donderdag 9 september 2010

Romeinse wijsheden (VI)


Nemo solus satis sapit

Niemand weet alleen genoeg
(Plautus Miles Gloriosus 885)

woensdag 8 september 2010

Schandalige melk

Parmalat.... Was daar niet wat mee? Een of ander schandaal een jaar of tien geleden? Ik weet niet meer of het een schandaal was met vergiftigde (dioxine)melk of een grote financiële zwendelig.
En ik ga het ook niet uitzoeken. Hoewel het in Rome volop in de supermarkt te vinden is, ziet de melk van Parmalat er zó onappetijtelijk uit dat ik überhaupt niet van plan ben om het te gaan drinken....

Romeinse wijsheden (V)


E fructu arbor cognoscitur

Aan de vruchten herkent men de boom

dinsdag 7 september 2010

Het bewijs is geleverd...

De oude Romeinen waren helemaal niet zo primitief als altijd is gedacht!

Romeinse wijsheden (IV)

Aut Ceasar aut nihil

Caesar of niets
(alles of niets)

morgen...

Een enig moment in ons leven.........
tijdsaanduiding !!!
Op de 8e september van dit jaar krijgen we om 6 minuten en 7 seconden na 5 uur de volgende tijdsaanduiding:
05:06:07:08/09/10
Dit zal nooit meer voorkomen!
En op een of andere manier is dat toch spannend. Het is maar gewoon een willekeurige getallenreeks, maar mensen zien altijd patronen. Dankzij collega Ger-I wordt morgen niet zomaar een dag...

maandag 6 september 2010

Op bezoek in een Romeins museum

Co heeft een zwak voor (bijna) uitgestorven dieren. Niet voor dinosaurussen die miljoenen jaren geleden leefden, maar voor dieren die nog maar kortgeleden door mensen de vergetelheid in zijn geschopt. Duizenden generaties evolutie die abrupt doodloopt omdat enkele zeelieden trek kregen in een hartige snack. Van die dingen.
We hebben op deze blog al eerder over deze dieren geschreven, zoals over de kakapo en Co's favoriet, de Reuzenalk. Toen Co dan ook ontdekte dat het plaatselijke natuur-historische museum één van de mooiste opgezette reuzenalken heeft, moest en zou hij dit museum op z'n eerste zondag in Rome bezoeken.
Het begin was veelbelovend: een 2 meter hoog beeld van de reuzenalk siert de entree van het museum. Ook op folders en posters werd ruime promotie gemaakt voor de pinguin-van-het-noorden. Vol hoop startte Co dan z'n een rondje door het museum.
Een mooi museum, met bijzondere zaken zoals het enorme ei van de ook uitgestorven Nieuw-Zeelandse moa...
...enkele doopvontschelpen, de grootste schelpdieren ter wereld.... ... en meerdere dieren die nog steeds beduusd leken te zijn van het feit dat ze nu opgevuld in een museum stonden.
Na de gebruikelijke natuurdiorama's (vooral die ene linksonder is wel héél erg Erik, of het Kleine Insectenboek)....
... bleek tot Co's aangename verrassing een deel van het museum nog niet echt gemoderniseerd te zijn. Dat betekent kasten en kasten vol met opgezette vogels uit alle windstreken...
... en heel veel slecht opgezette zoogdieren, zoals deze triestige wombat, de gammele buidelmarmot en de capibara, die overigens in de toekomst steeds chagrijniger zal gaan kijken (omdat ie langzaam aan het leeglopen is: kijk maar naar het hoopje wit zand onder z'n kop).
Toen de tentoonstelling eindigde met een skelettenzaal, bekroop Co het gevoel dat er iets grondig fout ging. Waar was de reuzenalk gebleven? Navraag bij de suppoost leerde dat de echt zeldzame dieren 'uiteraard' niet tentoongesteld werden aan het publiek. Na enig aandringen en een omweg via een walvisskelet (de combinatie 'giant auk' en 'sea bird' leverde bij de suppoost een andere associatie op dan bij Co), werd Co beloond met een spannend tochtje door de depots van dit dierenknekelhuis. Een expeditie die doodliep bij de gesloten deur van il deposito segreto.

