebben gebruikt voor hun 'geheime' raketexperimenten in de jaren 50 en 60.

Unseen academic wisdom (8)

“IT'S THE EXPRESSION ON THEIR LITTLE FACES I LIKE, said the Hogfather. 'You mean sort of fear and awe and not knowing whether to laugh or cry or wet their pants?' YES. NOW THAT IS WHAT I CALL BELIEF.”

Unseen academic wisdom (10-9)

“Light thinks it travels faster than anything but it is wrong. No matter how fast light travels, it finds the darkness has always got there first, and is waiting for it.”

Engelsen waarschuwen overal voor

De nationale Engelse hobby om voor werkelijk alles een waarschuwingsbord neer te zetten gaat heel ver. Langs de oevers van de Thames, in de buurt van Oxford zag Co dit bordje: 'Gevaar. Als de kade overstroomt niet gebruiken'. Zo'n bordje zie ik in de Koekstad nog niet standaard staan, alleen als de kade echt onderloopt. Ze zouden je hartelijke uitlachen.

Unseen academic wisdom (11)

“If you ignore the rules people will, half the time, secretly rewrite them so that they don't apply to you.”

Als Facebook er een dag uit ligt...

Kaco houdt al sinds april 2008 een blog bij met dank aan HJ. Co facebookt. Twitteren doen we niet, soms kijken we bij HJ en Krien. Co en Ka skypen dagelijks om contact te houden nu Co in Oxford zit. Het is bijzonder om te zien hoe snel de nieuwe media een verworven plek heeft gekregen in onze maatschappij. Toch vindt Ka dit filmpje wel een beetje raar en ergens confronterend. Iets om over te denken hoe we met elkaar kunnen en willen communiceren.

Unseen academic wisdom (13-12)

'Oh, you know the sort of thing if you read the papers a lot,' said Ponder. 'I seriously think they think that it is their job to calm people down by first of all explaining why they should be overexcited and very worried.”

Chique snackkar

Een opvallend verschijnsel in Oxford zijn de mobiele eetgelegenheden. Elke avond, als de winkels sluiten en de universiteitsburelen leeglopen, verschijnen ze overal in het straatbeeld. Tot diep in de nacht kun je er terecht voor talloze varianten op het snackbar. Oxforders zijn er erg gek mee en beschouwen het als een deel van hun lokale cultuur (en gaan rustig op een koude winteravond de hap op straat zitten opeten). De beste zaken doen uiteraard de mobiele eettentjes die tegenover de ingang van een college staan, zoals deze aan Broad Street. Maar als je op zo'n 'posh' locatie staat, dan kun je natuurlijk geen Hassan Kebap heten. Nee, dan ben je Bon Appètit. Professional cuisine chez "Hassan".
Zelfs in deze snackbarwagens wordt de status van de diverse colleges weerspiegeld. Christ Church is uiteraard het enige college met twee snackwagens voor de deur. Eén daarvan, helemaal achteraan, bakt pizza's op een originele houtgestookte oven. Toen Co daar een keer langs liep stond de achterdeur open en zag je het laaiende vuur ín de wagen! Een fascinerend gezicht, al doet het vrezen dat deze originele pizzabakkerij een keer gaat uitlopen op een grote brand en ontploffing...

Unseen academic wisdom (16-14)

“Miss Tick sniffed. 'You could say this advice is priceless,' she said. 'Are you listening?'
'Yes,' said Tiffany. 'Good. Now ... if you trust in yourself ...'
'Yes?' '... and believe in your dreams ...'
'Yes?' '... and follow your star ...' Miss Tick went on.

'Yes?' '... you'll still get beaten by people who spent THEIR time working hard and learning things and weren't so lazy. Goodbye.”

Right Said Fred

Dankzij een tweet van Harmjob weet Co nu dat ze nog bestaan: Right Said Fred. The überhomo-danceformatie die twintig jaar geleden megahits scoorde met lekkere vette, zwoel gezongen, aanstekelijke nummers als I'm too sexy en Don't talk just kiss. Gisterochtend speelden ze live bij Giel Beelen een acoustische versie van die andere megahit, Deeply Dippy:

Ze zijn een jaartje ouder, maar zo te zien nog steeds vaste bezoekers van de sportschool. En ze klinken nog altijd even goed fout.

Co's dag is weer helemaal goed.

Unseen academic wisdom (17)

“Be careful what you wish for. You never know who will be listening.”

Springtime for Co and Oxford

Bloesem en zonneschijn, wat wil een mens nog meer op 1 maart, de dag dat de meteorologische lente begint?Alsof deze boom het er om deed, barstten op deze eerste lentedag de knoppen open. De boom staat pal aan de High Street en is waarschijnlijk de bekendste en meest gefotografeerde van heel Oxford. Maar het leek vandaag even alsof alleen Co genoegen beleefde aan z'n uitbundige bloesems op deze door voorjaarszonlicht overgoten Oxfordmiddag.

Unseen academic wisdom (18)

“It was one of those problematic occasions with long silences, sporadic coughs, and people saying isolated things like, "Well, isn't this nice.”

Kaasproeverij

Co was gisteravond bij een kaasproeverij in z'n college. De eigenaar van de kaaszaak in de Covered Market ("een van de top 5 kaaszaken van Engeland") gaf uitleg over Franse en Engelse kazen. Nu is de Koekstad de thuishaven van Neerlands beste kaaszaak, dus Co is wel wat gewend. Maar toegeven, het was een aangename avond. Grote verrassing voor Co was een 3,5 jaar oude cheddar. Een kaas die hij normaal gesproken associeert met fastfoodketens, maar die als oude kaas heel sterk en aangenaam blijkt te zijn, met een nasmaak die lijkt op overjarige boeren Goudse kaas. Een smakelijke ervaring!Maar of iedereen bij de HCR het zo'n aangename ervaring vond?