Eerste wandelingetje door Oxford

Een eerste dag op een andere werkplek leidt onvermijdelijk tot een hele reeks adminstratieve verplichtingen om pasjes te regelen, inlogcodes te krijgen en uitleg aan te horen over de lokale gedragsafspraken. Het is een dag met een hoog kastjes-naar-de-muur-gehalte. Als echter tussen dat kastje en de muur Oxford ligt, dan valt zo'n dag nog best mee. Een goede gelegenheid om alvast eens lekker rond te snuffelen in de oude universiteitsstad en te genieten van de vele opvallende gebouwen, zoals het Sheldonian Theatre en de 'keizershoofden' (ook wel genoemd 'the Bearded Ones') hierboven...
...de 'Brug der zuchten' die de twee helften van Hertford College met elkaar verbindt...

...de binnenhof van de Bodleian Library, met de geëerde stichter die in brons zijn academische nalatenschap bekijkt...

...en de indrukwekkende en wat sprookjesachtige toren van All Souls College, met een stukje van de Radcliffe Camera op de voorgrond.

Op deze manier vliegt de dag voorbij. En wat is er dan Britser dan in een dubbeldeksbus terug te reizen...

... en in een pub te dineren met een pint?

Unseen Academic wisdom (68)

"Just because you can explain it doesn't mean it's not still a miracle.”

Co in Engeland

Dankzij de Chunnel en de Eurostar is Co soepel en probleemloos aangekomen in Engeland. Maandagochtend vroeg weg en 's avonds net na zonsondergang in Oxford. En voor alle mensen die het gevraagd hebben: de rit onder het Kanaal duurt ongeveer 20 minuten.

Dit is de straat waar Co de komende 2 maanden woont: erg Engels maar aan de andere kant ook onverwachts vertrouwd.

Unseen Academic Wisdom (69)

“Things Just Happen, What The Hell”

Unseen Academic Wisdom (70)

“He's going to go totally Librarian-poo.”

Vanaf morgen is Co weer voor langere tijd in het buitenland. Deze keer vertrekt hij naar de mistige Britse eilanden om zich te begraven in academische bibliotheken.

Vorige keer telden Ka en Co de dagen af met Romeinse gezegden van het Olster Stel. Dat werkte heel goed. Voor deze keer hebben we dagelijkse wijsheden uitgezocht die passen bij Engeland: 70 uitspraken van Terry Pratchett.

Dat loopt gesmeerd

Kaco bezocht gisteren met Will'm en Ien het Woudagemaal in Lemmer, dat deze week in werking is gesteld om het hoge water in het noorden des lands weg te pompen.

Het Woudagemaal werd geopend in 1920 en staat als laatste werkende stoomgemaal op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. Het functioneert als reversegemaal voor Friesland en wordt alleen bij zware regenval in werking gesteld. Wat het Woudagemaal uniek maakt is niet alleen het feit dat het 't grootste nog bestaande stoomgemaal is, maar ook omdat je hier nog techniek en vakmanschap in werking ziet die overal elders in Nederland in uitgestorven.

Zoals de stookketels die er bij staan zoals het hoort: strak in de verf, goed onderhouden en klaar om aan de slag te gaan. Dat hebben we wel eens anders gezien.

Met stoom uit de ketels worden de vier stoommachines aangedreven die het gemaal tot leven brengen: het hele gebouw draait, trilt, rookt, geurt en sputtert. Eén groot mechanisme dat gesmeerd en in onderlinge harmonie functioneert. Voor de smering zorgen overigens deze fraaie messing olieglaasjes.

Ook verder zit het hele gemaal vol met mooie en liefdevolle details, die sinds de laatste vernieuwing in de jaren 50 eigenlijk nauwelijks meer veranderd zijn.

Ook het personeel lijkt rechtstreeks uit vroeger tijden te komen. Hier geen kantoorbeambten en onderwijzers die op hun vrije zaterdag liefhebberen met oude technieken (zoals zo vaak in technische musea), maar vakmensen met een nonchalant gebrachte trots op hun vakmanschap en 'hun' gemaal.

Mensen die er met veel aandacht en duizend en één grote en kleine klusjes voor zorgen dat deze hele stoomkathedraal gesmeerd blijft lopen.