'Achter deze deur staat de Alca' gebaarde de man. Alleen toegankelijk in aanwezigheid van il dottore curatore. En die is uiteraard op zondag niet aanwezig... Op dinsdag dan? Nee, il dottore curatore heeft een lang weekend. Komt u donderdag maar weer eens terug.

Dat zal ik zeker doen. Deze kans om de reuzenalk eindelijk eens in het echt te zien laat Co niet lopen. Nu alleen hopen dat il dottore curatore deze week niet wat vroeger aan haar weekend gaat beginnen...

Romeinse wijsheden (III)


Aurora musis amica

Ochtendgloren is een vriend van de muzen
(Een vroege vogel vangt altijd wat)

zondag 5 september 2010

Romeinse wijsheid (II)


Nec verbum verbo curabis reddere fidus interpres

Als een ware vertaler moet je er op letten niet letterlijk te vertalen
(Horatius)

Rondleiding door het Nederlands Instituut

Zoals beloofd vandaag een rondleiding door het Koninklijk Nederlands Instituut Rome, of zoals dat in mooi Italiaans heet: il Reale Istituto Neerlandese a Roma. Het instituut zit in een statige villa in neo-renaissance stijl, gelegen aan de rand van het Villa Borgese, zeg maar het Vondelpark van Rome.
Met zijn natuurstenen vloeren, galmende gangen en archaïsche elementen, zoals een telefoon op de gang om mee naar buiten te bellen (zou er nog één iemand komen die geen mobieltje heeft?), ademt het gebouw nog steeds de sfeer van een degelijk, ouderwets onderzoeksinstituut. Een sfeer die nog versterkt wordt door het marmeren bankje bij de deur, waarop een strooien gleufhoed klaar ligt voor het geval de hoogleraar-directeur zich in de mediterrane zon wenst te begeven.
De hele villa is ouderwets-degelijk, gebouwd met materialen van eerste kwaliteit. Ik heb komende drie maanden een kamer waar menig student in Nederland jaloers op zou zijn. Ruim bemeten, geluidsarm en ik hoef niet eens zelf schoon te maken!
Op de tweede verdieping, de gastenverdieping, zijn elf van deze ruime kamers, verdeeld over twee vleugels met elk eigen toiletten en douchevoorzieningen. Verder zijn een zeer ruime keuken, een zitkamer en een wasmachineruimte bij de verdieping inbegrepen. Maar het pièce de résistance is toch wel het grote dakterras, waar het vooral 's ochtends en 's avonds heerlijk toeven is.
Over het reilen en zeilen van het instituut kan ik nog niet veel zeggen, omdat ik op vrijdagavond ben aangekomen. Wel heb ik al even door het gebouw gezworven, de grote bibliotheek bewonderd, en de vele beelden, schilderijen, affiches van voorbije tentoonstellingen en borstbeelden van beroemde voorgangers bewonderd. Later meer over de dagelijkse gang van zaken in het instituut.
De villa van het instituut is rondom voorzien van een ruime tuin, inclusief rozenprieel en palmbomen. Een enorme luxe in een dichtbebouwde stad als Rome. Een standbeeld, een instituutskat en zwaar-koperen bordjes bij de deur maken het geheel af. Hoewel, af....
Ondanks de Hollandse degelijkheid van het geheel blijft het natuurlijk wel Italië. Het gebouw zou niet compleet zijn zonder een onduidelijke verbouwing die zich over meerdere generaties dreigt voort te slepen.

zaterdag 4 september 2010

Ka en Co kijken naar elkaar...

Wat is skype geweldig. We kunnen elkaar gewoon zien via de computer. En dat is heerlijk!

Romeinse wijsheid (I)


Amor tussisque non celantur

Liefde, en een hoest, kan men niet verbergen
(Ovidius)



Dankzij het Olsterstel heeft Co 90 Romeinse wijsheden meegekregen, één voor elke dag van zijn verblijf in Rome. Ka heeft de vertalingen gekregen, zodat we u elke dag samen een Romeinse wijsheid kunnen presenteren.

vrijdag 3 september 2010

Co's eerste Romeinse hap

Niet slecht hè,voor de eerste avond in Rome....
Morgen geef ik een rondleiding door het Nederlandse Instituut.