Mensen die bijna 100 jaar oude tradities in ere houden, ook in kleine dingen. Deze schafttafel met koffiepot op de kachel zal er zestig jaar geleden precies hetzelfde uitgezien hebben.

Het zien van deze wat verstilde foto's moet overigens niet de indruk opwekken dat Kaco zowat de enigen waren die het gemaal bezochten. Gelukkig waren we vroeg, want niet veel later stond deze slinger van mensen te dringen voor de ingang van het bezoekerscentrum.

En hoe klinkt zo'n stoomgemaal? Kijk dit filmpje voor een impressie van het werkende gemaal:

The countdown begins...

Over drie nachtjes slapen zit Co in de trein naar Oxford. De voorbereidingen zijn in volle gang en het komt nu echt dichtbij. Co heeft er zin in. Ka gaat het ook wel weer redden. Zeker ook dankzij alle mensen die meeleven en leuke dingen willen doen. Vandaag lag er een kaartje van collega Ger-I in de bus. Ka sluit zich natuurlijk aan bij de tekst op de voorkant en we zijn allebei heel blij met de woorden op de achterkant met als afsluiter: P.S. Mocht 't nodig zijn: 'k Zal goed voor Ka zorgen!!!

Daar schiet je spontaan van in de plus :-)

Een goed begin...

In de media wordt weer schande gesproken van de overlast, schade en misdragingen in de nacht van Oud en Nieuw. Natuurlijk is elke vernieling er één te veel, maar zeg eens eerlijk: hoeveel van u hebben zelf rechtstreeks te maken gehad met misdragingen en vernielingen in de nieuwjaarsnacht?

Het kan zijn dat de Koekstad een gunstige uitzondering is, maar hier liep het prima. In overleg kan heel veel. De groep jongeren die wat al te lawaaiierig op straat bleven feestvieren waren na een vriendelijk verzoek van Co (en een excuus van hun kant!) heel bereidwillig om het feest binnen voort te zetten. Bewoners en reinigingsbedrijf hebben samen het vuurwerk opgeruimd, zodat onze straat er de volgende dag weer prima uitzag. Een wijze les aan het begin van het jaar: een betere samenleving begint niet bij meer blauw op straat, cameratoezicht of lik-op-stuk. Een betere samenleving begint bij overleg tussen buren en een beetje onderling begrip.

Top 2011

Net als vele anderen volgen ook Kaco de Top 2000 tussen Kerst en het nieuwe jaar. Veel mooie nummers met heerlijke muziek om van te genieten, maar ook suffe, uitgekauwde nummers en muziek waar wij niets mee hebben. De Top 2000 is de muziek van de grootste gemene deler: het is een doorsnede van de muzieksmaak van Nederland, een doorsnede die iedereen herkent maar die niemand volledig tevreden stelt. Want zeg nou zelf, kent u iemand die zowel Avond als Child in Time als Hotel California als Bohemian Rapsody in zijn of haar top 4 heeft staan? Blijkbaar is het zo dat als je maar genoeg mensen toevoegt, uiteindelijk altijd Queen boven komt drijven.

Iedere luisteraar zal daarom de aandrang herkennen om zelf een eigen top samen te stellen, met alleen die muziek die je zelf écht leuk vindt. Geheel ongevraagd wil Kaco u op oudejaarsdag voeren langs de toppen van onze muzieksmaak. Voor Ka is vooral goedklinkende muziek met een wijze les of boodschap belangrijk. Daarom begint haar top 3 met Daniël Lohues: Angst is mar veur eben, spiet is veur altied. Nooit in de Top 2000 gestaan, maar wat een mooi nummer!

Een ander nummer dat nooit de Top 2000 heeft gehaald: Rose Garden van Lynn Anderson. Goed, het oogt bejaard, maar luister eens goed naar de tekst...

Ka's absolute topper is dit fraaie protestlied tegen mensen met een opdringerige levensovertuiging, gezongen door Maarten van Roozendaal.

Co heeft een meer mainstream smaak dan Ka: Co's favorieten zijn allemaal verspreid door de Top 2000 te vinden. Muziek waar je vrolijk van wordt en muziek om in te zwelgen, daar houdt hij van. Zoals z'n nummer drie: My Girl van The Temptations (nummer 1995 in de Top 2000):

Op nummer twee voor Co het fraaie Laat me niet alleen van Jacques Brel. Een gebed in liedvorm, dat in zijn Vlaams-Nederlands nog veel harder binnen komt dan in de Franse versie (die op 118 staat in de Top 2000):

Als nummer 1 had Co het onverbiddelijke feelgoodnummer Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben van Joost Nuissl in gedachten (nr 1464 in de Top 2000). Maar helaas, daar staat geen goede versie van op Youtube, alleen een hele reeks hoempapavarianten. Daarom uiteindelijk toch maar een andere topper uit de Motown-stal genomen, het onvergetelijke The dock of the bay van Otis Redding (nr 84 in de Top 2000):

De Top 2000 is een fijne manier om weer even stil te staan bij de vraag wat mooie muziek is en wat die muziek zo bijzonder maakt. Toch is het ook goed dat het maar één keer per jaar wordt gehouden. Eén keer is meer dan voldoende. Kaco is het dan ook hardgrondig oneens met mensen die vinden dat de Top 2000 veel langer zou moeten duren. Je moet er toch niet aan denken:

Hoe horen we dan ooit nog wat nieuws?!

Wat rijmt er op Aukje?

point of view

LOOK at the camels first and then read the message below. This is a picture taken from directly above these camels in the desert at sunset. It is considered to be one of the best pictures of the year. When you look closely, you can see that the camels are the little white lines in the picture.The black images you see are just the shadows!

Sometimes, our "problems" seem to be as big as the shadows...but they are little. Have a lovely day!

met dank aan Ger-I

Van mistkijkers, meeuwen en heel veel druppeltjes...

Na een gezellige zaterdag met MMIM in de zon, voor en op Pampus en pootje baden in zee, op zondag er vroeg uit. Het was de afgelopen dagen 's ochtends zo mooi dat het tijd werd om saampies op pad te gaan met onze cameraatjes. Over de IJssel uitkijken met de mist is prachtig.

Tussen de spijlen van de brug zitten veel spinnenwebben vol met dauwdruppels...

Het is nog vroeg. Koekstad en de IJssel lijken wel te slapen, zo verstild en glad is het wateroppervlak. Met de schimmige bomen in de verte doet het Kaco denken aan een abstract schilderij.

Binnen de kortste keren zijn schoenen en broekspijpen nat van de dauw, maar de zon krijgt al kracht en het is heerlijk in de uiterwaarden. Het Carillon van Koekstad is te horen in de verte, er krijst een zilverreiger en er vliegen ganzen over.

De dauw bedekt de grond met een deken van diamantjes en nodigt uit om maar plaatjes te blijven schieten.

Druppels: hier een paar mooie foto's (voor super druppelfoto's kijk bij Marmein)Lekker met het pontje terug naar de stad. Een bakkie koffie op het terras in de zon en daarna saampies thuis aan de slag. Wat een super begin van de zondag. En een goede start voor de nieuwe week.

Om het 'gouden gevoel' van de herfst nog even te koesteren...

Zo herkenbaar...

Gefeliciteerd!

Co's pa en ma waren gisteren 43 jaar getrouwd.
Pap en mam, van harte en nog heel veel jaren samen!

Happy talk like a pirate day, aaahhhrg!

Breinbreker

Een berichtje van Depim. Snap je 'm?

TH15 M355463 53RV35 T0 PR0V3 H0VV 0UR M1ND5 C4N D0 4M4Z1N6 TH1N65! 1MPR3551V3 TH1N65! 1N TH3 B361NN1N6 1T VV45 H4RD BUT N0VV, 0N TH15 L1N3 Y0UR M1ND 1S R34D1N6 1T 4UT0M4T1C4LLY VV1TH0UT 3V3N TH1NK1N6 4B0UT 1T. B3 PR0UD! 0NLY C3RT41N P30PL3 C4N R34D TH15. R3P05T 1F U UND3R5T4ND TH15 M355463, 8UT D0N'T T377 4NY0N3 VVH4T 1T M34N5

Sn4pp3n jVll13 'm?P1m

PS: we hebben al eerder geblogd over de wonderlijke dingen die onze hersenen met taal doen. Lees Seopletters of klik op de tag taal.