Hij is er...

Co is er! Hij heeft een goede vlucht gehad en is prima aangekomen bij het Koninklijk Nederlands instituut in Rome. Het afscheidontbijt bij de fam. was heerlijk en gezellig. Het afscheid op Schiphol was te doen. De vlucht ging prima, de taxirit vanaf Termini naar het instituut verliep voorspoedig, het weer in Rome is heerlijk, 27 graden en zon (het wordt bij ons trouwens ook weer beter) en hij heeft een fijne kamer. Terwijl Ka dit typt is Co op verkenningstocht in de eeuwige stad naar Brood en Spelen.

Nog meer goed nieuws...

De Volkskrant Nieuwsalert 03 september
----------------------------------------
*** Formatie VVD, CDA, PVV mislukt ***
De formatie van een kabinet tussen VVD-CDA met gedoogsteun van de PVV is mislukt. http://www.volkskrant.nl/binnenland/article1415919.ece/Formatie_VVD%2C_CDA%2C_PVV_mislukt
Sommige dagen hebben een gouden randje!

donderdag 2 september 2010

Zegenrijke tocht naar Rome

Zo vlak voordat Co begint aan zijn Grote Reis naar Rome, krijgt hij van alle kanten de zegeningen mee voor deze expeditie. Een bijzondere kregen we van de heer W. te D.:

Dag Co,

Ik heb met te laat gerealiseerd dat ik de zegen van de Heilige Christoffel over je reis via internet had kunnen inroepen. Bijvoorbeeld via sanmichelearchangelo.com, de pauselijk goedgekeurde retailer in roomse parafernalia. Niks veranderd sinds de aflatenhandel in de middeleeuwen. Hoop dat je ondanks deze omissie en zonder amulet van de patroonheilige van alle reizigers, timmerlieden, schilders, pelgrims, fruithandelaren, boekbinders, schatgravers, hakebusschutters, hoedenmakers, tuinmannen en kinderen; alsmede patroon tegen besmettelijke ziekten, onverwachte dood, de pest, droogte, onweer, hagel, watersnood, vuurrampen, oogziekten en tandpijn, veilig zult aankomen in de Eeuwige Stad.

Goeie reis en tot spoedig ziens, W. te D.

Ondanks de afwezigheid van Sint Chris denkt Co dat hij toch veilig in Rome zal aankomen. Daar zorgen de vele zegeningen van alle lieve mensen wel voor: de Romeinse spreuken van het Olster stel, het mooie fotolijstje-met-inhoud van HJ en Krien, de lieve kaarten van Ger-I, de (strip)boeken, aardigheden, mailtjes en berichtjes van familie, vrienden en collega's. Iedereen leeft erg mee en daar is Co heel blij mee!
Gezegend en gesterkt vertrekt hij morgen naar de Eeuwige Stad.

dinsdag 31 augustus 2010

Co in de prijzen (2)

Ka kiekte ze aan het einde van de dag op het perron: een apetrotse Co, Co's vader en moeder en Co's favoriete tante Nel. In Nijmegen hadden ze gevierd dat Co opnieuw in de prijzen was gevallen.
Op de Radboud Universiteit werd de Universitaire Studieprijs aan Co uitgereikt. Dit gebeurde in een zaal vol genodigden en hoogwaardigheidsbekleders tijdens de opening van het academische jaar.
Voorafgaande had de decaan van de Faculteit der Letteren al de loftrompet over hem afgestoken tijdens een feestelijke lunch.
Dit alles gebeurde in aanwezigheid van Ka, tante Nel en Co's pap en mam, die de vorige uitreiking door sneeuw en gladheid hadden moeten missen. Deze keer waren ze er gelukkig wel en konden glunderend meegenieten van de lofuitingen....
... en van een goed glas wijn achteraf in hooggeleerd (en minstens even innemend) gezelschap.

Bij de uitreiking werd ook een filmpje gemaakt, waarin Co zijn onderzoek toelichtte. Kijk hier voor het filmpje op Youtube.
Is het nu afgelopen met de prijzenregen? Nee hoor...